Η Ρόουζ δεν είχε ποτέ μια κανονική ζωή, αλλά τουλάχιστον είχε τον πατέρα της. Ή έτσι νόμιζε. Όταν εκείνος πεθαίνει από μια ασθένεια που της είχε κρύψει, η Ρόουζ βρίσκεται μόνη, μέχρι που αναγκάζεται να μετακομίσει με τον αδερφό της, τον Ντέιμον. Έναν αδερφό που ελάχιστα γνώριζε... και που ζει σε έναν κόσμο σκοτεινό, επικίνδυνο και γεμάτο μυστικά. Ο πατέρας της δεν ήθελε να του μοιάσει. Της το έλεγε ξανά και ξανά: "Μην γίνεις σαν αυτόν." Μα ποτέ δεν της εξήγησε το γιατί. Τον απέφευγε, τον αποστρεφόταν... κι όμως η Ρόουζ έβλεπε πως κάπου μέσα του υπήρχε πόνος. Πόνος για τον γιο που είχε χάσει, ίσως όχι σωματικά, αλλά ψυχικά. Τώρα, ζώντας πλάι στον Ντέιμον, η Ρόουζ αρχίζει να καταλαβαίνει. Η συμμορία. Η βία. Η σιωπή. Και ανάμεσά τους... ο Ρέιβεν. Ο κολλητός του Ντέιμον. Ψυχρός. Απρόσιτος. Και επικίνδυνα γοητευτικός. Η Ρόουζ ξέρει πως δεν πρέπει να τον πλησιάσει. Αλλά δεν μπορεί να τον αποφύγει. Καθώς τα όρια σβήνονται και οι πληγές του παρελθόντος αιμορραγούν, η Ρόουζ θα αναγκαστεί να επιλέξει: εμπιστοσύνη ή επιβίωση; Έρωτας ή ελευθερία; Και, τελικά, αν το φως δεν την περιμένει στο τέλος... είναι έτοιμη

Ήρθαμε λοιπόν στο μέρος 2ο του βιβλίου... Πάμε ένα μικρό ΣΠΟΙΛ... Πάω να μπω μέσα στην αίθουσα του γυμναστηρίου και νιώθω σε δευτέρολεπτα, όλο το σώμα μου είναι βρεγμένο με νερό... Γυρνάω και βλέπω τον Lucas να γελάει, τον κοιτάω θυμωμένα.. Εκείνη την στιγμή μπροστά μου ήταν το αλεύρι που βάζουν οι αθλητές στα χέρια του.. Το περνώ στα χέρια μου, το ανοίγω και το Ρίχνω πανω του... Χαμογελάω με ευχαρίστηση και τον κοιτάω , ενώ αυτός έχει μείνει παγάκι ενώ δεν το περιμένε... " ΤΙ ΈΚΑΝΕΣ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ?!" " ΝΟΜΙΖΩ ΤΟ ΕΊΔΕΣ " " ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΏΣΩ " " ΕΛΑ ΤΟΛΜΑ ΡΕ! ΤΙ ΝΟΜΊΖΕΙΣ ΣΕ ΦΟΒΆΜΑΙ?!" Του απαντάω προκαλώντας τον... Ο Peter ερχετε μαζί με την Mia , μας κοιτάνε και γελάνε... Εγώ μαζί με τον Lucas τους Ρίχνουμε και δολοφονική μάτια και σταματάνε... " Αμάν ρε παιδιά, 1 μετά γαμωτο, 1 χωρίς να τσακωθειτε" Λέει η Mia Και μας κοιτάει " Συγνωμη αλλά αυτή την φορά δεν έκανα κάτι αυτός το άρχισε!! " Λέω κι ο Lucas με κοιτάει δολοφονικά " Δεν θα είχα κάνει τίποτα αν δεν είχες ρίξει το χαρτί στην κυρία που έλεγε πάνω το όνομα μου και που την είχες πει πουτανα " Αχχχ αυτό ήταν ότι καλύτερο...

