Gece Sungur, kendini vatanına adamış genç kadın. ama hayat onu bilinmezliklere sürükleyecek. görevden geldiği gün telefonuna gelen mesajdan sonra aslında hastanede karıştırıldığını öğrenirse ne olur? bazen albayın bile korktuğu bu kadının elinden o doktoru kim alabilecek ki? _/_/_/_/_ bu hikaye tamamen kendim yazdım. hiç bir çalıntı yok. Hikayede argo kelimeler ve şiddet olacaktır. Lütfen rahatsız olanlar ve +18 den aşağılar okumamanızı rica ediyorum. Evet geri kalanlar eğer hazırsanız hikayemize başlayalım! Bu arada istek bölümler olacaktır yani eğer istediğiniz bölüm varsa çekinmeden yazın. Ben onu hikayenin gidişatına uygun yazarım.

2000 senesinde kurulan ve sekiz üyeden oluşan Akrep Teşkilatı'nın geçmişe dayanan iki düşman üyesi, evlatları üzerinden yeniden karşı karşıya geliyor. Onların düşmanlığı ve güç hırsları, Aslan ve Nefes'in zorlukla dolu aşkının üzerine karanlık bir sâye gibi çökerken, nelerle karşı karşıya gelecekler? Aşk ve güç savaşsaydı, hangisi olurdu kazanan? Önlerinde iki yol vardı: Ya geçmişin ve zehirli gücün aşklarının üzerine çöken karanlık sâyesinden kurtulacaklardı ya da o sâyeye hapsolup yüreklerindeki kor ateşte yanacaklardı. Ancak ya yanıp kül olmak, o sâyeden kurtulmaktan daha kolaysa?

"Ölmekten korkma. Asıl korkman gereken şey, burada yaşamaya mecbur kalmak." Gözlerini açtığında kendini soğuk, metalik duvarlarla çevrili bir odada buluyorsun. Kaçırıldın. Bir deneyin parçasısın. Burada herkesin bir kod adı var. Senin adın Z. Ve artık hayatta kalmak tamamen şansa ve zihin gücüne bağlı. Dondurulmuş insanların bilinçaltına girip bilinçaltı olaylarını yönetmek zorundasın. Ama unutma-burada ölen, gerçekte de ölür. Korkular canlanır, rüyalar kabusa dönüşür, her an bir ölüm tuzağına dönüşebilir. Kaçmak mı? Sistemin derinlerine indikçe bunun imkansız olduğunu göreceksin. İntikam mı? Belki de tek çıkış yolu budur. Ama bir şey kesin: Burası hayallerini öldürmeden sen oradan çıkamayacaksın. "Gerçeklik mi daha acımasız, yoksa rüyalar mı?"

"Deniz" dedim kısık sesle onun beni terk etmesi hayatıma son vermem demekti. Sinirli bir şekilde bana döndü. "Ne Deniz ne!? Ya sen nasıl bir insansın ya!? Cidden soruyorum bak git hayatımdan git lütfen ben sensiz daha mutluyum! Siktir olup git!" dedi suratıma tükürük gibi yapıp "Beni böyle mi sevdin?, Hiç mi değer vermedin? sensiz daha mutluyum derken daha geçen gece kucağımda yatarken 'sen benim hayatımsın' diyen kimdi!? O teröristler senin beynini yıkadı demi! Onun her birini öldürmezsem bende Ege değilim!!" dedim bağırarak, hızlı adımlarımla yürümeye başladım. Deniz birden arkamdan koşturup kolumu tuttu. "Seni seviyorum demek isterdim ama herşeyi anlatamam sana" dediği gibi sinirden deliye dönmüştüm. Hiç umursamadan yürümeye devam ettim. Hayatımın kadınını arkamda bıraktım, daha doğrusu o beni terk etti. Ah be Deniz! Oysaki biz birbirimizi asla hak etmiyorduk sadece geç anladık... Yüzbaşı Ege Varan ile Doktor Deniz seyiroğlunun hikâyesi... Başlangıç tarihi: 27/02/26 İyi okumalar dilerim hepinize 🩷🫡

Karanlık bir gökyüzü vaad etti bu hayat bana. Ben ne kadar gülersem güleyim, doğmayan bir güneş... Evlatlık geldiğim ailem gerçek kızlarını bulursa? Peki ya şimdi bana ne olacak? Senelerdir benden nefret eden abilerim beni tamamen silecekler mi? 🪽🪽🪽 Klasik abilerim kurgularından daha farklı bir hikaye. Yeni ve farklı bir şeyler okumak istiyorsanız aradığınız tam olarak bu💫💫. Sizi yapayalnız büyümüş olan İlkim'in yolculuğuna davet ediyorum... Güncel olarak yeni bölümmleerr💕💕💕💐💐💐☀️☀️

"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

❝Geçmiş kanla yazılmışsa, ondan kaçış yoktur. Serçeler nergisin güzelliğine vurulduğunda, tıpkı kanla yazılmış geçmişimiz gibi onların da kaçışı yoktur.❞ 🪷 SEZA ERKEKTİR!! DÜZENLENMİŞTİR! Bu kitapta zaman zaman küfür, +18 argo ve sert ifadeler yer alabilir. Hikâye tamamen kurgusaldır; karakterlerin söyledikleri ya da yaptıkları gerçek hayattaki düşünceleri temsil etmez. Malesef kurgusal karakterlerdir:( Serçenin Serzenişi isimli ilk kitaptır. İyi okumalar ballarım🫠

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden -kalplerinden- çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse... O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde SOYADINDA ZİNCİR adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.