[WATTYS 2022 KAZANANI] Parmağı omzumun üzerindeki belli belirsiz benlere dokundu. Ardından köprücük kemiğime kaydığında dudaklarım, bir nefese muhtaç kalmış gibi titreyerek açıldı. Koyulaşan bakışlarını gördüğümde göğüs kafesimin içindeki kalbim, hızlı bir takla atmıştı. "Ne yapacağım ben seninle?" diye mırıldandığında kısa saçımın tutamlarından birini parmağına dolamıştı. Güçlü eli, belimi sıkıca sarıyordu. Dudakları kulağımın üstüne dokunduğunda titreyen ellerim omuzlarına tutundu. Tüm günahlarım birleşerek bedenimi ve ruhumu ona emanet ettiğinde içimdeki şeytan gülümsedi. Ardından onun dudakları da kıvrıldı ve çenemi kavrayıp ona bakmamı sağladı. Bakışlarımız buluştuğunda; cehennemin tüm ateşleri ikimiz için yandı ve dudaklarından adıma işlenen zehir döküldü. "Vera." (TAMAMLANDI.) [14.03.2020 | 14.07.2021]

Petek Kirmen hafızasını kaybetmiş bir şekilde sadece ömür boyu hapis yatan azılı suçluların bulunduğu bir hapisanede gözlerini açıyor. Geçmişine dair hiç bir şey hatırlamıyor. Peki Petek ne yapmıştı da böyle bir yerdeydi? Ya da bir şey yapmış mıydı ki? • Suç #2 Macera #127 Dark Romance #15 Aksiyon #42 Sırlar #1

❝Lir'in hırçın dalgaları, Kor'u söndürür.❞ Kandem Lir Kıran, herkesin bildiğini sandığı ama aslında kimsenin gerçekten tanımadığı bir genç kızdır. Kusursuz görünen hayatının altında sakladığı tek bir gerçek vardır-ve o gerçek ortaya çıkarsa Kandem, onun için her şeyin biteceğine emindir. Ama biri bunu zaten biliyordur. Kimliği belirsiz bir anonim hesaptan gelen mesajlar, Kandem'in sakladığı geçmişi bir bir gün yüzüne çıkarmakla tehdit ederken; onunla oynayan kişinin düşündüğünden çok daha yakınında olduğunu fark eder. Ve o kişi, hiç de yabancı değildir. Alpkan Kor Ertez. Bir zamanlar genç kız için yalnızca kalabalığın içinde kaybolan bir yüz olan bu çocuk, artık Kandem'in en büyük tehdididir.Belki de en zayıf noktası. Gerçekler açığa çıktıkça, aralarındaki çizgi silinir: Bu bir intikam hikâyesi miydi, yoksa birbirini yok etmeye çalışırken birbirine bağlanan iki insanın hikâyesi mi? Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında sadece hayatları değil, insanları da geri dönülmez şekilde değiştirirdi. !! ― Bu hikâye psikolojik gerilim, aile içi çatışma, zorbalık ve duygusal manipülasyon gibi bazı okuyucuları tetikleyebilecek hassas temalar içermektedir.

1872 yılının acımasız topraklarında, Railway Kasabası; kanunların değil emirlerin hüküm sürdüğü, itaatsizliğin idamla cezalandırıldığı bir yerdir. Gün batımından sonra sokaklara adım atmak yasakken ve herkes bu kurallara boyun eğmişken Valencia Pride, bir gün sokağa çıkma yasağına rağmen erkek kılığında dışarı çıkar. Ancak işler beklediği gibi gitmez ve askerler onu fark ettiğinde Valencia'nın küçük bir adımı, büyük bir felakete dönüşür. Kasabanın yeni komutanı Devrim Gürkan Karel, kalabalıklar içinde Valencia'nın sırrını gören tek kişidir. Fakat onu serbest bırakmak yerine, kuralları baştan yazacak bir karar alır. Valencia, şimdi yalnızca hayatta kalma mücadelesi vermekle kalmayacak; kendi hayatını ve tüm kasabanın kaderini değiştirecek bir oyunun içinde yer almak zorunda kalacaktır ve bu, yalnızca bir direniş değil, özgürlüğün ateşini yakacak bir mücadele olacaktır.

❝Benim her kadehte sana kaldırdığım bir keşke var Evla. Ve her yudumda biraz daha senden eksiliyorum.❞

Gardiyan beni ters kelepçe yapmak üzereyken bir daha ileriye fırladım ve kafam Deren'in göğsüne denk geldiğinde, onu omuzlarından sertçe arkaya ittim. Yumruklarımı göğsüne doğru vurup tekmelerken saçlarım sürekli yüzüme düşüp duruyordu. Deren hâlâ aynı kayıtsızlıkla beni izlerken, "Yalvaracaksın!" Diye bağırdım tekrardan. Gardiyanlar sert bir uyarıyla beni ikinci kez yakalayıp ters kelepçe yapmak için yere düşürdüğünde, Deren sanki yere uzanabilmem için bir adım geriye çıktı. Aşağıdan ona, alev alev gözlerle bakarak başımı salladım. "Benden bir çocuğun olması için yalvartacağım seni." Hikâyede +18 unsurlar yer almaktadır!

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

❝Yara bantları her yarayı kapatmaz.❞

Kendi karanlığının içinde kaybolan Yağız Durukan, çıkış yolunu bulabilmek için bir ışığın peşine düşer. O ışık, Ecrin Karasu olur. Ecrin, Yağız'ın karanlığını aydınlatabileceğine inanır. Fakat bazı karanlıklar aydınlanmak yerine ışığı yutar. Yağız'a yol göstermeye çalışan Ecrin, farkında olmadan onun karanlığında kaybolmaya başlar. Birinin kurtuluşu, diğerinin yıkımı olur. Bu hikâyede ışığın karanlığa geçişini okuyacağız. Vespera.