Yetiştirme yurdundan çıktıktan sonra ailesi hakkında hiçbir bilgi edinemeyen Yazgı Günce, bir gün kapısına gelen fotoğraf ve bebeklik battaniyesi ile geçmişi hakkında ilk kez bir şey bulur. Yazgı bulduğu bilginin peşinden giderken Akifle tanışır. Hayat onlara yeni yeni yollar açarken, bu ikili için beklenmedik şeyler olacaktır. Aralarındaki bağın küçük bir tesadüften fazlası olduğunu anlayan ikili için zor günler, mutlu günler kadar yakındır. "Ortak acılar, bu acıyı ortak yaşayan insanları bir araya getirir Yazgı." Tüm hakları saklıdır.

Adam kıza üç yıl tanır. Bu süre içinde kız ona âşık olmazsa ve ondan nefret edersem intikam alma hakkı olacaktı; ama eğer adam kıza âşık olursa bu hikâye evlilikle son bulacaktı. Kız gitmek istedikçe bırakılmadu, sustukça daha çok kontrol edilmeye çalışıldu. Bu süreç, Selvira'nın özgürlüğe onun sahip olma arzusu arasındaki karanlık mücadeleyi anlatıyor. 𖣂 Ben: Yeter artık bıktım senden, bırak beni! 0536: Seni bırakmayacağım, Selvira. On kere dedim on birinci kez söylemem icraata dökerim. 0536: Ve bunu senin o küçük bedenin kaldıramaz. Ben: Peki, ne yapsam beni bırakırsın? 0536: Oyun oynamıyoruz. Ne yapsam beni bırakırsın diye bir şey yok. Canım ne zaman seni bırakıp öldürmek isterse. Ama bir sorun var. Ben: Ne sorunu? 0536: Canım seni bırakmak istemiyor. Ben: ... 0536: :) Ben: Cidden sıkıntılısın ya! 0536: Aynen. Seninde benden aşağı kalır bir yanın yok. Ben: Nasıl? 0536: Bir katilin özel hesabını bulup ağıza alınmayacak laflar söyleyecek kadar da yüreklisin ama. Ben: Onları ben yazmadım. Neden anlamak istemiyorsun? Ben: Aptal mısın? 0536: Sonrada ben yazmadım diyorsun, Selvira Velina Karanlıyıl. 0536: Tanrı'nın aciz kulu seni.

+18 ögeler barındırır, şiddet, argo, cinsellik içeren sahneler vardır, lütfen uyarıyı dikkate alalım. ⋆ Sarayda yaşayıp tahttan nefret eden bir kadın, kral olmak için doğup taçsız kalan bir adam... İki farklı rejime ait Karnelyan Mahver ve Kılıç Kül Seryum'un bir arada olması kadar olmaması da sorundur. Yalanlar vardır, doğrular gizlidir ve Karnelyan Mahver, Kılıç Kül Seryum'un sarayında tahtın kurulmasına engel olurken yine de gerçekleri düşmanından öğrenir. 𓍼ོ Gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir alakası yoktur, tümüyle zihnim ve ruhumla şekillenmiş bir hayatın hikayesidir...

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

"Avımsın adam..." "Avınım kadın..." Avlamak bir sanattı, ta ki o hırçın ateşe çarpana dek. Kimin av, kimin avcı olduğu birbirine karıştığında; asıl yangın sessizce başladı. Biri, kendi kimliğini kendisini yok etmeye yeminli bir ruhun içinde keşfederken; diğeri, elindeki silahın aslında kendi kalbine doğrulduğunu çok geç fark etti. Bu; birinin kaçtığı, diğerinin kovaladığı basit bir oyun değil; bu av ve avcının oyunuydu. Ve sorun şuydu ki; avcı, avına aşık olduğunda ormanda ilk ölen hep gurur olurdu. KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 31/03/2024

Geçmişi yüzünden katil olan bir kadın. Hatasını telafi etmek için örgüt kuran bir adam.. Poyraz, yıllardır peşinde olduğu ülkece tanınan katili sonunda yakalamış, planlarına alet etmişti. Alev ise bambaşka bir hedefin içindeydi... "Birlikte mi?" "Her zaman." İntikam hiç bu kadar sıcak olmamıştı. Alev'in intikam uğruna örgüte girmesi herşeyi altüst edecekti.... Peki siz bu bol gizem dolu hikayeye hazır mısınız?

17 yıl sonra gerçek ailesini öğrenen asil ve onu bekleyen ailesi...

Bu hikaye Peri Masalın gerçek ailesiyle tanışma hikayesidir Hikayede argo ve küfür bulunuyor, rahatsız olan lütfen okumasın Teşekkürler ... Kapıdan tıkırtılar gelmeye başlayınca gözlerimi açtım, karanlıktı, odanın içi çok karanlıktı. Ben karanlıktan korkardım, alışmıştım ama buradaki karanlığa. Hatta hoşuma bile gitmişti, artık karanlığı seviyorum, karanlık bana kendimle baş başa kalmayı ve kendimi sevmeyi öğretmişti Yaptıklarımı ve bundan sonra yapacaklarımı düşündürüyordu buradaki karanlık bana Başımı tekrar kapıya çevirdim Bir ses geldi kulağıma " Eğer kapının yakınındaysan çekil, kıracağım " diye Ayyy gerçekten beni kurtarmaya gelmişler Kurt bakışlarında hayat bulduklarım Kapı kırıldı, yüzüme gelen ışıkla yüzüm buruştu ve istemsizce "ananı sikim " deyiverdim Ağzım epey bir bozulmuştu benim harbiden Bu yavşaklara küfür ede ede, yeni yeni küfürler üretiyordum, yani bir sürü küfür ediyordum ama sanki hepsi yetersiz gibi geliyordu Asker adam suratımı gördüğü an o da "siktir " çekmişti Kafasındaki kaskı çıkartıp Bana yaklaşmaya başlayınca ayağa kalkmaya çalıştım ama ayaklarım beni tutmadı ve yere yapıştım Siktir Ayağım gerçekten çok acıdı " Ştt dur, bekle ben sana yardım edeceğim. " dedi ve iki adımda yanıma geldi " Canının acıdığını biliyorum, hareket etmemeye çalış. Biraz daha burada bekleyeceğiz seninle, çatışma bitene kadar " dedi tekrar ılımlı bir sesle Ağlayacağım galiba Çok tatlı bir adam bu ya Yanıma oturduğunda başımı ona çevirdim, onun bakışları ise odanın etrafına dört dönüyordu, her gördüğü bir kan birikintisine kötü kötü bakıp küfür ediyordu Güldüm onun bu haline Bakışları beni buldu Garip garip bana bakmaya başladı bu sefer " Nerdeyiz biz?" Diye sordum çatallaşmış sesimle Evet bilmiyordum, kimse

Hastanenin hatası yüzünden sanılan bi sebeple bebeklerin karışması ve 17 yıl boyunca kızlarından ayrı kalmış aileler Sizce Gökçe yeni ailesine ve abilerime alışabilecek mi ? Yoksa reşit olduğunda evden ayrılıp yeni bir düzen mi kuracak?

Okuyacak gerçek Ailem kitabı kalmamıştı bende kendim yazmaya karar verdimmm 🫶🏻🫶🏻 eğer bir şans verirseniz çokkk sevinirimmmm🫶🏻🫶🏻🤍🤍🙈🙈