Amacı yalnızca, ne yaparsa yapsın onu bünyesinde barındırmaya devam eden anasını korumaktı...VATAN'INI Doğduğu gün yetimhanenin üst sokağındaki çöpe atılıp, askerler tarafından kurtarılan kız büyüyüp, güçlenip onun üstüne plan kuran insanların oyunlarını onlara fark ettirmeden bozar. Asker-Asker ve Gerçek Ailem kurgusudur. Fakat klasik değildir. Tamamen bana ait Özgün bir kurgudur.

Mısır'ın en güçlü adamlarından birinin herkesten sakladığı kızı Lalin Zinar, çocuk kalmaya tutunan kırılgan ama sıra dışı bir genç kadındır. Dış dünyadan uzak büyüyen Lalin'in hayatı, önemli bir toplantı için ülkeye gelen Karan Yaman Arskan'la beklenmedik bir kazada kesişir. Gerçeklerle hayallerin çarpıştığı bu karşılaşma, ikisini de geri dönüşü olmayan bir yolun içine sürükler. Güç savaşları, aile sırları ve özgürlük arzusu arasında Lalin ilk kez kendi kanatlarını aramaya başlarken, Karan da hiç hesaplamadığı duygularla yüzleşecektir. Bazı kafeslerin kapısı açıktır... ama içinden çıkmak cesaret ister.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

Ailesini sadece bir gün gördükten sonra bir trafik kazasında kaybeden olanların öncesinde aile tarafından beş yaşında yetimhane verilen küçük kız Dilrüba. Kimsesiz olarak büyümek zorunda kalır. Peki ya herşey birer yalansa? Ufak bir sarsıntı bütün hayatını elinden almış olabilir mi? ✓ Unutulmuş Bağlar Başlama tarihi : 31/12/23

Gece ailesinin öz olmadığını öyrenir gerçek ailesi mafyadır aynı onun gibi. *Küfür ve argo içerir*

⚠️ Argo içerir. İlerleyen bölümlerde +18 sahneler olacaktır. ๑⁠˙⁠❥⁠˙⁠๑˙⁠❥⁠˙⁠๑˙⁠❥⁠˙⁠๑ Bana doğru bir adım attı. Çenemi yavaşça kavrayıp başımı yukarı kaldırdı, gözlerimin derinliklerine bakarken sesi, yağmurun gürültüsünü bıçak gibi keserek zihnime kazındı. "Babama sadece nişan dediğime bakma Mizgin... O akşam sadece yüzük takıp çekilmeyeceğiz kenara. Gerekirse babanın önünde diz çökeceğim, gerekirse dünyayı karşıma alacağım ama o gece imam nikahımızı da kıydıracağım. Seni, 'helalim' olarak kollarımın arasına alıp, sadece bana ait olduğunu bildiğim o huzurla kucağımda uyutmadan geçireceğim bir geceye daha sabrım yok. Artık senden ayrı geçecek her saniye, benim için haram." ๑⁠˙⁠❥⁠˙⁠๑˙⁠❥⁠˙⁠๑˙⁠❥⁠˙⁠๑ Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane'nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya'ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin'in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz? Başlangıç tarihi: 17.10.2025

"Ben hep böyleydim. Hep camın arkasındaydım. İçeride bir hayat akarken, ben dışarıdan izliyordum. Dahil olmaya çalışıyor ama bir türlü içeri alınmıyordum. Aile dedikleri şeyin kapısı bana hep kapalıydı." *** Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan'la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini. Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada bir kurtuluş değil, yeni bir hayal kırıklığı karşılar. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Çünkü o adamın bir hayatı, bir ailesi ve zaten çocukları vardır. Ve Yazgı, o hayatın içinde yalnızca fazlalıktır. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin ona sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım!" Bir cümleyle Yazgı'nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara'dan İstanbul'a uzanan bu yeni yolculukta annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır... Yazgı, henüz başına geleceklerden habersizdir. "Wattpad'de, Kaderin Sancılı Ağı adı ile yazılmış ilk kurgudur."

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Öldüğünde, mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık. Biz; İsimsizlerdik. Kapak: elirixgraphic / @azraaxsea 🔗🇹🇷 *İsimsiz Künyem adında ve kurgusunda yazılan tek kitaptır.* Askeri kurgudur.

Onu korumakla görevlendirildiler, ama ona yaklaşmak yasaktı.