O gece, ailemi o hurda yığınının içinde bıraktığımda, beni alevlerin arasından çekip çıkaran ellerin benim zindanım olacağını bilemezdim. Bora beni ölümden kurtarmıştı ama her nefesimi kendi karanlığına borçlu kılmıştı; şimdi onun saplantılı sevgisi, ruhuma dolanan aşılmaz bir pranga gibi. Ben onun hem en büyük minneti hem de en mahkûm esiriyim; kurtarıcımın kollarında özgürlüğümü yitirirken, onun yakıcı tutkusunda yok olmaya her gün biraz daha boyun eğiyorum.

Ada'nın hayatı, abilerinin ringinde başladı. Ve bir gecede, bir kafesin içinde durdu. Üç abi birlikte boks stüdyosu işletirken ailenin düzeni, salonun en sorunlu dövüşçüsü Piero Martelli kovulduğunda bozulur. Piero için bu bir son değil, bir misillemedir. Terk edilmiş bir depoda kilitlenen kapı, sadece Ada'yı değil; öfkeyi, intikamı ve bastırılmış geçmişleri de içeride bırakır.

Ben Yasmin cesur 18 yaşında , eğlenceli, şakacı yerinde duramayan bir lise öğrencisiydim. Birgün arkadaşlarımla can sıkıntısından bir numara çevirmiştik ama nereden bile bilirdikki karşımıza mafya erkekleri çıkacağını Dozunda olan aksiyonlu hayatım birden dozunu aşmaya başlamıştı NOT! Bazı yerlerde yanlışıklar göre bilirsiniz Bazı yerlerde yanlış gibi görüken konuşma göre bilisiniz ama o yazılar onların öyle konuşmasıdır. Lütfen şans verin ve aileme sizde katılın Y❤️T

Siz: Neredesin sen? Niye yazmıyorsun? Geberiyorum lan burada ağrıdan, bir geçmiş olsun bile yok mu senin o bozuk karakterinde? Hayırdır yeni kurban mı buldun kendine? Tehditlerin mi bitti, yoksa kapasiten mi bu kadardı? 17.48(Gönderildi) Kim V: Bak bak... Kimleri görüyorum. Bizim küçük tavşan kafesini özlemiş sanırım? 17.48(Görüldü) Kim V: Gebermediğini biliyorum Jungkook. Ölecek olsan, o nefesi bizzat ben keserdim, başkasına bırakmazdım. Sadece biraz... iyileşmeni bekliyordum. Ama görüyorum ki beni özlemekten yaranı sızını unutmuşsun.