İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.

Nisan ayının başlarında, hayatı sadece okula gidip gelmekten ibaret olan ve okulun voleybol takım kaptanı olan Leyla, bir gün okulun basketbol takım kaptanı Atlas ile okulun itiraf sayfasına düşer. Yaşanan bir yanlış anlaşılma sonucunda bütün okul onları sevgili sanır. Oysa Leyla ve Atlas, birbirlerine sadece yardım ettiklerini düşünmektedir. Bu sırada, annesini kaybetmesinin üzerinden dört yıl geçen Leyla bir gün odasında Annesi tarafından yazılan bir mektup bulur. Mektupta yazanları okuduktan sonra ise hayatının dönüm noktası olacak bir karar vermesi gerekir..

Hipofosfatazya hastalığı olan Maya, gerçek ailesine alışmakta zorlanacak mıydı?

On sekiz yıl önce doğumda karıştırıldığını öğrenen Eflâl Gece'nin hikayesi. Bu hikayede yer alan tüm olaylar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Yazım hataları mevcuttur. Bölümler hikaye tamamlandıktan sonra düzenlenecektir.

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş'in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

*Düzenlendi* Evden kaçmış, sokakta yaşayan bir hırsız... Peki bu hırsızın ailesi gerçek ailesi değilde üveyse, Doğumda karışmışsa... .... Önümde oturduğu yerde alttan alttan bana bakıyordu. "Bana niye öyle bakıyorsun?" "Nasıl bakıyorum?" Gözlerimin içine baktı, yanakları kızardı. Düşündüm ciddiyetle bir kaç saniye. "Şey gibi.." "Ne gibi?" Yanakları daha da kızardı. Utanmıştı ama cevabımı hevesle bekliyordu. "Enik gibi." Bir kaç saniye sessizlik oldu. " Öf Seren ya! Bütün hevesimin içine ettin!" Sinirle ofladı. Kahkaha attım. *Kapak Pinterestten alınmıştır.*