Massachusetts'in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Alâ hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak bir gelecek vadeder.

Çemberine aldığı bütün varlıkları savunmasız bırakan ateş, Çizgiden taşmadan yangınını göğsünde tutar. Bal sarısı kıvılcımlarını okyanusa vurduğu semadaki güneş, Gölgesindeki ormanın yansımasını dumanıyla yutar. Yasaklar ve sınırlar, bir ateş çemberinin içine alınmış gibi hissettirmişti adama. Dışına çıksa yanardı, cayır cayır... Ama sorun etmezdi. O çizgisinden çıkmaması gereken bir hekimdi fakat kontrol etme gücü kalbi üzerinde hükümsüzdü. Bir hasta... tedavi için kapıyı çaldığında, aslında kendi aklını değil; ruhunu teslim eder. Kapısı çalınan bu odada sözcükler silahtan delici, sessizlik bir işkenceydi, güven ise bir yanılgı... İyileşme vaadiyle başlayan yolculuk, akıl ve paranoya arasında incecik bir çizgide ilerler. Bir hasta, doktorunun onu iyileştirmesini umarken... Belki de doktoru kendinden beter hale getirir. Çünkü iyileştirdiğiniz herkes bir gün sizi hasta eder.

Bir gece kardeşinin ölümüyle yüzleşen Ledeyna Marsel, kasabaya yeni gelen üsteğmen ile antantlık sağlar. Bu anlaşmanın ardından Samhain Laneti Teşkilatı başlarına çok büyük tehlikeler açar. Teşkilatın içinde ki tüm bilgilerin peşinden koşan iki insanın yaşadığı engellere tanıklık edeceksiniz. Bu yolda Ledeyna Marsel kardeşinin ölümünü araştırırken sizde katılmak ister misiniz? ~Kesit~ Dudaklarımı onunkilere yaklaştırdığımda üçüncü kez yarıda kesilmesini istemiyordum. Artık hislerimi geri planda tutamazdım. "Öyle mi, benden etkileniyor musun?" diye sordum mırıltılı çıkan tınımla. "Etkilenmek mi? Senin uğruna köpek oluyorum, görmüyor musun?" dediğinde kendimi ona biraz daha bastırdım ve bu olabilecek en son seviyeydi. "Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor, Ledeyna." Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor Ledeyna... "Tek bir saniyem seni düşünmeden geçmiyor. Aklımı beraberinde götürüyorsun ve sesim çıkmıyor." Bir nefes aldı dudaklarının arasından. "Duymuyorsun değil mi?" "Neyi?" "Çarpan kalbimi... O gece, baloda güzelliğin kalp atışlarımı hızlandırırken gözlerin durduruyordu." Gözlerinde büyük bir yoğunluk vardı. "Beni her şeyinle öldürüyorsun ama bunlardan haberin bile yok." Kısık ve boğuk tınısında hapsoluyordum. "Bana, benim tarafımda olmadığını söylüyorsun ama anlamıyorsun... Dünyanın hangi ülkesine gidersen git yeterince uzakta değilsin ve bu beni çıldırtıyor. Sen, senin kollarında olmak ne demek, bilmiyorsun."