Nefes nefese gözlerimi aralayıp, korku içinde etrafıma baktım. Gece elektrikler gittiği için oda karanlıktı, ay ışığının aydınlığı vardı sadece. Nefesim halâ düzene girmezken, alnımdan süzülen ter damlalarını hissedebiliyordum. Kaç dakikadır kabus gördüğüm hakkında hiç bir fikrim yoktu ama yine terden sırılsıklam olmuştum.. Sürekli koşuyordum kabuslarımda, peşimde biri vardı ama onu hiç bir zaman göremedim. Sesini duyuyordum sadece, hep aynı şeyi söylüyordu.. Her zaman aynı iki kelime.. "Bul beni..." Ben Lee Felix, 22 yaşındayım. Üniversiteden geçen sene mezun oldum, sözde resim öğretmeniyim ama halâ iş bulamadığım için evde oturup baba parası yemeye devam ediyorum. Hastayım.. Yani öyleymişim, annem ve babamın söylediği bu. Normal insanlar hastalanınca doktora gider ya, bizimki biraz farklı. Ben hastalanınca doktora değil, büyücüye gidiyoruz. Yıllardır her hastalandığımda gittiğimiz kişi aynı, o benim hayatımı kurtaran kişi. Öyle ya, kötü bir hastalıkla doğmuşum ben. Doktorlar kurtuluşumun olmadığını söylemişler. Doktorlar kurtaramamış beni ama, annemlerin son çare olarak getirdiği bu büyücü yaptığı ilaçlarla beni hayata bağlamayı başarmış. Hayat denirse tabi.. Beş yaşımdam beri içinden çıkamadığım kâbuslarla uyanıyorum.. Bazen büyücü kadının hazırladığı iğrenç karışımlarla rahatlasam da çok geçmeden başa sarıyor. Hep o ses, aynı iki kelime.. "Bul beni..." Bu hikaye +18 cinsellik ve korku öğeleri içerir.

Prens gibisin, benim prensim. [Angst]

Çilleri yüzünden Hyunjin tarafindan zorbalığa uğrayan Felix,Bir süre sonra Hyunjin'in dikkatini çekmeye başlar.