~Sıradan klişeleri aşan ama yerine bambaşka klişelikler de getiren bir "gerçek ailem" kitabı.~ Hilal Kavasoğlu İstanbul'un sayılı iş adamlarından biri olan Alparslan Kavasoğlu'nun kızıdır. Küçüklüğünden beri babasının ona karşı soğuk tavırlarıyla ve annesinin ona karşı oluşturduğu bazı dayatmalara maruz kaldığı için ikisiyle de pek iyi anlaşamaz. Onun için hayat abisi Orhan ve yakın arkadaşı Doğukan'dan ibarettir. Hilal'in sıkıcı geçen günlerinden birinde aslında gerçek bir Kavasoğlu olmadığı ortaya çıkar ve Hilal'in zaten pek yerinde gitmeyen hayatı hepten altüst olur. "Babam benden utanırdı. Beni sevmesi ve takdir etmesi için gözünün içine bakardım. Ama o gözlerime 2 saniyeden fazla bakmazdı bile. Nedenini o zamanlar anlamazdım. 'Bu ailede Melek kadar bir değerim yok mu?' diye düşünür dururdum. Sürekli kendimi Melek ile kıyaslardım. Ben..çoğu zaman kendi kardeşimi kıskanırdım. Annemse babamdan daha beterdi. Babam beni sosyal yaşamdan soyutlamaya çalışırken annem kahkahalarıma el koyardı. Giydiğim şeylerden davranışlarıma kadar her şeyime karışırdı. En çok da yediğime. O ikisi bana hayatı zehretmek istiyor gibilerdi. Şimdi bakıyorum da gibisi fazlaymış. Öyleymiş..."

Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bütün aşk hikayeleri şehre bir yabancı gelir ve öyle başlar... "Cihangir," ilk defa adını söylemiştim ve ela gözleri büyüdü. Bu manzaraya hep bakmak istediğimi artık biliyordum. Yeni yeşeren sakallarına dokunmak istedim ama yapamadım. Mahallenin ortasında ona yakın olmak ikimiz içinde sorun olacaktı. "Söyle serçe'm," yine serçe demişti. Neden dediğini hala söylemiyordu. "İyi ki varsın Cihangir." Gözleri ışıldadı. "Sayende Serçe'm," kalbim kendini belli edercesine çırpınmaya başladı. Bakışlarımı ondan çekmedim, görsün istedim. Kalbimi gözlerimde görsün istedim. Gördü. Anladı. Gülümsedi. Elimi kalbine uzattı. "Aynı atmaz mı sanıyorsun, bak küçük bir serçe için nasıl atıyor." Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

Evinizde, tanımadığınız duştan yeni çıkmış ve çıplak bir adam gördüğünüzü düşünün. Ne tepki verirdiniz? Adamı tavayla mı kovalardınız yoksa karşısında erir miydiniz? "Erirdiniz değil mi?" (Tabi ben olsam tavayla kovalardım...) Ama bizim hikayemiz aşk hikayesi olduğu için tavayı köşeye atıyoruz ve aşka düşüyoruz... İsterseniz gelin başlayalım...

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Sen; yanarken yakan, yakarken yanan daha üstün, ama acıyı hissetmeyecek kadar alçak bir zihnin olmasını ister misin? O zaman kalbini sök, yerine taş koy. Çünkü zihin değildir acıyı hisseden, kalbin telaşıdır. Soru 1; Şeytan itaatsizlik yüzünden kovulmamışmıydı? Peki sen ne yaptın da cenneti kendinden uzak kıldın? "Selin sen ablama benziyorsun. Kokun, bakışların, duyguların... ablama benziyorsun. Ben ablamdan sonra başka bir kadını sevdim. Seni sevdim Selin." "Çağan sen beni sevmiyorsun. Sen ablanı seviyorsun." Anladı, anlamıştı. Gerçek buydu. O beni sevmiyordu, o ablasını bende görüyor ve onu seviyordu. "Bu güne kadar yaşadıklarımızın bir anlamı yoktu. Sen beni değil, ablanı seviyorsun. Çünkü bende ablanı görüyorsun." Son bir şey söylemek için ona döndüm, zaten beni izliyordu. "Bir gün beni ben olarak sevdiğinde uçurum kenarında ol ve gerçekten sevdiğini orada söyle." ... Kitap çalıntı,kopyalama, vb. değildir!

"Karımı artık yanımda, odamda ve yatağımda görmek istiyorum!" diye bağırınca donup kaldım. Ne söylediğinin farkında mıydı? Bir başkasının kimliğiyle evlenmek mümkün müydü? Gerçekten nikâhta bile sahtekârlık yapılabilir miydi? Başına gelene kadar Bige Saka bunun mümkün olduğunu sanmıyordu. İlk görüşte aşktı onunkisi, bu yüzden âşık olması ve duygularına yenik düşüp evlenmesi çok hızlı olmuştu. Evlendiği gün sevgilisinin bir dolandırıcı olduğunu öğrenmişti. Üstelik zaten evliydi ve başka bir adamın adını, soyadını, kimliğini hatta gerçeğinden ayırt edilemeyecek imzasını kullanarak Bige'yi evlendiklerine inandırmaya çalışmıştı. Son ana kadar Bige bu gerçeği görememişti. Peki, nikâh cüzdanında adı geçen gerçek Karun Kalender kimdi? Evlendiğinden haberi var mıydı? Böyle bir durumda nikâh geçersiz sayılırdı değil mi? "Ne demek nikâh geçerli?" Şaşkına dönmüş bir halde avukata bakıyordum. Benden haberi bile olmayan bir adamın karısı olduğumu mu savunuyordu? "Üzgünüm Bige Hanım," dediğinde olağan bir şeyden bahseder gibi sakindi. "Nikâh memuruna kadar her şey gerçek. Eski sevgiliniz Serhat Bey ile o masaya oturduğunuzu doğrulayacak hiç görgü tanığınız yok. Bu nikâhın başka bir adamın kimliğini kullanarak kıyıldığına dair hiçbir kanıtınız yok. Böyle bir durumda yapılacak en mantıklı şey Karun Bey'i bulmak ve ona olanları anlatıp boşanma evraklarını imzalatmak." Bu adam ne dediğinin farkında mı? Bahsi geçen adamın benden haberi bile yoktu. Karşısına geçip ona ne diyeceğim? Senin ruhun bile duymadan evlendik hadi şimdi de boşanalım mı? Bu koskoca bir saçmalıktı!

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Üniversiteyi bitirdikten sonra özgür olmak ve hayallerini gerçekleştirmek isteyen Sidem, Milano'da kendi halinde günlerini geçirirken iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine vize sorunu ile karşı karşıya kalır. En az kendisi kadar zor durumda olan bir yabancıdan hiç beklenmedik bir teklif alır. Sidem, yabancının teklifini umursamazken bir yandan da ülkesine geri dönmemenin yollarını arar. Babası, durumu öğrenip müdahale etmeye çalıştığında Sidem için yolun sonu gelmiştir. Her yanılgısı bir aksilik, her aksilik onu kat ettiği yoldan başlangıç noktasına götürürken, bu sefer başlangıç noktasının da ötesine geldiğini hisseder. Belki de her şeye yeniden başlamak gerekir. Bir yabancıyla. O gece onlara yıldızlar şahit etti, kader yeniden yazıldı artık onlar birbirlerinin çıkarları için aynı masaya oturmuş iki yabancıydı. Belki de zaman onları aynı masaya oturan iki yabancıdan daha fazlası yapacaktı.