"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?

Selis aksu, 20 yaşında ve hâlâ lise son sınıfta olan bir genç kızdır. eğlenmeyi bilen, mizah anlayışı yüksek ama bir o kadar da dikbaşlı. okulda ettiği kavgaların haddi hesabı yoktu. her etti kavgada ya uzaklaştırma alırdı, ya da farklı bir disiplin cezası. okul sonrası babasının tamirhanesinde çalışırdı. Selis, asla aile sevgisi görmemiş genç bir kızdı. Ailesi ile olan sorunları okula ve sosyal hayatına yansırdı. Bu yüzden kimseye güvenmez, kimseyle kolay kolay muhattap olmazı. Ancak buna rağmen hayat enerjisini söndürmemişti. Selisin günün sonunda bütün hayatının aslına yalandan ibaret olduğunu öğrenir. O artık Selis Aksu değildi, o artık Selis Kareldi. --- Bütün bu olaylardan sonra gerçek aile sevgisini ve aşkı tadan Selisin hikayesidir bu. --- ⚠️pedofili yoktur⚠️

Yaşadığı sorunlara dayanamayıp, yaşadığı kasabadaki uçurumdan aşağı göle atlayarak intihar eden Lily; gözlerini açtığında kendini bambaşka bir zamanda bulur. Binlerce yıl öncesine, taş devrine gitmiştir. Burada zor koşullarda hayatta kalmaya çalışırken, o zamana ait bir adam onu fark eder. Ve dişisi yapmak ister. ● Kurgu tamamıyla şahsıma aittir. ● Hikaye tamamen kurgudur, bilimsel veriler yoktur. ● Fazlaca yetişkin içerik, şiddet, olumsuz davranış vardır. ● Hassas okuyucular okumasın. ● Reklam ve küfür yasak.

​Geçmişin tozlu sayfalarında bir aşk mı filizleniyor, yoksa bir canavar mı uyanıyor? 21. ​yüzyılın kaotik ama güvenli dünyasında yaşayan Açelya, kendini bir anda 17. yüzyıl Osmanlı Sarayı'nın kanlı entrikaları arasında bulduğunda, elinde sadece modern zekası ve geleceğin bilgisi vardır. ​Açelya, suikast ile öldürülen Şehzade Laçin'i korumaya çalışırken, aslında çok daha büyük bir kumar oynamaktadır. ​Kaderi değiştirebilir misiniz, yoksa ona sadece hizmet mi edersiniz? ​Aşk; dilleri, yüzyılları ve idealleri birleştirecek kadar güçlü müdür? ​Adalet; bir şehzadeyi kurtarmak için tarihi yakmayı göze almak mıdır? ​"Gitme... Hangi zamandan geldiysen gel, hangi kadere aitsen ait ol... Sakın benden gitme Açelya." -tamamlandı- #fantastik ve #osmanlı etiketlerinde 1. ^^ |03/07/2026|

Bir havlama sesi doldurdu kulaklarımı; öyle sıradan bir havlama değildi bu, içi acıyla dolu, delirmiş gibi yükselen bir sesti. Cesur kendini kaybetmişti. Sanki sadece havlamıyor, içindeki korkuyu, öfkeyi ve kaybı dışarı kusuyordu. O sesi duyduğum anda içimde bir şey yerinden oynadı. Adımlarım beni nereye gittiğimi bile düşünmeden deliğe doğru sürüklerken, başımı kaldırdığımda Eymen'in yüzünü gördüm. Çıldırmış gibiydi. Gözleri kan çanağına dönmüş, çenesi kilitlenmişti. Herkes onu büyük bir kuvvetle tutmaya çalışıyordu ama o an sanki karşısında kim olursa olsun parçalayacakmış gibiydi. Kolları gerilmiş, bedeni öne doğru atılmak için fırsat kolluyordu. Titrek bir nefes verdim. Simay'la Elif'in de bir farkı yoktu. Simay delirmiş gibi başını iki yana sallıyor oradan çıkacakmışım gibi beni bekliyordu. Dudaklarımın arasından zar zor çıkan, fısıltıdan bile zayıf bir sesle ismini söyledim. Öyle hafifti ki, duymaması gerekiyordu. Ama mucize gibi bir şey oldu. O ses ona ulaştı. Sanki içgüdüsel olarak, sanki beni hissetmiş gibi bir anda bana döndü. "Eymen..." Hareketleri bir anda durdu. Tutulmuş gibiydi. Sonra gözleri beni buldu. O an yüzündeki ifade... Hayatım boyunca unutamayacağım bir şeydi. Şaşkınlık, korku, umut ve acı aynı anda yüzünden geçti. Ben ise neredeyse bayılacakmış gibi, adımlarımı zorla yere bastığımı hissederek onlara doğru yürüyordum. Dünya yavaşlamıştı sanki. Her adımım ağır, her nefesim yarımdı. Bir anda kendini diğerlerinin arasından kurtardı. Kimse onu durduramadı. Bana doğru koşmaya başladığında kalbim yerinden çıkacak sandım. Diğerleri de beni fark ettiğinde oldukları yerde donup kaldılar. Simay'la Elif'de ağlayarak bana doğru koşmaya başladılar. Ama Eylül... O an dayanamadı. Gözyaşlarına boğuldu. Çünkü tek başımaydım. Yanımda kimse yoktu. "İdil!" 🧟♀️

Başka bir evrende hamile olarak uyanan Rozelin'in hikayesi...✨️