Nathaniel Brooks ma wszystko, co z zewnątrz wygląda jak spełnione marzenie. Sukces, pieniądze, prestiż i życie, w którym niczego nie brakuje. Jednak każdego dnia budzi się z tym samym uczuciem pustki, której nie potrafi nazwać. Do chwil, gdy odbiera telefon od nieznajomej dziewczyny, a jedno spotkanie wystarcza, by w jego uporządkowanym świecie pojawiło się coś, czego nie da się zaplanować. Micaela Rossi jako dziecko straciła rodziców i wraz z siostrą trafiła do domu zastępczego. Nauczyła się żyć ostrożnie, nie marzyć zbyt głośno i trzymać się tego, co daje jej poczucie bezpieczeństwa. Praca kelnerki to jej codzienność, aż do momentu, w którym poznaje mężczyznę o przenikliwym spojrzeniu i sprawia, że po raz pierwszy od dawna zaczyna myśleć o czymś więcej. Ich spotkanie staje się początkiem historii, która miała nigdy się nie wydarzyć. Gdy Nathaniel odkrywa, że ma podpisać umowę, która może zniszczyć miejsce bliskie jej sercu, zaczyna się pierwszy raz w życiu bać. Czy jeden podpis może przekreślić miłość? Czy różnice, które ich dzielą, okażą się silniejsze niż to, co ich połączyło?

Świat skończył się po cichu. Nie w ogniu. W laboratoriach. Pod kopułą ostatniego miasta żyje książę, który już dawno umarł. Gdy jego matka oddała za niego życie, stracił wzrok - i wszystko, co czyniło go synem, a nie symbolem. Od tamtej chwili jest tylko cieniem. Milczącą twarzą nadziei. Narzędziem w rękach ludzi, którzy już zdecydowali, że powinien zginąć. Ojciec go nienawidzi. Dwór się go boi. Lud wierzy, że ich ocali. On widzi tylko ciemność. Po drugiej stronie kopuły, w zapomnianej enklawie, żyje dziewczyna, która nigdy nie powinna była się urodzić. W świecie, gdzie dzieci są projektami, a błędy usuwa się bez śladu, ona przetrwała. Nieprzystosowana. Zbyt świadoma. Zbyt inna. On jest martwym księciem. Ona jest żywym błędem. Ich drogi nie miały prawa się przeciąć. A jednak jego śmierć - zaplanowana, wygodna, polityczna - splata ich losy. Bo ktoś buduje władzę na eksperymentach. Bo ktoś potrzebuje, żeby książę naprawdę umarł. Bo ktoś nie przewidział, że martwi czasem wracają. To historia o chłopcu, który stracił światło. I o dziewczynie, która może być jego końcem - albo jedynym, co przywróci mu oddech. Powolne. Zakazane. Uczucie, które w tym świecie jest bardziej niebezpieczne niż zdrada. Pod sztucznym niebem, w cieniu intryg i tajnych laboratoriów, zaczyna pękać coś więcej niż system. Zaczyna pękać cisza. *** Nie zniechęcaj się długim wstępem. Aby zrozumieć świat najpierw musisz go poznać.***

Siedemnastoletnia Iris ucieka z Seattle do Miami, próbując zostawić za sobą bolesną przeszłość. Nowe miasto, nowe przyjaźnie... i Zane - chłopak, którego spojrzenie przeszywa jak błysk ostrza, a jednocześnie kusi jak tajemnica, której nie da się oprzeć. Czy Irys odważy się zaufać komuś poza bratem i pozwoli, by życie zaczęło ją znów zachwycać? ~《♡》~ Iris zostawiła Seattle z jednym tylko celem: uciec przed wspomnieniami, które ciągle ją prześladowały. Przeprowadzka do słonecznego Miami miała być nowym początkiem - ciszą po burzy, której nigdy nie zaznała. Ale zamiast spokoju zbliża się do brata, który traktuje życie jak niekończący się żart, dom pełen absurdów i ludzi, którzy nie boją się hałasu, tłoku ani katastrof... nawet jeśli to tylko bitwa wodna po lunchu. Kiedy przez przypadek spotyka Zane'a - spokojnego, zdystansowanego i nieco... zbyt uważnego - zaczyna się zastanawiać, czy jej lęk przed światem i ludźmi naprawdę musi rządzić każdym krokiem. Choć nic nie powinno się komplikować bardziej, życie ma dla Iris plan inny. Bo czasem najtrudniejsze nie jest wyjechać. Najtrudniejsze jest pozwolić sobie zostać - i przestać uciekać przed tym, co może zmienić wszystko.

Na kontynencie uwięzionym w wiecznym Sztormie nikt nie może opuścić brzegu. Morze od dekad pochłania każdego, kto próbuje je przekroczyć. Madelein przez całe życie ukrywała prawdę o sobie. W jej żyłach płynie krew dawnych syren, a jej głos potrafi łamać ludzi i ich wolę. Gdy była dzieckiem, pieśnią zabiła własną matkę. Dlatego jej moc została zaklęta i już nigdy miała nie wypłynąć na powierzchnię. Dwadzieścia lat później Madelein trafia do prestiżowej Akademii Magicznej, gdzie uczą się ci najwybitniejsi bądź najbogatsi. Nie wie jednak, że została tam sprowadzona z jednego powodu: ktoś pragnie zdjąć klątwę z jej głosu. Książe Evander marzy o zniszczeniu Sztormu i uwolnieniu Królestwa Eteru, nawet jeśli oznacza to wykorzystanie jej mocy. Młody profesor Arkanistyki, Leonard, ma własne sekrety i plany. A Madelein stoi w samym centrum tej gry. Bo jeśli jej pieśń się przebudzi, może nie tylko uciszyć Sztorm, ale zniszczyć wszystko co kocha. #82 w fantasy (18.05.2026) #84 w enemiestolovers (16.03.26) #8 w akademia (16.03.26) #1 w SYRENA (17.06.26) <3 Lecimy po złoto 😈👑

,,Nie pytaj mnie" to zbiór cichych wierszy o tym, co zostaje po wszystkim. O pustce, która mówi więcej niż słowa. O bólu, który przestał krzyczeć, a nauczył się szeptać. To poezja prostych zdań, krótkich myśli, ciężkich od ciszy. Nie szuka końców ani początków. Tylko trwa - tak, jak trwa człowiek, gdy już nie ma dokąd wracać.