Kim Taehyung Jeon Jungkook'u kaçırmıştı. # 1 aşk # 1 vkook

Sessizliğe mahkûm edilen dilsiz Omega Jisung, istemeden katıldığı baloda tüm Omegaların hayalini kurduğu Alfa Minho'nun ilgisini çeker.

TAMAMLANDI. -Omegaverse- "Tahta çıkacağın gün tacın yamulur umarım." Bakışlarını sarayın soğuk zeminine değdirirken mırıldandı omega. "Bir şey mi dedin Jisung?" "Ah, taht diyorum majesteleri, sizce de biraz alçakta değil mi?" İşaret parmağıyla altın süslemeleriyle odanın tam ortasında oldukça yüksek bir merdivenin sonunda bulunan şaşalı tahtı gösterdi. "Kral olduğunuzda biraz daha yükseltin bence, malum insanlara yukarıdan bakmayı pek bir seversiniz." - !Mpreg!

"Kendini çok mu farklı sanıyorsun komiser? O halde sana benden hiçbir farkının olmadığını söyleyebilirim. Karanlık bir odada iki sandalye düşün. Soldaki sandalyede oturan ufak, güzel, sana yaşlı gözlerle bakan, onu kurtarmanı bekleyen bir kız çocuğu. Sağdaki sandalyede ise ah, Minho komiserim var. Elinde tuttuğun kırmızı düğmeye basmazsan ölen kişi o olacak. Eğer basarsan da bu kız çocuğu bir daha nefes alamayacak. Nasıl? Düğmeye basıp basmayacağını merak ediyor musun? Ben etmiyorum, çünkü biliyorum. Bana acımasız bir katil diyorsun, ama sen ya da herhangi biriniz uygun şartlarda benden çok da farklı değilsiniz." OLUMSUZ ÖRNEK OLUŞTURABİLECEK DAVRANIŞLAR! 🔞🔞🔞 ⚠️⚠️⚠️Bu hikaye ve hikayede oluşturulan karakterler tamamen kurgudur. Hiçbir şekilde kötü olay-karakter güzellemesi yapılmamaktadır.

Benim yaşlarımda bir adam perişan halde dağınık,ıslanmış saçlarıyla bize doğru koşuyordu. Aman tanrım,onun insan olduğuna emin miyiz? #Leeknow Lovelove <3 Bu kitabı yıllar oldu bu nedenle yazım yanlışlarını ve yetersiz betimlemelerı görmezden gelin

Babamın ezberlettiği dualar dudaklarımda, senin günah dediğin o gülüşün ise tam karşımda; ilikli gömleğimin altında kalbim ilk kez yasak bir ritimle, boynumdaki haç ise senin emrinde.

Belki de onlarca resim yarışmasını kazanmıştı, Hwang. Stüdyo dairesi tuvaller, boyalar, fırçalarla doluydu. Her yerde onun sanat eserleri vardı. Lakin bir çizimi vardı ki; hepsinden farklı, özeldi. Belki de bu yüzden onu kendisine saklamıştı, kimsenin ulaşmasını istememişti. Ya da başkasına ait birini çizdiği için saklıyordu onu, en büyük sırrıymış gibi. "Onu herkes görüyor. Bense çiziyorum..." ©adoyyakli 12.08.2025

(TAMAMLANDI.) "Söylesene Chris, bahse var mısın?" Yarım ağız sırıttı büyük olan, karşısındaki çocuğun cesareti onu hiç etkilememişti. Aksine içinden ona acıyor, alay ediyordu. Elindeki jetonları masaya fırlattı ve karşısında zorla diz çöktürülmüş çocuğun çenesine elini koyup yüzlerini eşitledi. "Peki benim çıkarım ne?" - Ana ship: Chanmin Yan shipler: Minsung, Changlix, Hyunin

kolay değil biliyorum ama tenin bir kağıt parçası değil kesmeyi bırak söz veriyorum, her şey daha iyi olacak

"Gerçek değilsin." diye fısıldadı Seungmin, ayak uçları yirmi katlı binanın boşluğuna bakarken. "Ben delirdim. Ben delirdim ve artık olmayan şeyleri de görmeye başladım." Hyunjin, rüzgarın uğultusu arasında parmaklarını uzattı ona ulaşabilmek ümidi ile. Kalbi korkuyla, hızla çarpıyordu deli gibi. "Gerçeğim." dedi sesi titreyerek. "Gerçeğim Seungmin ve buradayım. Yapma artık... Daha kaç defa aynı sabaha uyanıp aynı ölümü yaşatacaksın kendine?" Seungmin histerik bir ifade ile başını iki yana salladı. Çaresizce uzanan o parmaklara son kez, acı acı gülümsedi. "Değilsin." Dedi fısıldayarak. Sonra derin bir nefes aldı ve gözlerini usulca kapatarak kendini karanlık boşluğa bıraktı. 10.05.26 -