Η ιστορία έχει να κάνει με το εξής πάμε και ένα παράδειγμα Μπαίνω μέσα στο σχολείο μόλις με βλέπει αρχίζει να μου μιλάει, τον προσπερνάω αγνοώντας τον, όμως ούτε σήμερα δεν ήταν η τυχερή μου μέρα.... Με σταματάει καθώς αρπάζει το χέρι μου με δύναμη και με γυρίζει για να τον κοιτάξω. Ο πόνος στο πρόσωπο μου έκανε την μορφή του... "Τι έγινε Emma μας έφυγε η μιλιά σαυριτσα;" Δεν τον κοιτάω , το κεφάλι μου είν' σκημενο προς τα κάτω για μια ακόμη φορά... "Όταν μιλάω θα με κοιτάς!" Φωνάζει και μου σηκώνει το κεφάλι για να τον κοιτάξω.. Τον κοιτάω αλλά δεν τον κοιτάω με αθώο βλέμμα αλλά με θυμωμένο βλέμμα... " Ωωω μωρε η Emma θύμωσε παιδιά! " " Άσε με επιτέλους ήσυχη" Τον κοιτάω και τραβάω το χέρι μου από το κράτημα του και φεύγω Με κοιτάει χωρίς να περιμενει αυτό που έκανα μαζί και όλα τα παιδιά που ήταν γύρω μας.. 🥇 #Player - 10/11/20 🥇 #Shygirl - 05/05/20 🥈 #BadBoy - 05/10/20

Η Αλίκη δεν ανήκει στον κόσμο του Άρη. Και ο Άρης δεν είχε ποτέ θέση στον δικό της. Εκείνη μεγάλωσε με κανόνες, ασφάλεια και επιλογές. Εκείνος έμαθε να παλεύει για καθετί που έχει - και το ποδόσφαιρο είναι η μόνη του διέξοδος. Το μόνο που τους ενώνει; Είναι ο κολλητός του αδερφού της. Και το γεγονός ότι δεν μπορούν να μείνουν μακριά ο ένας από τον άλλον. Στο ίδιο κολλέγιο, σε γήπεδα γεμάτα πίεση και βλέμματα που κρατάνε λίγο παραπάνω απ' όσο πρέπει, η ένταση ανάμεσά τους δεν λέει να σβήσει. Κάθε λέξη είναι πρόκληση. Κάθε άγγιγμα, λάθος. Και κάθε φορά που πλησιάζουν... κάτι τους τραβάει πίσω. Όσο κι αν προσπαθούν να το αγνοήσουν, όσο κι αν παριστάνουν πως δεν σημαίνει τίποτα... υπάρχει κάτι ανάμεσά τους που μεγαλώνει. Αργά. Επικίνδυνα. Αναπόφευκτα. Γιατί κάποια συναισθήματα δεν έρχονται απότομα- σε διαλύουν λίγο λίγο. Και όταν τα όρια αρχίσουν να θολώνουν, όταν το "δεν πρέπει" γίνει "δεν μπορώ να σταματήσω"... Στο τέλος, δεν είναι θέμα ποιος θα κερδίσει το παιχνίδι- αλλά ποιος θα αντέξει

Πάντα ήταν υπέροχη η Claire Πέρασε στο πανεπιστήμιο που ονειρευόταν, έχει δίπλα της τον αδερφό της και τις φίλες που την κρατούν όρθια. Όλα μοιάζουν να μπαίνουν επιτέλους στη θέση τους. Όμως το παρελθόν δεν μπορεί να ξεχαστεί . Επιστρέφει απρόσκλητο, με μυστικά που δεν ειπώθηκαν ποτέ και πληγές που δεν έκλεισαν. Αυτη την φορά ομως κάτι αλλάζει. Ο κολλητος του αδερφού της , ο μόνος άνθρωπος που δεν την συμπαθεί .Ένα βλέμμα που κρατάει λίγο παραπάνω. Μια ένταση που δεν έπρεπε να υπάρχει. Ένα λάθος ή ίσως η αρχή για κάτι που θα ανατρέψει τα πάντα.

Ο Φίλιππος και η Μαρία είναι δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες οι οποίοι μισούνται θανάσιμα.Όμως αναγκάζονται να συνυπάρχουν καθημερινώς. Από την μια ο Φίλιππος είναι ανοιχτός και φιλικός αλλά ένας player στον όποιον κανένα θηλυκό δεν θα μπορούσε να φέρει αντίσταση λόγω της ακαταμάχητης εμφάνισης του.Στην νομική τον φέρνει η αγάπη που κληρονόμησε από τον πατέρα του για την δικηγορία. Αντιθέτως η Μαρία είναι μια καλοσυνάτη και γλυκιά κοπέλα η οποία έρχεται στην Αθήνα για να σπουδάσει νομική καθώς αυτό ήταν το όνειρο της από μικρή.Όσο γλυκιά είναι τόσο δυναμική θα μπορούσε να γίνει φέρνοντας συνεχώς αντίρρηση. Η συνάντηση τους τυχαία αλλά φέρνει τον πρώτο τσακωμό μεταξύ τους,από τον οποίο θα επακολουθήσουν πολλοί.Δύο γαλανά μάτια να αντιμάχονται σε δύο μαύρα.Και τι γίνεται όταν η σπίθα θα γεννηθεί και ο έρωτας προβάλει;Τείχη και από τις δύο πλευρές θα υψωθούν,όμως θα πέσουν γρήγορα.Όταν η φωτιά θα ανάψει τα πάντα θα γίνουν στάχτη.Όμως 6 χρόνια μετά η σπίθα θα ξανά γεννηθεί.Για μια δεύτερη ευκαιρία στον έρωτα,για μια δεύτερη ευκαιρία στην φωτιά. Cover: KonstantinosSpanos

