❝O küçük çocuk nereden bilebilirdi ki seçim yapmamanın en ağır sonucu getireceğini?❞

Açelya, aynı insanlar gibi bir semtti. Süslü görünüşü, herkesi kandırmak için yeterliydi. Tabii içine girenler, Açelya'dan kurtulmak için dua ederlerdi. Peki ya Açelya'nın içinde doğanlar? Seçme ya da seçilme şansı olmayanlar nasıl hayatta kalıyordu? Kalamıyordu. Açelya, ruhlarıyla birlikte insanları içine gömüyordu. Bir canavar yaratıyordu. Gelelim asıl konumuz olan üç kız kardeşe. Üçü de aynı anda yanlış kararlar alır ve Açelya semtini yöneten çeteye bulaşırsa ne olurdu? Bu, yanlış bir karar olurdu. Beril, yani üç kız kardeşten biri, ilk adımı atıp hayatı boyunca yapmaması gereken şeyi yaptı. Çöpte bulduğu bir parayı aldı. Tabii siz "Neden? Ne alaka?" diyebilirsiniz. Ama Açelya semtinde bulunan bir parayı almak... ölüm fermanını imzalamaktır. Açelya'da sahipsiz para yoktur. Açelya'daki tüm para tek bir yere aittir; o da Açelya semtinin sahiplerine... Açelya çetesine. Beril, aldığı para yüzünden çok çabuk pişman olurken yetmezmiş gibi bir de Açelya çetesinin ve Açelya semtinin sahibine "canavar" der. Bu durumda ya ölür ya da ölürdü. Ama Açelya çetesi merhametini gösterir ve ona tam üç ay verir: "Üç ay boyunca yanımda çalış. Bakalım sen nasıl bir canavar olacaksın?"

Ya yaşadığınız herşey bir oyundan ibaretse... TERS KÖŞE -OYUN- 1.KİTAP Hayatın bir oyun olduğunu hiç düşündün mü? Yaşadığın her şeyin aslında bir kurgu, senin ise bu kurgunun içinde görevleri olan bir karakter olduğunu... Ve tüm bu oyunu yöneten, görünmeyen bir "yönetici"nin varlığını? Her karakterin kendine özgü bir görevi vardır. Görevler tamamlandığında ise süre dolar, seviye atlanır. Ancak bu oyunun en tuhaf kuralı şudur: Seviyeler birbirinden bağımsızdır. Geçişler yalnızca başrol oyuncusu tarafından gerçekleştirilir ve hiçbir şey kaybolmadan bir sonraki aşamaya aktarılır. Peki ya kaybettiklerimiz? Bir önceki seviyede yitirdiğimiz insanlar... Onlarla bir sonraki seviyede tekrar karşılaşabilir miyiz, yoksa her şey geride mi kalır? Ve daha da önemlisi: Bu seviyeler neden var? Sadece oynanmak için mi, yoksa anlaşılmak için mi? Yaptığın seçimlerin bir anlamı var mı, yoksa her şey en başından yazılmış bir senaryonun parçası mı? Geçmiş bir hayatta bir prense güvenip ölmek... Bu bir son muydu, yoksa yeni bir başlangıcın habercisi mi? Ya da yaşamak için gerçekten bir nedene ihtiyaç var mıydı? Eğer her karakterin bir görevi varsa, seninki ne? Bu kitap, hayatı bir oyun metaforu üzerinden sorgulayan, seçimlerin, kayıpların ve yeniden başlamanın anlamını derinlemesine irdeleyen sürükleyici bir hikâye sunuyor. Okuru yalnızca bir hikâyeye değil, kendi varoluşunu sorgulayacağı bir yolculuğa davet ediyor. Şimdi, okur, işte seni bekleyen çağrı: Bu oyuna katıl. Amara'nın yerine geç. Her seçim senin olacak, her kayıp senin için bir ders. Seviyeler seni test edecek, geçmişin seni şekillendirecek ve belki de gerçek anlamını bulana kadar oyun devam edecek.

"Aşkın ıstırabında bile bir zevk olduğunu sen de mi öğrendin yoksa Güzçiçeğim?"

