Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar... ☆☆☆☆☆☆●●●●●●●●●●☆☆☆☆☆☆☆ EN BAŞTAN YAZILIYOR !!!

Sevmek ve sevilmek için normal olmamızı beklemeleri bizleri değil, onları üzmeli. Sevginin iyileştiremeyeceği tek bir şey var; o da zihnin kirliliği.

Mardin'in iki kanı yazılmıştı duvarlara. Sert, tozlu duvarlar o gün bütün çığlıkların şahidi olmuştu. O soyun, o gün ki doğan bebeğin korkulu kaderi olmuştu. Karar verilmişti doğum günü kız bebeğin kaderi belli olmuştu. O gün doğan kızı kucağına almasıyla sözde vermişti. "geçmiş biter, yansıma kalır" İki ailenin kararıyla o kız bebeği gelecekte o aileye gelin gidecekti. Bu olayı genç kıza söylediklerinde hep takmıyor. O zamana kadar yurt dışında yaşamaya devam ediyordu taki babaannesi'nin aramasıyla Mardin'e gelmesiyle başlar. Marlin Nare, o gün aynadan bakarken rüyasında gördüğü yüzün yansımasını gördü. Bir cümle fısıldadı dünya durdu "bazı kaderler miras kalmaz, yansır" Poyraz Miran, o gün kucağına aldığı bebeğin kulağına fısıldmıştı."töre kanla değil, yansımayla yaşar" dedi o küçük yaşta öğrendiği kelimeler ile O gün bir değil kaderin yansıması oluştu. Eski insanların kafasıyla beşik kertmesi denilirdi. Ama Marlin'in ailesi bu olayı kızlarına söylemekten uzak duruyorlardı. Artık sert duvarlar seslerini dışarı vurmaya başlamışlardı.