"Sen masalarda kelime oyunu yapmaya alışkınsın diplomat," dedi üzerime doğru bir adım atarken. Sesindeki o tehlike aramızdaki mesafeyi yakıp geçiyordu. "Ama burası benim dünyam. Burada kuralları ben koyarım." Çenemi dikleştirip bir milim bile geri adım atmadım. "O kuralların bende geçmediğini sana çok yakında öğreteceğim."

"Bir yansımadan ibaret sandığı hayatı, kanlı bir kabusa dönmek üzereydi. Taş Manastır sırlarını vermeyecek, kurbanlarını isteyecekti. Kurumuş çiçeklerin üzerinde ölümün nefesi vardı. Aden direnebilirdi, savaşabilirdi ama kaderi yeniden yazamazdı. Son perde inmek üzereydi. Kaçış yoktu. Azap yaklaşmaktaydı."