"Sana o telefonu sessize alma iznini verdiğimi hatırlamıyorum, doktor." Kayra için hayat basit bir denklemdi: Gündüzleri ucuz florasan ışıkları altında teyzelerin tansiyonunu ölç, geceleri içki masasında hayatın ızdırabını ti'ye al. Kuralları belli, sıkıcı ama güvenli bir hayatı vardı. Ancak bir gece, kendini loş bir mahzende, kafasına silah dayanmış halde acımasız bir mafya babasının kalbini kurtarırken bulduğunda o denklem tamamen çöktü. İstanbul'un yeraltı dünyasını buz gibi bir soğukkanlılıkla yöneten Çınar, bu genç doktorun sadece tıbbi dehasını değil, nefes aldığı her saniyeyi satın aldığını zannediyordu. Oysa gözden kaçırdığı çok kritik bir detay vardı: Kayra, mafyanın karanlığından korkmayacak kadar serseri ve ehlileştirilemeyecek kadar umursamazdı. Ölüm tehditleriyle başlayan bu mecburi mesai, zamanla sınırların tamamen silikleştiği, nefretin ve tutkunun birbirine karıştığı, mantığa sığmaz, yakıcı bir aşka evrilecekti. Çınar'ın kusursuz karanlığı; Kayra'nın ehlileştirilemez ateşiyle çarpıştığında, her iki adam da kendi kurallarıyla vurulacaktı.

Bilmediği bir şekilde Taş Devri zamanına ışınlanan Jimin, bir mağarada üstü çıplak ve alt tarafına sarılı yapraktan yapılma bir giysiyle uyandığında ve olanlara hiçbir anlam veremediğinde çıldırmanın eşiğine gelir. Bu olanlar yetmezmiş gibi bir de kendisine aşık bir mağara adamıyla uğraşmak zorundadır.

Her zaman olduğu gibi babasının dağıttığı suratı Ali toplamıştı.

1950'lerin kavurucu Çukurova'sında, Karahan Çiftliği'nin düzeni bir gecede çıkan yangınla altüst olur. Atların bulunduğu ahır alevlere teslim olurken, genç veteriner Erdem Demir sevdiği kadını ve hayvanları kurtarmak için düşünmeden ateşin içine dalar. O geceden geriye ise yüzünde ve bedeninde taşıyacağı derin izler kalır. Yangından sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Bir zamanlar evlilik hayalleri kurduğu Yaren, artık Erdem'in yüzüne bakmakta zorlanırken; Karahan Çiftliği'nin sert, disiplinli ve yıllardır geçmişinin yasını tutan sahibi Han Karahan, genç adamın hayatına beklenmedik bir şekilde dahil olur.

​"İnsanlar değişirdi. Ama yaşattıkları asla değişmezdi. Telafi edilir sandığınız şeyler bazen öyle bir noktadan kırılırdı ki, kıran bile tamir edemezdi. Bedene bıraktığınız yaralar silinirdi ama ruhlara kazıdıklarınız bir ömür onlarla birlikte yaşardı. İlkan benim ruhuma nefreti kazımıştı. Ve hiçbir vakit de silemeyecekti." 'Bu nefret seni zehirliyor.' 'Yanılıyorsun bu nefret beni diri tutuyor.'

Erkin hırslı bir avukattı fakat kendisine bir türlü rahat vermeyen 'saygıdeğer iş adamı' imajından epey uzak mafyatik Çağlar'la başı fena halde dertteydi.

"Neden geldin?" diye bağırdı fısıltı kadar çıkan sesiyle sessiz olmaya dikkat ederek. "Sen çağırdın." Nico ne demek istediğini anlayamıyordu. "Ben mi? Ben hiç çağırmadım ki." "Çağırdın. Yürekten çağırdın hem de."

Fırat, bir şekilde girdiği borcun içinde debelenirken, kendini, borçlandığı adamın takıntılı oğluyla karşı karşıya bulur. Texting, düzyazı karışık.

"Bizim nefretimiz bir şaheser." Taehyung ve Jeongguk aralarında daima bir rekabet olan çocukluk arkadaşlarıdır. Paylaştıkları bu özel bağa 'nefret' adını veren ikilinin türlerinin açıklanması ise büyük bir çelişki oluşturur çünkü yüz yılda bir gelen delta ile vita, birbiri için yaratılmıştır. Varlığım da, bu kitap da sana ithaf @nighttrainn

"Ancak bu şekilde çözülebilir kardeşim. Birimiz varsak diğeri yok." Homofobik olmayan, herkesin eşit haklara sahip olduğu güzel bir dünyada geçmektedir.