(Asker kurgulu kitap)Asıl herşey büyüyünce "BABAM" gibi olacağım dediği yerden başlamıştı...🕸️

Sevdiğin adamın ölümüne sebep olsaydın? Kendisine aşık etmek için hayatına girdiği adamın ölümüne sebep olur. Ve yıllar sonra bir gün... Geçmişe dönme şansı yakalar ve kocasını tam karşısında bulur. Bu kez onu kurtarabilecek miydi, yoksa kader, bir kez daha aynı bedeli mi isteyecekti? Bazı aşklar ikinci bir şansı hak eder. Peki ya bazı suçlar?

Öyge, aynadaki aksine bakmaya tahammül edemiyordu. Çirkinleşen yüzü, kaybettiği ilahi ışığı ve içindeki intikam hırsı onu Mogat'ın gölgeli mahzenine geri itti. Yeni bir beden, taze bir hayat istiyordu; ama bunun bedeli kadim yasaların bile titrediği bir günahtı. Mogat, asasını yere vurarak o korkunç şartı fısıldadı: "Sürgün'ün yasak meyvesini almalısın. Ama o meyve, ancak bir ruhun kurbanıyla dalından düşer." ​ ​Kurban belliydi: Sevdiği adamın gönül bağının olduğu o masum genç kız. Öyge, fani dünyaya gölge gibi sızdı. Karanlık ayinlerle evlilik arefesinde ki kızın ruhunu bedeninden söküp aldı ve Sürgün'ün derinliklerindeki o uğursuz elma ağacına sundu. Ağaç, kurbanın çığlığını köklerine hapsederken, dallarının arasından bembeyaz, ay ışığı gibi parlayan tek bir elmayı avuçlarında tutarken artık bir faninin rızası gerekliydi. ​ ​Uzun arayışlar sonunda Nesibe'yi buldu. Nesibe, yıllardır evlat hasretiyle yanıp tutuşan, bu uğurda ruhunu bile satmaya hazır bir kadındı. ​"Sana özlemini duyduğun o canı vereceğim," dedi Öyge, yüzündeki çirkinliği gizleyen bir pelerin ardında. Gözü dönmüş Nesibe, bu teklifin arkasındaki dehşeti görmeden kabul etti. Artık geri sayım başlamıştı; Öyge, içine gireceği o taze bedenin, Nesibe'nin rahmindeki bebeğin doğmasını bekleyecekti. On iki koca yıl... Öyge için her saniyesi bir asır gibi geçen, sabrın kuyusunda beklemekle dolu bir zaman dilimi. Aslında Nesibe ile yaptığı o kanlı pazarlıktan sonra onu hemen yanına almayı düşünmüştü. Fakat aynadaki aksine baktı; beli bükülmüş, elleri kurumuş bir dal parçasına dönmüş, nefesi bile kesik kesik çıkmaya başlamıştı. ​ O taze bedeni çalacağı günü beklerken, bir bebeğin uykusuz gecelerine, bitmek bilmeyen ağlamalarına tahammül edemezdi. Bu yüzden Mahru'yu on iki yıl boyunca uzaktan, bir gölge gibi izlemeyi

Uyarı: Bu kitap cinsellik, toksik ilişkiler, travmatik bağlar, bir miktar psikolojik şiddet, küfür ve argo içerir. ''Kendi kelimelerinle var olamazsan, başkalarının kelimeleriyle yok olursun.''

Ölüm gerçekten bir son mu? Yoksa insan aklının anlam veremediği bir eşiğe verdiği isim mi? Yüz yıl önce dünya, sessiz bir salgınla yarıya kadar yok oldu. İnsanlar acı çekmeden, çığlık atmadan, sadece gözlerini kapatarak öldü. Ve kırkıncı gece... mezarlar açıldı. Ölüler geri döndü. Onlarla birlikte gelen şey umut değildi; bilinmezlikti. Dirilenlerin bedenlerinde beliren işaretler, içlerinde hapsolmuş bir gücün mührüydü. Bu güç bazılarını neredeyse sıradan bırakırken, bazılarını tehlikeli kılıyordu. Dünya onları kabul etti... ama asla güvenmedi. Baş karakter böyle bir dünyada büyüdü. Ölümden dönmüş bir annenin güçlü iradesi ve gücünü neredeyse tamamen kaybetmiş bir babanın sessizliği arasında. Fakat onun içindeki şey farklıydı. Onun gücü sadece bir yetenek değildi; bir kapıydı. Ve o kapının ardında, insanlığın yüz yıl önce görmezden geldiği bir gerçek yatıyordu. Bazen en korkutucu şey ölmek değildir. Bazen asıl korku, geri döndüğünde neye dönüştüğündür.

🌸💖🌸 Buket; kısa sürede popüler olan bir uygulamayı indirdiğinde kendisiyle çok uyumlu olan biriyle tanışır. Bu kişi ona şu an çok hoşlandığı Batuhan'ı unutturabilecek mi? YARI TEXTING KURGUSUDUR. 🌸💖🌸

"Kaçarsan av olursun, kalırsan esir. Ama ona bakarsan... Onun dünyasında kül olursun."

Her şey sessizlikle başlar. Bir evde, bir aynada, bir rüyada... Görmediğimiz ama bizi gören bir şeyin farkına vardığımız o anla. İnsan zihni, algı sınırlarını aşınca neyle karşılaşır? Ruh mu, cin mi, yoksa kendi karanlığının yankısı mı? Bu roman, bir "korku hikâyesi" değil yalnızca. Görülmeyeni görmeye cesaret eden bir kadının zihinsel çözülüşü; bilimle metafiziğin, mantıkla deliliğin çarpıştığı bir kapıdır. Bazı kapılar yalnızca bir kez açılır. Ve bir kez açıldığında, bir daha hiçbir şey sessiz kalmaz... NOT:::: KİTABIN TÜM HAKLARI BANA AİTTİR. OLASI ÇALINTI DURUMUNDA HUKUKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.....

Bazı dosyalar bağırmaz. Onlar kanamaz, ağlamaz, manşet olmaz. Sadece susar.

Gölgelerin vicdanı olmazmış. Duyguları ise sadece karanlıktan ibaretmiş. Yıllar önce doğan bir bebeğin gölgeye dönüşme hikayesi bu. Bir bebek doğdu yıllar önce. Adına nefret dediler kan dediler. En çok ise ölüm dediler. O bebek büyüdü nefret oldu kan oldu. En çok da ölüm oldu. Öyle bir ölüm oldu ki teni ölüm koktu. Bir çocuğun masumiyetini kaybetmesi demek gölge olmak demekti. Gölge demek en çokta ruhsuz demek değil miydi? "Bir ten ölüm kokar mıydı? Ya da gözler ölümü anımsatır mıydı?" "Ben yıllar önce bir kız çocuğuna aşık oldum. Hemde ilk görüşte. Günler ayları kovaladı. Aylar yılları. Aradan uzun yıllar geçti ve ben yıllar önce gördüğüm kadını bir daha gördüm. Işte o an ona sevda dedim. Sevda demek biraz da ölüm demek değil miydi?"