Bir çakmak meselesiydi onların ki. Bir çakmak istemekle başladı her şey. Bir aşkla devam etti. Bir çakmakla başlayan bu hikâye, incitmeden seven bir erkekle, sevilmeye alışık olmayan bir kızın hikâyesi. Ve bu hikâyede, sevilmek incitmeden de mümkün. Yeşilden kızıla; bir yara hikâyesi... *** "Sevilmeyi hiç beceremedim. Ama o benden bunu başarmamı istemedi. Sadece yanımda durdu... Ve ben ilk kez kaçmadım." Erva Yalın "Seni sevmek bir mücadele değil. Sesimi yükseltmem gerekmiyor, seni tutmam da... Ben sadece yanındayım." Çağan Yıldırım Bazı erkekler sevmeyi bilmez. O, bana sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Ve ben, ilk kez korkmadan sevilmenin ne demek olduğunu öğrendim. ***

Ara sokaktan çıkıp işlek bir caddeye ulaştığımda arkamda siyah bir araba belirdi. Bu arabayı gün içerisinde bir kere daha gördüğüme emindim. Yalçın ile çiçekçiye giderken yine arkamdaydı. Şu an sürdüğüm araba gibi o da oldukça lüks bir arabaydı. Unutmak çok da mümkün değildi. Dikiz aynasından baktığımda arabanın içi gözükmüyordu. Amacını anlamak için daha da hızlandığımda hiç beklemeden o da hızlanmıştı. Saat 23.40 İşlek cadde de hızlıca sürerken önüne geçtiğim arabalardan küfredercesine korna sesleri geliyordu. "Sikeyim," diye mırıldandım. Tekrardan arkamdaki arabaya baktım. Kalbim adrenalinin etkisiyle hızlıca atıyordu. Telefonuma gelen mesajla baktım. Yapacağım en ufak yanlış hareket hem benim hem de diğer sürücüleri tehlikeye atardı. Bilinmeyen bir numaradan gelen "Durmaya niyetin yoksa yarışalım, Düşman Kızı." mesajını görünce yüzümde alaycı bir gülümseme oluştu.

İzel Liya Baybars kazandığı burs sayesinde Rusya da sanat üniversitesi okuyan genç bir kızken bir gün kafasını dağıtmak için gece yarısı dolaşırken Rusya'nın korkulan ve tanınan mafyasının, adamlarının birini öldürdüğüne şahit olursa ne olur?... "Sen benim sonum olacaksın... Ve ben bundan onur duyacağım." Tutkuyla harmanlanmış sesi aklımı başımdan alırken ne diyeceğimi bilemedim... "Sonun olmak değil nefesin olmak istiyorum." Nefes nefese verdiğim sözlerle daha fazla dayanamamış olacak ki sertçe dudaklarını dudaklarımın üstüne kapattı... Bu kitap:Kan,vahşet,cinsellik ve küfür içermektedir.

❝Tanrının bile unuttuğu bir adamı, bu lanet hayata bağlayan tek sebep olacak mısın Naamah?❞ Ondan kaçarken aynı anda onun kalbine sığınma isteği, kesinlikle delirdiğimin bir göstergesiydi. Tür: Piskolojik Dram / Gerilim. (Karanlık Aşk.) #Mentalhealth🏆 (14.04.2026.) #Piskolojikdrama 🏆 (14.04.2026.) #Delilik 🏆(20.04.2026) #Piskolojik 🥉(16.17.2026.) /12/

❝...❞ A: Doğum günün kutlu olsun Firuze. A: Bir sonraki yaşına benim kollarımda girmen dileğiyle. Firuze'nin hayatı, doğum günü gecesi odasında bulduğu bir hediyeyle kararır. Peşinde kim olduğunu bilmediği bir sapık vardır ve her geçen gün ona biraz daha yaklaşmaktadır. Saplantılı isteklerin ve sürekli izleniyor olmanın ruhunda açtığı yarayı aşka sarılarak onarmaya çalıştıkça her kapının ardından bir yenisi açılir. 18+ | Hassas okuyucular için uygun değildir. Saplantılı bir aşkı konu alır, ağır temalar içermektedir. Rahatsız olacaklar lütfen uzak dursun.

Ormandaki Avcı, 2023 yılından beri yazılmakta olan fantastik kurgudur. Bölümler düzenlenmekte. Yorumlarda spoiler olabilir!!! Elf & Vampir Hedefi yalnızca çiçek toplamak olan Veronica, kaderin ona hazırladığı karanlık sahneden bihaberdi. Masum adımlarla ilerlediği bu yol, aslında görünmeyen tehlikelerle örülüydü. Ona yardım eli uzatan adam gerçekten bir kurtarıcı mıydı, yoksa avını gözeten sabırlı bir avcı mı? Çünkü her avcı bilirdi: Avını, diğer yırtıcılardan korumak... onu benimsemenin en sinsi yoluydu. Peki Veronica, bu tehlikeli oyunda bir av mı olacaktı? Yoksa varlığıyla avcının tüm dengelerini altüst eden bir fırtınaya mı dönüşecekti? "Onlar senin kanın için yanıp tutuşurken... ben seni nasıl kurtarırım? İçimdeki açlık, hepsinden daha derinken..."

