Kadının teni buz gibiydi. Solgun tenine tezat olan simsiyah dalgaları birbirine karışmış saçları idi. Adam daha önce vampiri andıran solgun ten ve simsiyah saçlı bir kadın görmemişti. Nabzı atıyordu. İster istemez adam rahatladı. Kadının yaşaması onun içinde bir şeyleri tetiklemişti . İstemsizce sinsi dudakları kıvrıldı . Adam ellerini çekecekken elleri siyah bir ipe değdi. Normal bir ip değildi . Kolye ipi idi. Kolyeyi çevirdi yuvarlak ay işaretinde kırmızı bir semboldü. Adamın aklı düşünceler ile doldu. Hilal ay idi. Adam kolyeyi daha yakından inceledi. Bu sıradan ay sembolü değildi. Üzerinde alevler vardı. Adamın eli kendi boynuna gitti. Kadının kırmızı kolyesine tezat olarak Güneş ve su temalı mavi yuvarlak bir taştı. Adamın gözleri büyüdü. Nefesi kesilirken " Lilith..."diye fısıldadı sessizce sanki yasak bir şey söyler gibiydi fısıltısı. Elleri yanmış gibi kadının kolyesinden çekildi.

Gökyüzü Kaderi, Gençlik Serisi'nin ilk kitabıdır. Onları yazarsın... sonra karşına çıkarlar. Çantamdan kitaplarımı çıkarırken masamda bir varlık hissettim. Yanıma döndüğümde yine onu gördüm. Ne işi vardı benim sınıfımda? Başka yerde oturacak sıra yokmuş gibi sürekli karşıma çıkıyordu. "Yerime oturduğunun farkındasındır umarım." Her zamanki o küstah sırıtışını yüzüme bıraktı. "Boştu. Oturdum. Bir sorun mu var?" Bıkkın bir nefes verip kitaplarımı masaya gelişigüzel bıraktım. Tam o anda fark ettim. Kıvırcık siyah saçları... küstah ve kendinden emin tavrı... Yazdığım kurgudaki başrole ürkütücü derecede benziyordu. Kendimi tutamadım. "Sen... yazdığım hikâyedeki başrole benziyorsun," dedim aniden. Gülmesini, hatta dalga geçmesini bekledim. Ama sadece hafifçe gülümsedi. "Belki de," dedi sakin bir sesle, "senin yazdığın gerçeklik benimdir." "Nasıl bu kadar rahatsın? Seni kovmak için her şeyi denedim." Sırıtışı yumuşadı. "Ayın ışığı vardır," dedi. "Ama o ışık aslında güneşten gelir."