Aşk... cehennemin ateşi olacak kadar günahkar olan aşk. İntihar edecek olan umutların kendini astığı ip olan aşk. Sancılı geçen bir doğumun ardından duyulan ilk ağlama sesi, ölmek üzere olan bir adamın son nefesi olan aşk... Mahalle Kurgusudur. +18 ögeler içermektedir!

Bana baktı, yanına yaklaştım. Çenemi yukarı dikip söze girdim, "Sende bende birbirmizi tanımıyoruz." Tek kaşı havalandı. "Biraz evli kalır sonra boşanırız. Ben tanımadığım bir adamla bir ömür geçirmek istemiyorum." Dediğimde yüzünü biraz yüzüme yaklaştırdı. "Önümüzde yıllar yıllar var Efsun Arslanoğlu tanışırız." Dediğinde sesi sert değil aksine garip bir şekilde yumuşaktı ve birde eğlenir bir tını vardı sesinde. Gözleri gözlerimde, elleri arkasında bağlıydı. Boyu benden oldukça uzun olduğu için yüzüme eğilmiş olması aramızda ki mesafeyi azaltmamıştı. "Ya ne demek tanışırız! Delirdin mi sen?" Başını salladı. Sinirle güldüm. "Ben sevmediğim bir adamla bir ömür geçirmek is te mi yo rum!" "Seversin." . . . . . . Efsun & Karan Ali !!!Yaş farkı içerir!!!

Yaş farkı ve cinsel öğeler vardır.! GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN ESİNLENİLMİŞTİR Mardin'in altın tozuna bulanmış kadim sokaklarında, Mezopotamya'nın en kudretli ismi Devran Ağa'nın heybeti yankılanırdı. Onun için sadakat bir yemin, Eftalya ise ruhunun koparılmış diğer yarısıydı. Çocukluklarının masumiyetinde, daha isimleri bir arada anılmadan önce kalpleri mühürlenmişti onlar o toprakların gördüğü en büyük sevdanın, en imkansız vaadiydiler. Ancak bir gece, karanlığın bağrına saplanan zehirli bir mektup, Eftalya'yı bu kadim topraklardan, çocukluk aşkının kollarından söküp İstanbul'un yabancı sokaklarına savurdu. Tam on iki yıl boyunca, Devran'ın içindeki sevda, intikamla harmanlanarak devasa bir kor ateşe dönüştü. On iki kış sonra, Eftalya başka bir hayata, beyaz bir gelinlikle imza atmak üzereyken; zaman, Devran Ağa'nın tek bir bakışıyla durdu. Mardin'in en büyük ağası, on iki yıllık o sessiz firarı bir fırtına gibi dağıtarak sonlandırdı. Eftalya'yı ait olduğu yere, taş konakların soğuk duvarları arasına bir sürgün gibi geri sürükledi. Şimdi Mardin'in üzerinde, baharın taze esintisi değil, on iki yıllık bir hasretin ve dinmeyen bir hırsın ağır kokusu var. Bir yanda törenin ve gücün zirvesindeki bir adamın sarsılmaz iradesi, diğer yanda yarım kalmış bir gelinlikle kendi çocukluğuna hapsedilmiş bir kadının direnişi... Taş duvarlar bu kez bir kaçışa değil, on iki yılın bedelini ödetmeye yeminli bir vuslata şahitlik edecek. Kaçış bitti, esaret başladı; peki ya on iki yıl sonra sönen küllerden doğan bu yangın, tüm Mardin'i yakmaya yetecek mi? "Ben bir yanılgı değilim. Bir erkeğin hikâyesine yazılmış yan karakter hiç değilim." Bazı aşklar iki kişiyi kurtarır. Bizimki bir şehri. Şimdi sadece bizim için değil, herkes için Sevmek Zamanıydı.

Eda Masalın telefonundan bir numara sallar yazdığı kişi bir mafya çıkar fakat yazdıkları sırada mafya kardesine tecavüz eden adamı öldürmek üzeredir arka arkaya gelen bildirim sesinden durup telefona bakar ve öldürmek üzere olduğu adam bunu fırsat bilip kaçar Manken bey: ve çok önemli bir zamanda arka arkaya yazman yüzünden adamı elimden kacirdim Masal: ne adamı be ne diyorsun Manken bey: ne mi diyorum Manken bey: arka arkaya yazınca önemli birseydir diyip telefona baktım ama herhangi bir çocuk can sıkıntısından uğraşacak şey bulmuş Manken bey:ve ben o çocuk yüzünden o şerefsizi öldürmedim Masal: çocuk sensin Manken bey: onca yazdığım şeyde sadece ona mi takildin Kaşlarımı çattın ve mesajları tekrar okudum en son mesajı görünce elim ayağım titredi Masal: ne öldürmesinden bahsediyorsunuz siz Manken bey: hahahaha Manken bey: onu kaçırdım ama seni bulmam zor değil he küçük