Kitabın çalınması durumunda hemen adli işlem başlatılacaktır! Tüm hakları saklıdır. BÖLÜMLER DÜZENLENİP YENİDEN YAYINLANIYOR. PAZAR GÜNLERI SAAT 16:30 YENİ BÖLÜM. ... "Git" dedim kısık bir sesle. Ne kadar zamandır görüşmemiştim onunla? Çok özlemiştim. Ama onunla yüzleşmek demek, geçmişim karanlığının beni ele geçirmesi demekti. Olamazdı... Olmamalıydı hazır değildim. Alaz bir adım daha attığında, aramızdaki hava neredeyse kıvılcım çıkaracak kadar ısındı. Gözlerimin içine öyle bir baktı ki, nefes almak bile fazla gelmeye başladı. "Elimi çekmemi istemiyorsun." dedi alçak bir sesle. Yalanlayamadım. Ellerimi iki yanda sanki teslim olur gibi bıraktım. O an yüzüme eğildi, nefesi dudağıma değemeyecek kadar yakın, ama uzak duramayacak kadar tutkuluydu. "Gece..." Adımı sanki yıllardır söylemek için bekliyormuş gibi fısıldadı. Parmakları yüzümün kenarından boynuma doğru ilerledi; beni geri itmedi, çağırdı. Kalbim göğsümde çarparken o, başımı usulca kendine doğru yöneltti. "Gözlerini benden kaçırma." dedi. Kaçamazdım zaten. Çünkü gözlerine her baktığımda içimde bir yerlere dokunuyordu-sıcak, derin, tanıdık bir yere. Aramızdaki mesafe neredeyse yoktu artık. Sanki nefes alsam dudaklarımız birbirine değecekti. "Seni böyle görmeyi... çok özledim. " diye fısıldadı. Sesindeki özlem, dokunuşundaki titreme... hepsi aynı anda içime işledi. Parmakları boynumun arkasına çıktı; elimi beline koyduğum anda gözleri karardı. Yakınlığımız bir an bile azalmasın ister gibi beni kendine çekti. "Bu defa olmaz! Beni senden ölüm alamadı Gece. Korktum çok korktum. Kalbinin sesini duyabiliyorum. Sende benim gibi yanıyorsun. " dedi, alnını benim alnıma dayayarak, "O yüzden beni durdurma." Dedi. Nefesim onunkine karıştı. Kalbim, göğsüne değecek kadar yakındı. "Durma" diye fısıldadı

Bir üsteğmen ve aşık olduğu komşu kızının hikayesi... Aşkından habersiz olduğu adam için kalbi atmaya başladığında 20 yaşındaydı Gülce. Çocukluğunu geçirdiği Bozcaadada beraber büyüdüğü adamla aynı kişiydi bu: Sancak Erkuran. Sonra bir gün karşısına geçmişti Sancak ve gözlerinin içine baka baka "Bana artık abi deme," demişti. Tek bir cümleyle kalbini altüst etmeyi başarmış ve bildiği her şeyi değiştirmişti. Aynı günün gecesinde ise gitmişti Sancak Erkuran. Çünkü işi ve aşkı arasında bir tercih yapmak zorunda kalmış ve hayatını, vatanı uğruna feda etmişti. Yıllardır içinde büyüttüğü sevdasının küllerini kalbine hapsedip öylece gitmişti.

Ona hangi elinle dokundun?" dedi.Özellikle sakin sorulmuş bir soru gibiydi.Gözlerimi kocaman açarak yabancının gözlerini yokladım ama ifade yoktu. "Abi vallahi dokunmadım." Yabancı bir anda palayı Mete'nin koluna doğru indirdi. Ortalık bir anda kan gölüne dönerken bıçağın Mete'nin kolunu sıyırdığını gördüm.Ben minik çığlıklar atarak korkuyla ağlarken Mete'nin bağırtısı lavabodaki tüm fayansları kırıp yere dökecek desibeldeydi. Yabancı o sırada yırtılmış iç çamaşırımı eline alıp "Bunu sen yapmadın mı piç !" Dedi.Mete bu sefer "Abi affet! Abi yapma! Acı abi..! Yemin ederim sadece yırtıldı. Elimi bile sürmedim abi! Sana yemin ederim ! '' Mete yalvarırken yabancı umursamazca donuk gözlerini bana çevirdi. Bir elinde kanlı pala diğer elinde yırtılmış iç çamaşırımla bana bakınca utançtan ve korkudan olduğum yere pusmuş elimle ağzımı kapatmıştım. Pars Kandemir ♥️ Azra Karaca Bu kitap tüm bildiklerinizden çok daha farklı ve delirticidir ! +18 sahneler, yer yer küfür ve şiddet içerir. İznim dışında kopyalanması ve ya kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Korkuyor musun?" diye sordu, yüzüme biraz daha yaklaşırken. "Korkutuyor muyum seni?" "Korkuyorum," dedim, ağlamamak için kendimi zor tutarken. "Ben bu adamı tanımıyorum." "Tanı o zaman," dedi sertçe. "Keskin Kırım bu." Kanlı elini yüzüme dokunmak için kaldırdığında istemsizce geri çekildim. Eli havada asılı kaldı. Sonra yumruk yapıp indirdi. "Sevdiğin adam bu," dediğinde bakışlarımı ona çevirdim. Gözleri öfkeyle parlıyordu.