Lisa yerde bulduğu telefonda kendi fotoğrafları olduğunu görünce kendini telefonun kime ait olduğunu çözmeye adar.

Lalisa Manoban, delicesine etkilendiği Chanel markasının sahibi Jennie Kim'in itâatkarı olmayı kabul etmişti. Tabii iki sorun vardı; Bu kaba kadına anlaşmayı umursamadan aşık olmuştu ve kesinlikle duygularının onu beceren kadın için bir anlamı olmayacaktı. Ha bir de; Jennie Kim, bir bakışıyla her şeyi yerle bir eden Jeon Jungkook ile evliydi. Yan Çift; Taekook. cover by; @lisasbarbie

Başta her şey sadece kazanma hırsıydı,Lisa ve Jennie birbirlerinden ölesiye nefret ediyorlardı ama bu nefret fazla uzun sürmeyecekti.

"Lisa, Jennie hapishaneden firar etmiş!" Gözlerimi kısarak mesajı yüksek sesle tekrar ve tekrar okudum. İdrak etmekte sorun yaşayan bir insan olmamıştım hiç. Ama şimdi kesinlikle idrak edemiyordum. Bu imkansız!

"Ömrüme ışık gibi doğdun. Artık yalnız kaldıkça karanlıkta değil, çiçek bahçesi kadar güzel ve aydınlık günlerde yaşıyorum. Bunların hepsi senin sayende..." Jenlisa G!P kurgu Seme Lisa

"Bir kere miyavlarsan gitmene izin veririm." 26.04.20 - 23.11.20

Belki de sadece edebiyatı sevmeliydim. Seksi hocamızı değil. Ama ben çoktan bu konuyu aşmıştım. Çünkü ben onu sevmiyordum. Ona aşık olmuştum. Lanet olsun ki Lalisa Monaban beni kendine aşık etmeyi başarmıştı. " Aşk nedir?" diye sordu. Sınıf pür dikkat onu dinliyordu. Kimse el kaldırmadı. Okulun kötü kızı kaldıracak değildi herhalde diymi? Ama bakışlar benim üzerimdeydi. Lanet olsun ki sınıfta en iyi edebiyat bendeydi. Bana döndü ve adımlarıyla önümde durdu. " Jennie? Cevaplamak ister misin?" Ayağa kalktım ve ona bakmaya başladım. Okuldaki herkesin aşık olduğu kişiyle karşı karşıyaydım. Tam konuşacaktım ki sözümü böldü. Sözleriyle şoka uğramıştım. "Ah bence yanlış kişiye soruyoruz. Nede olsa Jennie Kim aşk nedir bilemez. Çünkü tüm okul ona aşık ve Jennie Kim onları peşinden sürükleyip onları ortada bırakmaktan başka bir şey yapmıyor" Şok olmuştum. Bunları söylerken yüzündeki acımasız ifade yine aynı yerdeydi. Yüzüne o umursamaz saniyelik gülüşünü takındı ve arkasını dönüp masasına doğru gitmeye başladı. "Yanılıyorsunuz" Daha ikinci adımını atar atmaz durmuş ve yavaş yavaş bana dönmüştü. Bana doğru gelmeye başladı. Tam sıramın önünde durdu ve bana o iri, lensli gözleriyle bakmaya başladı. Aramızda çok az mesafe vardı. Boy uzunluğundan dolayı hafif eğilip, yüzüyle yüzümü aynı hizzaya getirdi. O umursamaz bakışları beni çileden çıkartıyordu. " Kanıtla" Sınıfta çıt yoktu herkes bizi dinliyordu. " Kanıtlayacağım"

Ateist din öğretmenime aşığım,çok mu yanlış ki?

+Bağımlısın sen. -Biliyorum. +Kendine zarar veriyorsun. Bırak şu saplantıyı. -Tek saplantım bu mu ki bırakayım? +Başka ne var? Söyle seni kurtarayım. Tek başına olmuyor işte söyle sorun ne? Neye bağımlısın sen? -Sana. Kendinden kurtarabilecek misin beni?