Kazanmak mı? Yoksa kaybetmek mi? Kaç kere hayata karşı savaşımda kazandım, girdiğim her savaşta çoğunlukla kazanırdım.. Peki neden bu savaşta kaybettim... Neden kalbim aşk savaşına yenik düştü? "Bebeğim" dedi başımı kaldırıp ela gözlerimi siyah harelerine teslim ettim, o hareler bana karşı bitmeyen bir sevgi besliyordu. "Karanfil kokulum" dedim bana söz versin, kalbim sevgisine ve güvenine yenik düşmüşken söz versin. "Söyle bebeğim" dedi parmakları hala çıplak kolumda geziyordu, desenler çiziyordu. "Bana söz ver" dedim burnumun üzerine uzunca bir öpücük bıraktı. "Yatağımız sadece ikimize özel olsun olur mu?" "Sadece ikimize özel" dedi sesinde huzur bulduğum adam. "Kimse değil oturmak yanına bile yaklaşamaz" "Söz mü?" Dedim burnunu saçlarıma daldırdı. "Söz bebeğim" dedi Benim karanfil kokulum... Benim Berzan'ım... •Mardin Masalının düzenlenmiş halidir• •+18 sahneler mevcut olacaktır, psikolojik şiddet ve işkence sahneleri fazladır. Eğer bunları sevmiyorsanız lütfen okumayın.• ©️ Tüm hakları saklıdır.

@esrayılmaz: Burak abi, @esrayılmaz: Rahatsız ediyorum bu saatte ama, @esrayılmaz: Abim yanında mı? Abisinin tehlikeli işler yaptığını öğrenen bir kadın, kendini ne kadar tehlikeye atabilir? Bu tehlikede kalbini koruyabilir mi? Özellikle abisinin arkadaşı ona aşıksa?

Kimsesiz bir kadın. Fahriye AKÇA Tehlikeli bir adam ile tek gecelik bir ilişkiden olan 5 aylık bebeği ile bir sabah gelen telefonla karıştığını öğrenir. 23 yıl sonra ortaya çıkan bu gerçek kendisine büyük bir yıkım olurken aynı zamanda yeni bir kapı da aralar. Aile olabilecekler mi? Tek bir gecenin mucizesine sebep olan diğer ortağı hayatına dahil olur mu? KARIŞTIRILAN BEBEKLER 23 YAŞINDA BİR KADIN TEK GECELİK BİR İLİŞKİ VE BU İLİŞKİDEN DOĞAN KÜÇÜK BİR MUCİZE Tüm hakları bende saklıdır. Alıntı ya da çalıntı durumunda yasal işlem başlatılır.

Bedenim tir tir titremeye başlamıştı. Gözlerim dolmuş neredeyse ağlayacaktım. Etrafta yeni yeni fark ettiğim geçmişe ait şeyler vardı. Tabelalar, arabalar, insanların üzerindeki kıyafetler bile... Kaza yaparken duyduğum gibi bir korna sesi duydum, acı bir fren sesi. Bu sefer gerçekten öleceğimi düşündüm. Ta ki belimden tutulup çekilene kadar. Kalbim daha önce hiç deneyimlemediğim kadar hızla atıyordu. O kadar hızlıydı ki göğüs kafesimde bir delik açacağını düşündüm. Avuç içlerimin arasında az önce beni ölmekten kurtaran adamın gömleği vardı. Gözlerim kapalı, başım ise göğsüne yaslıydı. Burnuma dolan sigaraya karışmış çam kokusu beni sakinleştirirken adrenalinin etkilerinin yavaş yavaş bedenimi terk ettiğini fark ettim. İnsanların bağırtılarını duydum. Sanırım az önce beni neredeyse ezmekte olan adama bağırıyorlardı. Göğsüne yaslandığım adamın sesi de onlara karıştı. Başımı kaldırarak ona baktım. Göz göze geldiğimizde zamanın durduğunu hissettim. Hayatını ve gerçeklerini araştırmak için aylarımı harcadığım adamın kollarındaydım. Kenan Mollaoğlu'nun kollarındaydım! * Araştırmacı gazeteci olan Liya Meryem Başer, üzerinde çalıştığı makalesini teslim etmesi için yirmi dört saatten az bir süresi vardı. Ancak aklına oturmayan ufak bir nokta, onu o makaleyi yayınlamaktan alıkoydu. Ofisinden ayrıldığı o fırtınalı gecede bir kaza yaparak geçmişe gittiğinde ise onu bekleyen kaderinden tamamen habersizdi. +18 içerik mevcut