iamsoprecious
Moving on is hard, so as moving forward. I was used to people calling me with uncertain names, pero ang tawagin akong ulila pag katapos kong mawalan ng pamilya ang nag pawasak sa'kin.
Alam ba nila ang paghihirap ko? They knew I was stillborn mourning but they treated it like it was some kind of sick joke!
They always say that healing takes time, and it really is. I guess for some, pero kasi I've been into to therapy a million fucking times but why am I still broken?
I didn't want to believe in love because that poison is the reason why I lost my mom and brother, pero iba kasi talaga kapag siya eh.
He healed something into me na akala ko hindi ko kayang gamutin.
So... I tried loving him. Na baka dahil sakanya, magamot na ang puso kong matagal ng wasak.
Totoo na nagamot ako ng pagmamahalan naming dalawa, I healed and I thought it was forever. Pero hindi pala.
Sabi nila, lamang ang may alam. Pero nung may nalaman ako, doon ako nanghina. Mas lalo lang akong nawasak.