උණුම උණු කෝපි එකයි ,ආසම සින්දුවයි සීතල වැස්සකුයි කෝපි පාට ඇස්වල අයිතිකාරයෙකුයි ❤️‍🩹 Perfect !!

සිතැඟි සඟවා ධවල පැහැ වදන් කොඳුරන ඔලිව් පැහැති සිතිවිලි ගොන්නට වින්ටේජ් කවර මුසු කරන්නට අවසර..... 🌕🍀

මගේ ආදරේ වැරදිද? නැත්නම් ප්‍රමාද වෙලා ආපු හරිම ආදරේද?

මට උබෙයි බ්ලැක්කෝෆි එකකයි රස එකතු කරලා රස බලන්න ඕන මේඝ

" නාද්‍ය ! උඹ දැකලා තියෙනවද කැමීලියා මල් හිනාවෙනවා....." " මල් වලට කවද්ද බං හිනා වෙන්න පුලුවන් වුනේ...." " ගිහිං කන්නාඩියකින් බලපං නාද්‍ය...අහංකාර කැමීලියා මලක් හිනා වෙනකොට තියෙන ලස්සන ගිහිං කන්නාඩියකින්ම බලපං...."

ඇයි සුවදකට පාටක් දෙන්න බෑ ද....? පුලුවන්නේ .... ඉතින් ඒ සුවද..... දම්පාටලු....💜

" ලෝකේ මෙච්චර නානාප්‍රකාර මල් තියෙද්දි තරුල් ඇයි කිසිම කෙනෙක්ගේ අවදානයක් නැති මේ කැලෑ මල්වලටම ආස... " " මේ ලෝකේ මෙච්චර මිනිස්සු ඉඳලත් ඔයා මට විතරක් ආදරේ ඇයි ආයූ.. " " උඹ එක්ක කතා කරලා දිනන්න බෑ මට.. However... after all these years, you still smell like home... my wild flower... "

අපේ හිත නතර වෙන්නේ අපිට දැනෙන තැන කියලා කිව්වට, හිත ගිය තැන මාළිගාව කියලා කිව්වට, ඒක පාර්ශ්වික ආදරයක් කියන්නේ කඩන් වැටෙනවා කියලා දැන දැනම අහස් මාළිගා හදනවා වගේ වැඩක්. දවසක තමන්ගේ වේවි කියලා පුංචි බලාපොරොත්තුවක් එක්ක අහස උසට හීන ගොඩගැහුවට මොකද, ඒ ආදරේ තමන්ගේ නොවුන දාට දැනෙන වේදනාව සුළුවෙන් තකන්න බෑ. හැබැයි ඒක වෙනම රහක්.. ඒක පාර්ශ්වික ආදරේ කියන්නේ, ඒක විඳපු මිනිස්සු විතරක්ම දන්න වෙනස්ම රහක්. හැබැයි.. තමන්ට ආදරේ කරන හිතකට ආදරේ කරනවා කියන එක, තමන් වෙනුවෙන් තව හදවතක් ගැහෙනවා කියන හැඟීම, වචන වලට හරවන්න බැරි තරම් රහක්.. දුක හිතුන වෙලාවට තුරුල් කරගෙන අඬන්න, හිත අතරමන් වෙච්ච වෙලාවක ආපිට එන්න පාර හොයලා දෙන්න, තමන්ටම කියලා ආදරයක් තියනවා නම්, ඒක තමයි රහම.. A side story of my 'ලස්සනම ඍතුව' novel..

ජීවිතේ කියන්නේ කතන්දර පොතක්.. ඉපදෙනකොට හිස් පිටු ගොඩක් අරන් මේ ලෝකෙට එන හැම මනුස්සයම ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලේ ඇතුලත ඒ හිස් පිටු එකින් එක පුරවනවා. සමහර කතා හරි කෙටියි.. සමහර කතා ගොඩක් දිගයි.. සමහර කතා ශෝකාන්ත.. ඔය වගේ විවිධ වර්ගයේ කතා මිනිස්සු අතින් ලියවෙනවා. ඒ පොතේ සමහර පිටු රෝස පාට ඇති.. සමහර පිටු රතු පාට ඇති.. ඔය අතරේ කලු පාට පිටුවක් දෙකකුත් අනිවාරෙන්ම තියනවා. ඊට අමතරව කහ පාට පිටුත් ඇති.. අන්න ඒවා තමයි අලුත් පටන් ගැනීම්, බලාපොරොත්තු.. ඒ කහ පාට පිටු අතරේ තියෙන්නේ ජිවිතේ හැරවුම් ලක්ෂ. සමහර කහ පාට පිටුවකට පස්සේ කලු පාට පිටුවක් තියෙන්නත් පුලුවන්. ඒත් ඒ කහ පාට පිටු හරි විශේෂයි.. කවුරු හරි කෙනෙක් මියදුනාට පස්සේ, එයා ජිවත් වෙලා ඉන්න කාලේ පුරාවටම ලියපු ජීවිත කතන්දරේ මට කියවන්න දුන්නොත්, මං කියවන්නේ ඒ කහ පාට පිටු විතරයි..