Esme için hayat; Karaköy sahilinde sürülen bir bisiklet, nergis kokulu bir dükkân ve sol kolundaki o hiçbir doktorun açıklayamadığı sızıdan ibaretti. Ta ki dükkânına o sümbülteber kokulu adam girene kadar. Adil, bir yabancı gibi girdiği o dükkânda Esme'nin tüm dünyasını altüst etmişti. Bakışlarındaki o tanıdık hüzün, sesindeki o gizemli öfke ve her gelişinde dükkânı saran o ağır koku... Esme neden bu adamın yanında nefes alamadığını, ismini duyduğunda neden kalbinin sıkıştığını bilmiyordu. Adil ise susuyordu. Esme'ye bakarken aynı anda hem dünyadaki en sevdiği varlığı hem de en büyük düşmanını görür gibiydi. Aynı odanın içinde, birbirine asla dokunamayan ama birbirinden de kopamayan iki lamba...

Düşman aileler bu düşmanlığı bozmak için plan yaparken büyük bir çatışma sonucu çocuklarına ölüm süsü vermek zorunda kalırlar. Yerlerine gelen çocukları bu oyunu bozacak fakat yakalandıkları durumla yüzyüze geleceklerdir.

Herkes Esme'yi babasının katili, sevdasına ihanet edip kaçan o bencil kadın olarak bildi. En çok da O... Adil Koçari. Oysa kimse, o gece uçurumun kenarında nelerin feda edildiğini bilmiyordu. Esme, sevdiği adam yaşasın diye kendi kalbini sökmüş, aşkını ve en değerli varlığını bir mezara gömüp gitmişti. Şimdi, 20 yıl sonra, annesinin ölümüyle o lanetli şehre geri dönüyor. Karşısında ise artık aşık olduğu o genç delikanlı değil, nefretiyle bilenmiş, gözü kara bir adam var. Sırlar, sisli dağların ardında saklı. Hicran'ın ihaneti, Sevcan'ın öfkesi ve Adil'in dinmeyen kini arasında; Esme gerçeği haykırabilecek mi? Yoksa o hırçın Karadeniz, hepsini yutacak mı? Deniz taşmak üzere... Ve bu sefer kimse kuru çıkmayacak.

peki ya on yıl önceki aşkınız ile yeniden karşılaşsaydınız her şey eskisi gibi olabilir miydi? klişeden kim ölmüş ficidir

Kurgu diziden bağımsızdır. Son anda bulduğu mesajla gözleri parıldamıştı, kızın numarasını alel acele kaydetti. "Acil ev." Esme: Selam, ev arkadaşı arıyormuşsun sanırım. Yarın fakültenin çıkışında tanışabiliriz. İyi geceler.

ya eleni bir gün önce gelseydi?