"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Görme engelli bir iş adamı olan Alp Merih Demirhan, insanlardan uzakta izole bir yaşam sürmektedir. Kimseye açmadığı dünyasında tek başına ve yapayalnızdır. Ona rehberlik yapmak üzere evine yerleşen onun tam zıttı Ada Samyeli ile hayatı bütünüyle değişecektir. Ada, Alp'in tüm karanlığının aksine ışık saçan, hiç vazgeçmeyen ve hep kendi bildiğini okuyan bir kadındır. Yavaş yavaş Alp'in karanlık dünyasını bir mum ışığı misali aydınlatmaya kararlıdır. "Dünyadaki karanlıkların tümü bir küçük mum ışığını söndüremez."

O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti. O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı. O gece şafak söktü, güneş doğdu, sabah oldu. Olmamalıydı.

Rüzgar saçlarında dans ederken gözlerimi onun gözlerinden alamıyordum. Çok garipti, sanki daha az önce ondan nefret ediyormuş gibi hissediyordum ama şu an yeşil gözlerine bakarken nefreti hissetmiyordum. "Neden bana öyle bakıyorsun?" Dudakları arasından duman firar ederken bakışlarımı kaçırdım ve montuma sinip iyice küçüldüm. Bu halim onun hoşuna gitmiş gibi garip bir ifadeyle gülümsedi. "Gözlerin çok yeşil." Diyebildim sadece. Çapkın bir gülümsemeyle bana bakarken rüzgar benim saçlarımı da dağıtmış, yüzüme getirmişti. "Evet öyle." Bir anda dudaklarımdan bir kelime kaçtı ve o kelime artık onunla bütünleşti. Tam ona uygundu bu kelime. "Yeşilli." ••• |15.11.2020 Pazar 💚

Kadın ve adamın arasında "10 YAŞ"vardı. Ama benim hikayemde"BÜYÜK"olan KADINDI... *** Dinçer duvara yasladığı kadına doğru başını az daha yaklaştırdığında Mehtap gözlerini tamamen yumdu. Burnuna gelen yalnızca Dinçer'in keskin parfüm kokusu değildi baş etmeye çalıştığı, onun kendisine has kokusu da mantığını devre dışı bırakıyordu. Dinçer karşısında gözleri kapalı bedeni titreyen kadının bebek kokusunu daha fazla içine çekme arzusuyla burnunu kadının boyun girintisine götürdü. Kadın bedenine yayılan elektrik akımıyla, iradesini kaybetmek üzereydi. Cılız sesiyle "yapma.. lütfen." dediğinde Dinçer kadının sözlerine karşılık dudaklarını kadının sol kulağına doğru yaklaştırdı. "Benim ol... "derin bir nefes aldı" Biz olalım. " ❌❌❌Kitabımdaki tüm kurgu şahsıma aittir. Alıntı yapılması, kopyalanması, herhangi bir şekilde başka hesap üzerinden yüklenmesi durumunda o kişi ve kişiler hakkında yasal işlem başlatılacaktır...

Onların kaderi yıllar önce yaşanmış tek bir gece sayesinde birleşti. Bir anda karşısına çıkan ve peşini bırakmayan Atmanlı aşireti genç kızın bütün sokaklarını çıkmaz sokağa çevirecekti. Bu zamana kadar her işini kendi halleden bir kız şimdi nasıl alışırdı etrafındaki kalabalığa? Bazı sırlar, hiç ortaya çıkmayacak sanılırdı.. Fakat hiç bir sır sonsuza kadar saklı kalmazdı.

"Hıçkıra hıçkıra ağlıyorsun Gerçek," diyerek ellerimi büyük avuçlarının içine aldı, "ve bunu yaparken yaşadığın komik bir ânı anlatıyorsun." Gözlerimden yaşlar boşalırken tüm dişlerimi göstererek gülümsemem onu duraksattı. "Bilmem ki," diye fısıldadım. "Her şey elimden kayıp gidiyorken bile acımayan kalbim, az önce sen o sigaranın külünü kül tablasına silkince öyle çok acıdı ki, ağlamak istedim. Üstelik aklıma da yaşadığım o ânın en komik repliği gelmişken, tam da sana söyleyecekken yaptın bunu. O külü neden öyle hiç umursamadan silktin? Senin için yanıyordu." Bir elini kaldırıp yanağıma koydu, büyük avucunun içiyle gözyaşlarımı parçalayıp ezdi, yok etti. Ve bana dedi ki, "Ben yapmasam o kırılıp düşecekti." "Senin yapmandansa, kendisi kırılıp düşmeyi kabul ederdi." Gülümsedim. "Keşke yapmasaydın." "Kendini o küle mi benzetiyorsun Gerçek?" "Hayır," dedim. "Hayır, sen beni henüz kırmadın ki."

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Eda en yakın arkadaşı Sena'ya mesaj atmak isterken kendini ünlü futbolcuya mesaj atarken bulur. Kime yazdığının farkında değildir üstelik. Siz: Gerizekalı olduğun için. Siz: İnsanı fonksiyonlardan bihaber yaşadığın için yiyorsun o ayvaları. Siz: Bir insan evladı bak tekrarlıyorum bir insan evladı nasıl olurda kendi numarasını yanlış ezberleyip bir de bunu üstün bir özgüven ile kaydeder? Siz: Ama suç benim. Ben ne halta gruptan otomatik kaydetmeyip sana gel numaranı yaz dedim ki? Malım ben.

Hapisten yeni çıkmış bir kız... Köyde sınıf öğretmenliği yapan bir adam... Birbirinden farklı bu iki insanın bir araya gelmesinin hikâyesi.