Gecenin tüm sessizliği üzerimize çökmüşken, kucağında bir tüy kadar hafif ama ruhu bir o kadar ağır hissediyordum kendimi. Parmak uçlarım, onun o keskin yüz hatlarında yavaşça gezindi ve tam elmacık kemiğinin üzerinde, gözünün hemen altında duran o küçük, karanlık bene takıldı. Sanki tüm dünyası o noktada toplanmış gibiydi. "Bu benin anlamını biliyor musun?" diye fısıldadım. Sesim, aramızdaki o gerilimli boşlukta yankısızca süzüldü. Bakışları bakışlarıma kenetlendi, gözlerindeki o dipsiz karanlıkta sadece merakı gördüm. "Hayır." dedi sesi pürüzlü ve derin bir tınıyla. 'Anlatmamı ister misin?' diye sordum, parmağımı o küçük izin üzerinde hafifçe gezdirerek. Yüzünde belli belirsiz bir tebessüm oluştu, bakışları bir an bile ayrılmadı benden. "Sen anlatacaksan, evet." dedi. Derin bir nefes aldım, sanki anlatacağım şey ikimizin kaderini o noktaya mühürleyecekmiş gibi "Buna bazıları gözyaşı beni der... Derler ki, Tanrı sevdiği kulunun acılarını unutmaması için tam oraya bir mühür vururmuş. Senin her bakışında, o dökülmeyen gözyaşlarının izini görüyorum ben."

"Seni sevmenin ölüm fermanım olacağını bilseydim, yine severdim." ..... Smut içermektedir! Argo kelimeler kan ve vahşet olayları içermektedir bunu bilerek okuyun lütfen. Profesyonel yazar değilim, yazım hatalarım olabilir. Kendi kendime sevdiğim için yazıyorum ona göre yorum yapın lütfen. Kitap içinde reklam yapmayın lütfen. Aksi takdirde mesajlar silinecek ve engelleyecektir.

Alt tarafı kızlarla bir gece yarısı buluşup eğlence amaçlı bir âyin yapıcaz en fazla ne olabilir ki? ☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆●☆ Son günlerde sosyal medyada herkesin diline dolanan tek bir şey vardı: GÖZYAŞI RİTÜELİ. Kimine göre uydurma bir şehir efsanesi, kimine göre ise geri dönüşü olmayan karanlık bir çağrı... Bu âyini yapmak için bir araya gelen dört kız arkadaş, her şeyin sadece bir eğlenceden ibaret olacağını sanıyordu. Bir gece yarısı Saye'nin evinde toplanırlar. Ama Saye huzursuzdu. İçini kemiren, adını koyamadığı karanlık bir his vardı. Kalbi sebepsiz hızlanıyor, nefesi daralıyordu. Daha fazla dayanamayıp bu âyini yapmak istemediğini vazgeçmeleri gerektiğini içinde kötü bir his oluştuğunu dile getirir. Fakat kızlar itaraz edince, kabul etmek zorunda kalır, âyin başladığında ise Saye dayanamaz ve bir kez daha konuşur. Kızlar onu susturmak için âyinin ortasında onun adını zikrederler. İlk başlarda hiç bir şey olmaz ama günler geçtikçe Saye tuhaf rüyalar görmeye başlar. Bunun sadece bir kabus olduğunu düşünür. Kendini buna inandırır. Mantığına tutunmak ister. Ama sonra Fatma ana'nın ölümüyle artık hiç bir şey eskisi gibi olmaz.. Çünkü o gün ilk acılı gözyaşı dökülmüştür.. Ve artık rüyalar gerçekleşmeye başlayacaktı. Bu âyinden kimse sağ kurtulamayacaktı. Ya da kurtula bilirler miydi? Bunu okumadan bilemeyiz değil mi güzel varlık? PEKİ İNTERNETE NE KADAR GÜVENİLMELİ? +18 şiddet, küfür, kan ve vahşet olayları içerir!! BAŞTAN YAZILIYOR Başlangıç: 07/06/2024 Bitiş:

Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar... ☆☆☆☆☆☆●●●●●●●●●●☆☆☆☆☆☆☆ EN BAŞTAN YAZILIYOR !!!