Bir derbi, yanlış zamanda verilen tek bir öpücük ve geri dönüşü olmayan bir savaş... Kader, onları uzatma dakikalarında değil, tek bir ana yazdı. Futbolun, tutkunun ve karanlığın iç içe geçtiği bu hikâyede hiçbir zaferin bedeli yalnızca skor olmayacaktı. "Doksan dakikalık bir maç unutulur. Doğru kişiye verilen tek bir öpücük ise, asla." Bu hikayede çokça +18 sahneler olacaktır, yaşı küçük ve de okumaktan rahatsız olanların dikkatine! #karanlıksporromantizmi #sporromantizmi #darkromance #futbolcu #hakem #gerilim #tutku #yasakaşk #kötüçocuk

repçi çocuk komik kız

0537*: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

"Şimdi sırası değil," dedim, şu an konuşulacak en son konu evlilikti. "Önce iyileşmen gerek." "Hiç bu kadar iyi olmamıştım, Ada." Halsizlikten eğilen başı boynuma gömüldüğünde ne yapacağımı bilemedim. "Birlikte kahvaltı yapalım mı?" "Sen pes etmek nedir bilmez misin?" Sıcak nefesi ıslak boynumu okşarken parmakları belime yavaşça tutundu. Ne çok sertti ne çok masum tam olarak Atlas'tı, insanı tek dokunuşuyla dağıtacak kadar etkileyici. "Limon çiçeği gibi kokuyorsun," dedi burnunu boynuma sürterken. "İnsan kokunu bir kere alınca bırakmak istemiyor." "Havale geçiriyorsun," dedim, aklımı karıştırmasına izin vermeyecektim. "Kendine geldiğinde bambaşka bir adam olacaksın." Başını hafifçe kaldırıp ıslak kirpikleri arasından minik bir kedi yavrusu gibi baktı. Öyle savunmasızdı ki... "Biliyorum," dedi eli dudaklarıma temas ederken. "Bu yüzden yaptığım hiçbir şeyden pişman olmayacağım." "Neyden?" demeye fırsatım olmadı. O kadar olmadı ki, parmaklarının boynuma yürüdüğünü anlayamadım. "Atlas?" "Beni şimdi, şu anda durdur Ada." Boynumda duran eliyle beni kendine çektiğinde karşı koyamadım. "Yoksa ben kendimi durduramayacağım." Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. İçerisinde sık sık romantik yakınlaşmalar ve +18 sahneler yer alacaktır. Bunu göz önünde bulundurarak okumanızı öneririm🧡

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

🔮 PERA 🔮 On yedi yıldır bir şeyi yanlış bildiğimi düşündüm. Babam yanımda değildi. Ama hayatım boyunca eksik olan sadece onun varlığı da değildi... Ben de eksik bir parçaydım. Bir hafta önce kapım çaldı ve hayatım alt üst oldu. Savcı... babam. Ve şimdi... mahkeme günü yaklaşıyor. Seçim yapmak zorundayım. Sevgi mi... özgürlük mü... yoksa sadece kendi başına ayakta kalmak mı? Bu hikâye; bir kızın korkularıyla yüzleşmesini, öfkesiyle barışmasını ve cesaretin ne demek olduğunu öğrenmesini anlatıyor. 🔮🌻

"Sen Yüzbaşı," derken kollarıma yığıldı. "Beni sırtımdan vurdun." Elimi yarasına bastırdığımda sıcak kan avuçlarımın arasından kaydı. "Bunu sen istedin." "Yakıştı mı?" dedi inatla konuşmaya çalışırken. "Yiğit bir Türk askerine?" Hâlâ gülümsüyordu, bu hâliyle bile meydan okuyordu. "Bunlar," dedim sesimi düz tutarak. "İnterpol'ün peşinde olduğu bir kadın için fazla iddialı sözler." "Dua et," dedi sesi kendinden önce kırılırken. "Tam burada, kollarında biteyim. Çünkü kalkarsam eğer, seni dizlerinin dibine ben indiririm." Her sözü içimde ayrı bir yere saplanırken onun gibi arsızca gülümsedim. "Ayakta olsaydın belki ciddiye alırdım. Ama şu hâlinle gürültüden başka bir şey ifade etmiyorsun." Benzer askeri kurgulardan sıkıldın mı? Cevap evetse doğru adrestesin. Özellikle, 17. Bölümden itibaren hikayemizin farklı bir boyuta taşınacağını belirtmek isterim. Keyifli okumalar olsun bebeklerim😻 Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. #+18 #karanlikromantizm #askerkurgusu #yasakaşk #travmalikarakter #tim #dram #gizem

Bir obsesifin aşkı ve bu aşka tutsak olmuş bir balerin. . .

Çıtı pıtı, konuşmayı çok seven, deli dolu Mine... Ve mahallenin ağır abisi; aynı zamanda Mine'nin abisinin en yakın dostu olan Arslan... Yanlışlıkla atılan tek bir mesaj, nelere yol açabilirdi? Mine: Bana çabuk iç çamaşırının linkini atıyorsun hemen! Mine: Gördüğüm an, bu benim olmalı dedim . Mine: Bizim buradan almadığın kesin. (Görüldü) Mine: Ay ne görüldü atıyorsun? İlk defa senden bir şey istedim. Mine: Ne olur yani atsan? Arslan abi: Ne diyorsun Mine? Arslan abi: Ne iç çamaşırı! Beni nereden gördün?

"Arslan geri dönemez misin?" Derin bir nefes alıp parmaklarımla gözyaşlarımı sildim. "Lütfen geri dön ne olur! Sana çok ihtiyacım var ne olur! Arslan ne olur geri gel." Gözlerim masadaki rapora gitti. "Ben... ben ne yapacağımı bilmiyorum, korkuyorum. Sana çok ihtiyacım var lütfen. Yanımda olmana çok ihtiyacım var, kendimi çok yalnız hissediyorum. Lütfen mesajımı alınca ara beni olur mu?" ▪︎ -Siz: Hala sinirin geçmedi mi? Seninle konuşmam lazım. -Siz: Lütfen cevap ver artık acil konuşmamız gereken bir konu var. -Siz: Kaç ay oldu sakinleşmedin mi? Sana her şeyi açıkladım neden böyle davranıyorsun en azından konuşabiliriz değil mi? -Siz: Cevap vermeyecek misin? -Siz: Mesajları görünce geri dön lütfen! -Siz: Kaçarak bir şeyler halledilmiyor bunu biliyorsun. Aramızdaki sorunu aşamıyorsun tamam ama bu başka bir konu, benim senle gerçekten konuşmam gerek. -Siz: Seninle konuşmamız gereken bir konu var acil diyorum. Neden cevap vermiyorsun? -Siz: Tamam o zaman sana son kez bu mesajı atıyorum bir daha seni rahatsız etmeyeceğim ama bil ki bana ulaşamazsan çok geç olacak her şey için... Bazı şeylerin telafisi olmayabilir zamana bırakılamayan ne olur bana ulaş. Kitabın kurgusu bana aittir. Tum hakları bana ait ve sakladır.