Siyanür zehirlenmesi yaşıyorum. Gülüşü bir çeşit zehir. Bu yol bağımlılığa varmadan öldürüyordu. O denli etkili. Belinden tuttuğum gibi yere indiriyorum ve boynuna dökülen kılların kaşındırmaması için banyo yapmasını öneriyorum. Uysal bir şekilde çabucak dediğimi yapıyor. Argo kökenli kelimelerin çok erbabı olmasam da Ahsen'in her şeyi ben de küfür etme isteği uyandırıyor. Vay anasını demek istiyorum mesela. Nasıl bu kadar muhteşemlikten uzakken muhteşem olabiliyorsun. Bana dikleniyor ya hani, saçma sapan konuşuyor. Sikerler böyle işi demek istiyorum. Öfkeliyken aklımla nasıl da kedinin fareyle oynadığı gibi oynuyorsun. Benim hırçın doğal afetim. -Erez Özen- "Erez, niye kendine işkence ediyorsun. Arkadaşlığımız yüzünden endişe etmene gerek yok. Sen her zaman benim gözüm kapalı sırtımı dayayabileceğim birinci insan olacaksın. Ağaçlar konusunda da endişelenmene gerek yok. Her zaman dikkatli olacağım. Eğer düşersem de küçük sıyrıklar ile atlatacağım." "Sen de benim, uğrunda gözüm kapalı her şeyi ardımda bırakacağım birinci insansın. Ve ikinci ve üçüncü ve sonsuz." Arsız bir tebessümle yanıma uzanıp başını omzuma iliştirdi. "Senin listenin tüm maddelerini de benim adımın kaplamasını isterim." -Ahsen Ekici-

Saat 01:28'di. Ona ilk mesajı attığımda... İnsanların alkole ya da tütüne bağımlı olduklarını sanırdım hep. Anlamsız bir sayı dizesinin de tiryakisi olunabileceğini hiç düşünmemiştim. Ta ki yelkovan ve akrep arasındaki yirmi sekiz dakikalık bir zaman dilimine saplanıp kalana kadar. Macera#1 < Kitap Texting olarak başlayıp daha sonra normal hikaye formatına geçiş yapmıştır. Bu nedenle texting kısımları kısadır.>

Denize düştüğünde kedisine sarılanların;bir tatlı kaşığı gençlik, bir tatlı kaşığı hayal kırıklığı ve bir su bardağı dolusu gözyaşıyla yapılmış elmalı turtanın,yağmurlu bir doğum günü akşamı karşıdaki eve götürülen bir dilim doğum günü pastasının ve neredeyse bozulmak üzere olan bir gramofondan yükselen Bülent Ortaçgil sesinin, genç bir kadının odasında 'Bu su hiç durmaz.'diyerek ruha bürünmesinin hikayesi. Bu hikaye en çokta yalnızlığı seviyorum diyen ama hayat plağındaki şarkı bittiğinde gramofonun iğnesini kaldırması için başka bir ele ihtiyaç duyanların hikayesi. En sevdiği şarkı dört dakika on sekiz saniye sürenler, akşamüstü hep genç kalanlar, gece gelince gemisi batanlar,kitap sayfalarını kıvıranlardan nefret edenler,hayatı bir kutu hapa bağlı olanlar,hatalarıyla var olanlar,Galata'nın hemen dibindeki bir sahafta aradığı aşkı bulanlar veyahut bulduğunu anında kaybedenler üzerine üzerine bir inceleme. Ya da bir günlük sayfası.

Bu okuyacağınız hikâye bir denizkızının hikâyesi. Ama ne hikâye sizin bildiklerinizden ne de denizkızı. O zengin bir deniz ülkesinin yegâne prensesi değil ya da denizde kaybolan prensi kurtarıp ona âşık olacak da değil. Hele bir kayanın üzerinde yeşil bir denizkızı elbisesiyle oturanlardan hiç değil. Bizimkisi biraz Asi bir denizkızı. Bu da onun otuz yıllık hayatının hikâyesi. Ailesi, arkadaşları oldu. Sevdi, sevildi. Doğumu ve ölümü gördü. Şimdiyse tüm bunları anlatma zamanı. "Bu hikâye tamamıyla gerçektir çünkü onu ben uydurdum." *Şükrü Erbaş "Gittiği en büyük uzaklık evinden işi olanlara, ne aşk, ne özgürlük, ne barış anlatılabilirdi." diyor, Seni Korumak İçin başlıklı yazısında. Hikayeye başlarken bunu göz önünde bulunursanız sevinirim. :)

"Bana anılar ver, unutmak mümkün olmasın." (01.01.2024)

Tek derdi gurbet toprağından sağ salim eve dönmek olan Fersude'nin hayatı, bir iftirayla tepetaklak olur. Şimdi hiç bilmediği bir şehirde, adını dahi yeni öğrendiği bir yabancının kapısında mühürlü bir kadere mahkûm. Biri toprağın çilesini çekmiş genç bir kız, diğeri vatan toprağını namusu bellemiş bir asker. Bir iftiranın ateşiyle aynı avin içine savrulan bu iki yabancı, düşmanlıkların ortasında birbirine sığınabilecek mi? ** ▪︎Zoraki evlilik teması işleniyor. ▪︎Yaş farkı var. Yetişkin içerik bulunmaktadır! Rahatsız olacaklar başlamasın! ▪︎Eski dönem kurgusudur!

Kanla kazıdığın kelebek dövmesinin üzerini çizdir. Noktalı virgülle değiştir. Bu, devam edecek gibi değil ama bitmedi, demektir. Kanatları kanlı kelebek yandı. Küllerinden yeniden yaratıldı. Tekrarlanan doğumla gerçekleşen bir başlangıçtı. Üzerinde duran kanla yeniden doğdun bebek. Yine ne el ne gül bebek. Közlerin içindeki başlangıçta, isli ayaklarınla, Kül Bebek. MELÂL♡ "MELÂL ismini Wattpad'de duyuran ilk kitaptır." "MELÂL ismiyle binlere ulaşan ve yükselişte olan ilk kitaptır." İLK YAYIM TARİHİ: 15 KASIM 2019

Bir şeyi çok isteyince, sahiden olur mu?

Gece boyu izledim; Çadıra düşen gölgesini. Peçesini indirişini, Sigarayı yakışını.. Üfleyişini geceye.. Yer yer çadıra dönüp bakışını.. Nefes alıp verişini.. Gözlerinde hiç korku yoktu, deli cesareti okunuyordu yüzünün her köşesinden. Büyük kalabalıklarda dahi kaybolmayacak bir güce sahipti. Herkese göz gezdirirdiniz de onun duruşu dönüp tekrar bakmanıza neden olurdu. Bu farklılık gizlenemeyecek türdendi. Siyahlara bürünmesi gecede kaybolmasına yetmiyordu. Karanlıklar içinde bir karanlık, ama günden daha aydınlık.. [Gerçek kişi ve olaylarla bağlantısı yoktur. Tarihi bir değer taşımamaktadır ! Yazar Cadillac değil, at sürmek istediği için fi tarihini seçti. ] Tüm hakları saklıdır. ~31.12.2015~