"Lisede başlayan bir aşk... Birbirine doyamadan ayrılmak zorunda kalan iki kalp ve bitmek bilmeyen bir sevda."

"Furtuna ve Koçari... Birbirine düşman iki soyadı, aralarına kan girmiş iki hayat." Yıllar sonra Karadeniz'in puslu yollarında karşılaştıklarında, İso ve Fadime'nin arasında sadece bir kan davası yoktu; söylenmemiş sözlerin, yarım kalmış bir çocukluğun ve bastırılmış bir öfkenin ağırlığı vardı. Kader, onları Şeytan Bükü virajında, bir heyelanın ortasında yakaladı. Yollar kapandığında ve ölüm nefesleri kadar yaklaştığında, kaçacakları tek yer birbirlerinin "düşman" bildiği o gözlerdi. Bu fiziksel yıkımın altından belki sağ çıkabilirlerdi ama kalplerindeki enkazdan kurtulabilecekler miydi? "Çünkü en ağır enkaz, toprak altında kalanlar değil, söylenmemiş sözlerdir."

Eskiden beri yaşadığı anılarla derbeder olan bir kız ve onun acılarının yavaş yavaş ortaya çıkış hikayesi diyebilirim.. gerisine siz karar verin.

❝bu düşmanlık ebedi fadime koçari, sevda gibi❞ ! isfad kurgusudur.

furtuna: fadime koçari bana yardım etmen gerekiyor !texting!

"sen benim elimden yaşayacağım tüm duyguları aldın." [ismailfurtuna,fadimekoçari]

Ters yönlere baksak da gözlerini birbirinden alamayan iki düşmandık biz. En başından beri böyleydi ve böyle de kalmalıydı.