Okuma yorum,tanıtım,GT gibi herşey bulunur

Sisli bir gecenin karanlığında, kasabanın üzerine fısıltıyla yayılan bir kâbus çöker. Sabah uyanan kasaba halkı, kapı eşiklerine bırakılmış, üzerinde kan kırmızısı harflerle, "The Jester's Carnival - Sadece Üç Hafta. Giriş ücretsiz. Her ruh için bir ödül" yazan eski broşürlerle karşılaşır. Kasabanın yaşlıları, geçmişin tozlu raflarından gelen uğursuz bir hatıranın dehşetiyle "son kez" diye fısıldasalar da, insanın o karşı konulamaz merakı galip gelir ve kasaba halkı ovada beliren bu gizemli ışıklara doğru çekilir. ​Ancak karşılarına çıkan yer, modern bir eğlence merkezinden çok uzaktır. Gaz lambalarının titrek ışığı altında, Viktorya döneminin büyüleyici ama tekinsiz atmosferini taşıyan bu karnaval, rüya ile kâbus arasındaki ince çizgide durmaktadır. Ziyaretçiler içeri adım attıklarında gerçeklik algılarını yitirmeye başlarlarmış. ​Çok geçmeden, karnavalın "ücretsiz" vaadinin arkasındaki karanlık bedel ödenmeye başlar. Aynalar Salonu'na giren genç bir çocuk, ardında sadece camın arkasından yalvaran bir gölge bırakarak sırra kadem basar. Atlıkarıncanın mekanik atları arasında gözden kaybolan genç bir annenin ardından, geriye sadece bankta uyuyan bebeği kalır. Dehşet içindeki kasaba halkı dış dünyadan yardım istemeye çalışır ama çok geçtir; kasaba sınırları içindeki tüm telefonlar susmuş, internet kesilmiş, telsizlerden sadece tersten çalan sirk melodiler yükselmeye başlamıştır. Kasaba tamamen izole edilmiştir. Dev çadırlar her gece sokakların arasında sinsice yer değiştirir, müzik zihinleri bulandıracak şekilde geriye doğru çalar ve merkezdeki kukla gösterisi, izleyenlerin en gizli günahlarını ve kâbuslarını birer birer sahnede sergilemeye başlar. "The Jester's Carnival", sadece üç hafta sürecek vahşi bir ruh avıdır. Soytarı ile tanışmaya hazır ol....

🔞 içerikler içerir!

Uyarı‼️ Bu kitapta argo, küfür ve +18 içerikler bulunmaktadır. _ Bir silah namlusu. Demir ve barut kokusu zihnimi felç etti. Dünya bir anlığına tamamen durdu. Yıllardır ringlerde aldığım o darbeler, reflekslerim, her şey bir anda sıfırlandı. Bedenim kilitlenmişti. İçimdeki his korku değildi; korkudan çok daha ilkel, vahşi bir öfkeydi. Eğer şu lanet silahı şakağımdan bir saniyeliğine bile uzaklaştırsa, tırnaklarımla onun şah damarını sökebilecek bir nefret dalgasıydı bu. Nefesimi kontrol etmeye çalışarak, gözlerimi milim kıpırdatmadan karanlığın içindeki o kara göz bebeklerine diktim. Beni titrerken görmek istiyordu, biliyordum. Ona bu zevki vermeyecektim. Dişlerimin arasından, düşündüğümden çok daha soğuk ve meydan okuyan bir sesle fısıldadım "Ne istiyorsunuz?" Yüzüme doğru pis bir nefes üfledi. Sesindeki o ukala ton midemi bulandırdı. "Bence biliyorsun, Karahan..." Bilmiyordum. Ama geçmişimin bir gün beni bu sokakta kıstıracağını hep hissediyordum. Başımı hafifçe yana doğru eğmeye çalıştığımda silahın namlusunu derime daha sert bastırdı. "Uslu dur," dedi alaycı bir fısıltıyla. "Şu karşında duran iki binayı görüyor musun? O karanlık pencerelerin arkasına dört tane keskin nişancı yerleştirdim. Hepsinin hedefinde bir daire ve bir ara sokak var." Donup kaldım. Bakışlarım istemsizce benim oturduğum apartmanın penceresine kaydı. "Tahmin et bakalım..." dedi adam, tetiğin tıkırtısı kulaklarımda patlarken. "Sen bizimle sessizce gelmezsen, o tetikler mi çekildiğinde ilk kimler ölecek?" O an içimde yıllardır ilmek ilmek ördüğüm o güçlü duvar un ufak oldu. Benim hayatımın, aldığım nefesin hiçbir önemi yoktu. Ama onlar... Ablam ve Atlas, benim bu hayattaki tek temiz sayfamdı. Onlar benim kırmızı çizgimdi. Ve bu adam, o çizgiyi basarak geçmekle kalmamış, ailemin canını masaya sürmüştü. Gözlerimdeki o d

