Üstün zekası sayesinde 22 yaşında doktor olan Eleni,annesinin onun için çizdiği Harvard rotasından hemen önce, hayatında ilk kez "kendisi" olmak için Atina'dan Trabzon'a kaçar. Ancak bu kaçış Oruç'un arabasıyla ona çarpmasıyla büyük bir kaosa dönüşür

"Doğan güneşte, batan ayda, dalgalanan denizde... Gözlerimin değdiği her yerde senin yüzünü görüyorum rum kızı. Bu zamana kadar neyi sevmişsem şu hayatta, hepsi seni sevebilmeyi öğrenmek içinmiş." •

"Kalbinde yer yoksa güzelum merak etme ben ayakta da giderim"🫡

'Kıskanır rengini, baharda yeşiller..' Sonra kafasını kaldırdı. Gözlerime baktı. Loş ışıkta kahverengileşen yeşilleri beni delip geçerken belki de bir müddet etkisinden çıkamayacağım o cümleleri kurdu, korktuğum cümleydi ama sanırım artık korkmama gerek yoktu. Çünkü biliyordu. "Hoş geldin, kelebek avcısı. Ben bilmeden seni beklemişim, sen bilmeden beni bulmuşsun.." Duraksadı, göğsümde çırpınana inat tekrar Sezen'le aynı anda mırıldandı, "Acelen ne? Bekle, Firuze." ✿ 𝘼𝙡𝙚𝙮𝙣𝙖 𝙆𝙤ç𝙖𝙧𝙞 & 𝙊𝙧𝙪ç 𝙁𝙪𝙧𝙩𝙪𝙣𝙖 ✿ #1 taşacakbudeniz 🌟 26.12.25 #1 orel 🌟 26.12.25 #1 aleyna 🌟 27.12.25 #1 oruç 🌟 22.01.26

"Yaşamın bir yakasında gerçekleşen küçük bir olay; öte yakasındaki iki hayatın yönünü değiştirerek onları sonsuza kadar birbirine bağlayabilirdi. İşte kelebek etkisi bu demekti..." Bir hapşırık sesiyle dikkati dağıldı, titreyen eli daha da güçsüzleşti. Sanki ufak bir şey arıyordu aklı, yapacağı şeyden vazgeçmek için... O küçük sese tutundu sıkı sıkıya. Eline tonlarca yük yapan silahını indirdi. O küçük ses, kendisinin felaketini önleyen büyük bir kurtarıcı olmuştu.