Bir ölüm, sadece bir can almaz. O canın dokunduğu her hayatta, o kişinin yerini tutan ne varsa hepsini beraberinde götürür. Umut gittiğinde, geride kalan iki çocuk sadece bir ağabeyi değil; renkleri, şarkıları ve en önemlisi yarın'a duydukları o sarsılmaz inancı kaybetti. ​O gün o evde sadece Umut gömülmemişti; üç çocuktan geriye kalan o kopmaz bağın neşesi de toprağın altına bırakılmıştı. Şimdi iki kişiydiler, ama her biri bir buçuk kişi eksik... Kan kırmızısına boyanmış hayatlar... Geçmişin tozlu sayfalarına karışan bir çocukluk. Yıllar sonra abisinin yarım kalan hayalini gerçekleştirmek için kendi hayallerinden vazgeçerek savaş pilotu olan bir kadın. Hayat onu hiç beklemediği bir yere savurur. Abisinin katili olan kişilerin arasına... Çocukluğunu yaşamayan bütün çocuklara... Aramıza yeni gelen herkese sımsıkı sarılıyorum. :)

D-Hani istediğimi verip benden uzak duruyormuşsun ya yapmaya devam et. T-Çok zor be Deniz kızı!

054*; Bu çalışmayla tıp gelir mi hocam? (02.36) Irmak; Anlamadım? 054*; Bu çalışmayla diyorum tıp gelir yani merak etme sayende unuttuğum konuları hatırlıyorum Irmak; Ne anlatıyorsun sen ya gece gece? 054*; Bak cemilecim yaklaşık olarak 2 saattir uyumaya çalışıyorum ama sesin yüzünden uyuyamıyorum Irmak; Sen tam olarak kimsin ve neredesin ? 054*; Gerçekten kim olduğumu bilmiyor musun? Irmak; Hayır. 054*; Tüü tüü komşuluk ölmüş yazıklar olsun Irmak;? 054*; O zaman kendimi baştan tanıtayım ben karşı komşun

aras'la olan ego savaşını deniz üzerinden kazanmak isteyen teoman aras'a tek bir şartta yardım edecektir: eğer deniz onu öperse. deniz'in gerçekleştirmeyeceğine emin olduğu bu şartı sunduğunda ihtimal bile vermediği şey başına gelir. deniz onu öper.