❝İlk annene verdiğin sözleri çiğne, babandan iyi kalan bir şey yoksa nihayetinde. ❞ Alyeska Kül, annesinin sırtına haç işareti kazınarak öldürülmesiyle birlikte bu işin peşine düşer. Rusya'nın en güçlü ikinci örgütüne giren Alyeska'nın ilk görevi, tahtta olan örgüt; Adonislerin varisinin odasına girmektir. Marko Adonis'in. Şeytanlarla dolu masaların içindedir artık. Hiçbir denklem görüldüğü gibi değildir burada. Cehenneme geldiğini düşünür ta ki parmağında sahte bir yüzüğe sahip olana dek. "Biz seninle aynı öfkeye sahibiz. Biz seninle aynı nefrete sarılırız. Bu yüzden birbirimizi düşman düşman sanırdık. Aslında hiç olmamıştık." 𝐏𝐚𝐫𝐚𝐥𝐚𝐤𝐬 𝐞𝐯𝐫𝐞𝐧𝐢 𝐈.

Berfin, sessizliğe sığınmış bir kızdı. Bir söz, bir töre, bir evlilik... Hiç tanımadığı bir adamın - Serhat'ın - karısı oldu. Serhat'ın kalbinde başkasının adı, Berfin'in kalbinde hiç duyulmayan cümleler vardı. Ama zaman... en kırık kalpleri bile yavaşça onarır. Bir gün Serhat, Berfin'in sessizliğinde huzuru buldu. Ve anladı; bazen en büyük aşk, hiç söylenmeyen kelimelerin içinde gizlidir. Bu hikayede sessiz kalmak zorunda bırakılan Berfin ve gönlü yaralı Serhat ağanın hikayesini okuyacaksınız

O gece bir silah ateşlendi, Ama ölen ben değildim. Kurşun bedenimi değil, geçmişimi delip geçti, Ve ben küllerimden doğdum. Kaçtım, Kurtuldum, Ya da ben öyle sandım. Hayat acımasızdı, Kemiklerime sapladığı hançeri her nefesimde daha derine batırırken çürüdüm, Lanetli bedenimdeki nefeslerim tükendiğinde tabutumun kapağı gıcırdadı, Sırtıma kazınan ölüm saatime baktım, Vakit dolmadan almam gereken bir intikam vardı. "Sen avcı, benim ruhumda kayıplar bıraktın. Ben onların her birini günlüğüme yazdım. Kork benden, ölüm bizi ayırana dek." Gölgelerin arasında, çakan şimşeğin, esen rüzgarın, yağan yağmurunun ardından yeryüzünü paramparça etmek isteyen gök gürültüsünün sesi duyulmuş. "Emin misin cadı!" 🎲 NOT: Yetişkin içerik, kan, şiddet, kendine zarar verme, cinayet barındırır. Fantastik kurgu değildir.

"Sevgiyle büyütülmemiş çocukların kalpleri yumrukları kadar değil, hayalleri kadar olurdu." Bazı çocuklar unutmayı öğrenir. Bazıları ise hatırlamak zorunda bırakılır. Derin Özer, unutturulmuş bir hayatın hayatta kalan yansımasıydı. Geçmiş, onun için hatırlayamadığı kesik bir sayfaydı. Çocukluğu ise başkalarının anlattığı, kendisine ait olmayan bir hikâye. Ve bazıları, başkalarının unuttuğu her şeyi hatırlamak zorunda kalanlardandı. Ares Alaca... Unutmanın mümkün olmadığı bir hafızayla, Derin'in hatırlamadığı her yansımanın zıttında kalan güçtü. Hatırlamayı lanet olarak bilse de unutmamayı güç olarak kullanandı. Kayıp Ruhlar, insan zihninin susturulan yerlerinde dolaşan, hatırlamanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulatan bir gerçek. ❗️İçerik Uyarısı❗️ Bu kitap; • Küfür ve argo dil • Şiddet ve karanlık sahneler • Yetişkin temaları içermektedir. 18+ okuyucu kitlesi için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okuyucuların bunu dikkate alması önerilir. Tüm hakları saklıdır❗️ Çalınma, kopyalanma vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!