«Με κολλάει στον τοίχο και μου λέει Είσαι μόνο δικιά μου..Αν τολμήσει και σε ξανακουμπησει αυτός ο παπαρας θα γινει χαμός θα τον σπάσω στον ξύλο...» Πριν καν το καταλαβω είχε ενώσει τα χειλια μας..το φιλί είναι κτητικο αλλά τοσοο γλυκο... ένιωθα ολοκληρωμένη... Όταν η Άννα συναντάει τον νέο της γείτονα όλα θα αλλάξουν... Ο αλεξ το badboy θα τα καταφέρει να είναι με την Άννα; ⚠️υβριστικό περιεχόμενο, ερωτικες σκηνες⚠️ Thanks for: #1 like 28/03/2019 #1 couple 30/03/2019 #1 Badboy 04/04/2019 #1 Αγάπη 26/04/2019 #1 boy 24/04/2019 #1 romance 23/11/2020 Εξώφυλλο by @6340822

Η Αμέλια ή αλλιώς Λία είναι ένα κορίτσι καλόψυχο, ευγενικό και όμορφο εσωτερικά και εξωτερικά, αλλά Δυστυχώς τα δύσκολα τα περνάνε οι καλοί άνθρωποι Είναι θύμα bullying και στην οικογένεια της αρκετά ανεπιθύμητη, στην ζωή της το μόνο στήριγμα της είναι ο μεγάλος αδερφος της που πλέον μετακόμισε εξωτερικό Αχχιλέας, αυταρχικός, οξύθυμος, τα γράφει όλα, δεν νοιάζεται για τίποτα, παιζει με της γυναίκες, κοιλιακή, γωνίες, πανέμορφα μάτια και η λίστα συνεχίζεται Είναι ωραίος εξωτερικά αλλά εσωτερικά... αφήστε το καλύτερα Στο σχολείο είναι ο γνωστός player, ψυχρος αλλά και κούκλος Δεν έχει αφήσει Θηλυκό εκεί μέσα, αλλα το παρελθόν του... σκληρό και Σκοτεινό Τι θα γίνει όταν θα πρέπει να κάνουν μια εργασία Ιστορίας που μετράει το 50% του τελικού βαθμού; Τι θα γίνει όταν η Λία ζητήσει μια συμφωνεία με τον φόβο και τρόμο του σχολείου; Που θα καταλήξει όλο αυτό; Θα πληγωθούν περισσότερο ή θα έχουν ένα happily Ever After? TRIGGER WARNING VIOLENCE S.A S.H

She is dangerous when she is hurt. She can easily destroy everything around her, but she doesn't. Instead she destroys herself. ↡ Η Μαρίνα και ο Άλεξ έχουν μεγάλο παρελθόν. Ένα παρελθόν που δεν έχει κλείσει πίσω τις πόρτες τους... Άραγε στο τέλος θα είναι μαζί; Το μαζί είναι μεγάλη λέξη και ας έχει μόνο τέσσερα γράμματα. Θέλει χρόνο. Θέλει θυσίες και προσπάθεια, θέλει αγώνα, υπομονή κι επιμονή. Θέλει δάχτυλα μπλεγμένα και χέρια σφιχτά ενωμένα που πηδάνε τα εμπόδια μαζί. Η αγάπη θέλει να σε δοκιμάσει, θα σου βάλει πολλές τρικλοποδιές αρκεί να της περάσεις μαζί του. Θα ισχύει αυτό για την Μαρίνα και τον Άλεξ ή θα τα παρατήσουν από το πρώτο τους εμπόδιο; ^^ ©2018/2019 ➳Do not copy it Βασίζεται σε δικές μου ιδέες μόνο💜 -Περιέχει υβριστικό λεξιλόγιο και ακατάλληλο περιεχόμενο- ✐P.S Η ιστορία είχε δημοσιευτεί τέλη Μαΐου 2018 (Ναι δεν θυμάμαι πότε την ξεκίνησα ακριβώς χεχε) και διαγράφτηκε αρχές Μαρτίου 2019 επειδή ήθελα να την ξεκινήσω πάλι από την αρχή με