Efsun karanlık bir odanın içinde, kasvetli bir sessizliğe sarılmış haldeydi. Acı hatıraları kafasında yankı buluyordu. Anne ve babasının kanı o küçük ellerinde kurumuştu. Anne ve babasının ölümüne tanıklık etmek, ona hem yaşamanın acısını hem de intikamın kutsallığını öğretmişti. O gün çocukluk son bulmuş , hayat ona hiç tanımadığı bir dünyayı zorla sunmuştu...

Bazen adalet, sevdiğin herkesi kaybetmenin bedelidir. Ve bazen en ağır imza, bir insanın kalbine nefretle atılan Siyah İmza'dır." "Hikayemin kopyasının çıkarılması başka platformlerde paylaşılması yasaktır! Böyle durum aşikâr olduğu gibi yasal süreç başlatılacaktır.."

"İnsan kendi kaderini seçtiğini mi sanır, yoksa kader dediğimiz şey, çoktan yaşanmış tesadüflerin sonucu mudur? Yağmur... Sevmeyi bilen ama kendini kaybetmekten korkmayan bir kız. Toprak... Kalmak isteyen ama kalmanın yükünü taşıyamayan bir adam. Onlar birbirini bulduğunda her şey doğru hissettirdi. Ama bazen doğru hissetmek, doğru olmak demek değildir. Sevdiler. Kırıldılar. Sustular. Ve en çok da kendilerinden kaçtılar. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece... Bu, birini severken kendini kaybetmenin hikâyesi."

SANA DÖNEN YOL TANITIM "Bazı yollar gidilmek için değil, geri dönülmek için çizilir." Pera Keskin; Ankara'nın ayazında büyümüş, adaleti sadece bir meslek değil, cübbesine nakşedilmiş bir onur nişanı olarak kabul etmiş bir Cumhuriyet Savcısı. Yıllar önce çocuk kalbinin en büyük sırrını, abisinin en yakın arkadaşına duyduğu o imkansız ve derin aşkı İstanbul'un kalabalığına gömüp gitmişti. Hukuk Fakültesi'nin soğuk koridorlarında idealleriyle ısınırken, Ankara'yı ve o puslu anıları zihninin en kuytu köşesine hapsetti. Ancak geçmiş, siz onu unuttuğunuzda değil, o sizi çağırdığında başlar. Tozlu raflardan inen bir terör dosyası ve beklenmedik bir tayin, Pera'yı kaçtığı şehre, Ankara'ya geri döndürüyor. Şimdi elinde sadece kanun kitapları değil, yıllar önce yarım bıraktığı bir hesabın faturası da var. Bir yanda vatan topraklarını koruyan ANKA TİMİ, diğer yanda adaletin keskin kılıcını tutan Pera... Ve tam merkezde; abisinin "silah arkadaşı", Pera'nın ise "çocukluk yangını" olan o adam. "Adalet, kör bir kadının elindeki terazi olabilir; ama aşk, en keskin gözlerin bile göremediği bir pusudur." "Bir kadının en büyük savaşı, kalbiyle cübbesi arasına sıkıştığı andır." "Kaçtığın her şehir, seni eninde sonunda başladığın sokağa bırakır." "Bazı sırlar toprağa değil, üniformaların göğüs kafesine gömülür."

Doğaüstü varlıkların yaşadığı bir kasaba ve sırlarla dolu bir hayatta kalma oyunu... Dawn'ın Westveil kasabasındaki hayatı; aşk, arkadaşlık, popülerite gibi kavramların arasında dönen sıradan bir gençlik hayatıdır. Ta ki bir akşam onu ölümcül kovalamaca oyununa davet eden bir mesaj alana kadar. Bu oyunda hem kendisinin hem de arkadaşlarının sırları ile yüzleşecek; aynı zamanda da Westveil kasabasının doğaüstü gizemlerini çözmeye çalışacaktır. Lise kurgusu, fantastik ve gerilim türlerinde bir hikaye arayanlar için... ☆Kovalamaca dört kitaptan oluşan bir seridir. İlk kitabı bitmiş ve yayınlanmıştır. İkinci kitap da şu an yayınlanmaktadır.