Sevdiğin adamın ölümüne sebep olsaydın? Kendisine aşık etmek için hayatına girdiği adamın ölümüne sebep olur. Ve yıllar sonra bir gün... Geçmişe dönme şansı yakalar ve kocasını tam karşısında bulur. Bu kez onu kurtarabilecek miydi, yoksa kader, bir kez daha aynı bedeli mi isteyecekti? Bazı aşklar ikinci bir şansı hak eder. Peki ya bazı suçlar?

Hani papatya falına bakarken son kez "seviyor" dersin ve elindeki papatya sapında son bir yaprak kalır ya. Hayatım o yaprağın sapına tutunduğu yerde başlıyor benim. Çaresizlik ve umut arasında gelgitteyim sürekli. Koparmak istemezsin ama başka da çaren yoktur. "Sevmiyor" demek istemezsin ve umut etmek istersin ama, başka yolun yoktur ya hani. O yaprağı üzgünce koparırsın, "sevmiyor" diyerek. O yaprağı umutsuzca koparmak için çıkmıştı o terasa. Koparmak istedi o sonuncuyu. Ta ki, bir papatya tarlasını görene kadar... "İstediğin kadar dene" dedim, "Sonunda hep 'Seviyor' çıkacak" Hayata bir anda bileğine takılan kelepçeler sayesinde yeniden ve zorla dönen İlayda ve kelepçenin diğer bileğinde onu hayata döndürmeye çalışan yabancı adam. Yabancı mı? Peki neden aslında onu çoktan tanıyormuş gibi hissetti? Not: Hikaye int¡har konusu işlediğinden dolayı yetişkin içerik olarak kaydedildi. Argo ve küfür çok az kullanılmakta olup, 18+ sahneler içermemektedir. "Zorla Güzellik" serisinin ilk kitabıdır. Seri bağımsız okunur.

83 yaşındaki Alzheimer hastası bir kadının son sözüydü "UNUTMA!" . Aynı zamanda evinin bahçesine gömmüş olduğu günlüğünün adı. Hikaye tam da o anda yeniden açıldı. Ölen büyükannesinden geriye kalan eve taşınan Armida günlüğün arasındaki unutulmaz bir aşkın hatırasına şahitlik etti. Gabriel Moris, Alicia Clark'ın unutulmaz aşkıydı. Günlüğü okurken farkında değildi Armida. Bir daha asla evin içinde eskisi gibi hissedemeyecekti. "O"gerçeği öğrendiğindeyse etrafındaki her şeyi yakıp yıkmak istemişti. Geriye dönüş kaçınılmazdı.

Ben Nora Power. İçimde benim bile bilmediğim bir güç yatıyor ve herkes bu güçlerin peşinde. Savaşmak zorundayım herkese karşı ve tüm düzene...soy adımdaki kara lekeyi temizlemek zorundayım.

-NOT: KİTAPTA ŞİDDET, İSTİSMAR, İŞKENCE VE BEZERİ ŞEKİLDE YOĞUN TETİKLEYİCİ UNSUR MEVCUTTUR! HASSAS OKUYUCULAR İÇİN ÖNERİLMEZ! KİTAPTAKİ TÜM KİŞİ VE KURULUŞLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK HAYATLA BİR BAĞLANTISI YOKTUR! VARSA DA TAMAMEN TESADÜFTÜR! BAZI KURULUŞLARIN ADI GİDİŞAT İÇİN KULLANILMIŞTIR!- Birçok acının gün yüzüne çıkışını anlatan bir intikam hikayesi. Ya da çöküş hikayesi. Gün yüzüne çıkan her şey iyi midir? Her şeyin iyiye gittiğini düşündüğünüz bir anda aslında cehenneme sürüklenmek... Nasıl bir duyguydu? Ya da bir duygu muydu? Bir farkındalık olamaz mıydı? Dağhan için eziyetin son günü sandığı gün aslında daha kötü günlerin başlangıcıydı sadece. Küçücük bir çocuğun umudunun, duygularının ve ruhunun elinden alınışının hikayesi. Duygularının elinden alınmaya çalışılıp katil olma hikayesi. Öldü denilen öz annesini tanımayan ama öldüğüne asla inanmayan, içi hâlâ çocuk olan bir adamın hikayesi. İnsani duygularını kaybetmemiş katillerden oluşan bir ordu hedef: Dünya gücü. Ordunun hedefi: Daha fazla çocuğun geleceği mahvolmasın. Bir insanın elinden her şeyini alabilirsiniz ama hatıraları her zaman beyninin bir köşesinde saklanıyor olacak. "Son olarak; Olur da bir gün bunu okuyorsan Vati, benden tam o an kurtul. Seni de bu krallığı da yıkacağım. Daha fazla çocuğun hayatını cehenneme çeviremeyeceksiniz."

Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.

ZİHNİNE GÜVENİYOR MUSUN? Lavin Kamer... Geçmişindeki o karanlık kirli geceyi silmek isteyen ve kişilik bölünmesini reddeden bir avukat. Kimliğini ispatlamaya çalışırken çetelerin, mafyaların ve yozlaşmış polislerin arasında kapana kısılır. Zeki kadının mücadelesi devam ederken, hayatına giren gizemli adamın kimliğini çözmeye çalışır. Kime güvenebilirsin? Aldo Lorenzo...Kanla kurulan bir suç imparatorluğunun efendisi. Güç, para ve korku... Ancak geçmişi nedeniyle itibarı riske girer ve kendi kimliği kendi düşmanına dönüşür. Ne kadar ileri gidebilirsin? KARASİNEK'E HOŞGELDİN...🪰 🪰 🪰 Hikayedeki her detay bilinçli bırakıldı. Hiçbir ipucu tesadüf değil. Eğer ipuçlarını yakalayabiliyorsan zihnin sandığından daha karanlık olabilir. Hikayedeki anketlere cevap ver ve zihninin ne kadar güvenilir olduğunu test et. Psikolojik gerilim ve karanlık romantizm 🔥🖤 Haftada iki yeni bölüm: 👉 Salı 21:00 👉 Cumartesi 21:00 Yeni bölümler için takip etmeyi unutma. NEDEN KARASİNEK'İ YAYINLIYORUM?🪰 Tamamlanmış bir kitaptır. 160.000 kelimeyi aşkın bu hikayeyi yaklaşık 2,5-3 ayda yazdım. Bir çok türde hikayem olmasına rağmen şuanın popülaritesinde bu hikayem sevilebilir diye düşündüm. Ha, bu hikayem kolay bir kitap mı? Hayır, değil. Basit ve sıradan bir kurgusu yok. Bazıları sadece okur. Bazıları ipuçlarını fark eder. Çok azı ise gerçeği çözer.

GÖLGE | I "Bir çocuk öldü. Bir Gölge doğdu." Bazı savaşlar sınırda başlamaz. Bazıları insanın içinde doğar. Yirmi beş yaşındaki kıdemli üsteğmen Kumru Pusat, yıllar önce kurduğu Gölge Timi'nin komutanıdır. Başarılarıyla tanınan bu seçkin tim, en tehlikeli görevlerin sessiz kahramanlarıdır. Ancak her operasyonun, her emrin ve her zaferin ardında kimsenin göremediği yaralar vardır. Çünkü bazı insanlar karanlıktan kaçmaz. Onlar karanlığın içinde yaşamayı öğrenir. Gölge Timi'ne katılan herkes omzunda yalnızca silah değil; sustuğu acıları, yarım kalmış hayatları ve kapanmayan yaraları taşımaktadır. Geçmiş ise sandıkları kadar geride değildir. Unutulduğu düşünülen her iz, zamanı geldiğinde yeniden ortaya çıkar. Ama insanlar bazen gördüklerine inanmayı seçer. Çünkü en tehlikeli sırlar... Göz önünde saklanır. Bir operasyon... Unutulmuş isimler... Yıllardır susan anılar... Ve karanlığın içinden yeniden yükselen bir gölge... Geçmişin kapısı aralandığında yalnızca gerçekler ortaya çıkmaz. Bazı kapılar açıldığında kıyamet de uyanır. Çünkü bazen en büyük savaş, düşmana karşı değil... İnsanın kendi gölgesine karşı verdiği savaştır.

Adev, sıradan bir günde piyanosunun tuşları arasında kendini kaybetmişken, kırılan cam ve içeriyi dolduran bir çift ayak sesi bütün dengeleri altüst eder. İçeri giren yabancı adımlar, Adev'e geçmişin yarım kalmış cümlelerini fısıldar. Babasının zihninden silinmeyen sözleri ve kendi korkularıyla yüzleşmek zorunda kalan Adev, vereceği kararın sadece bir hayatı değil, belki de kendi kaderinide değiştireceğini fark eder. Adev ise yalnızca babasının zihnine kazıdığı sözleri, unutulduğunu sandığı anılar ve peşini bırakmayan sessizlik, Adev'i geri dönüşü olmayan bir yolun eşiğine getirir. Ve o andan sonra emin olduğu tek bir şey vardır: Zaman, gerçeklerden kaçmak değil, öğrendiği her gerçekle bir bir savaşmaktı.