Aslanın yelesi yandı, kaplanın çizgileri kül oldu; kükreyiş aslandan koptu da, susturulan kaplanın nefesi oldu. Zihnimdeki o ağır duman, senin izini benden söküp yolarken; hüküm göğe yazıldı ama vurduğu hep bizim yerimiz oldu. [İsmail Fırtına • Fadime Koçari] ©mmatmazelsiyah • 2026

❝bu düşmanlık ebedi fadime koçari, sevda gibi❞ ! isfad kurgusudur.

İsFad çifti için yazılmıştır. Furtuna konağından sesler yükseliyordu."Ana ne diysun tövbe ben o kızı gelin diye almam" Şirin Furtuna sinirle Zarife'ye döndü. "Evlenecek dedum Zarife başka yolu yok Koçari İso'yu bu sefer öldürür." Bir yanlış anlaşılma en fazla nelere mal olurdu ki.

Küçük Fadime annesi ve babasının elini bıraktı "Baba ben Mavi Boncuğa gitmek istiyrum." "Uh o kimdu kız" "İso işte sari kafaliydu abime solemeyun bana kizayi. " Fadime ailesinden duyduğu şiveyi taklit etmeye çalışıyordu. "Git anacum demeyiz abide." "Ula ben kizumu ne diye gönderecem o minnak gaybanaya?" Babası arkasından söyleniyordu Fadime'nin. Minik Fadime mavi boncuğu arıyordu etrafta düğün yeri henüz kalabalık değildi gelmemiştir belki diye geçirdi içinden. Uzaktan ailesinin onu izlediğini biliyordu içi rahattı. mavi boncukları arıyordu hala etrafta. Gelmedi mi acaba diye düşünürken Mavi boncuk ona geldi. "Fadime ne geziysun bir başına duşecesun.' Fadime henüz ailesinin yokluğunu bilmiyordu sert değildi kimseye. "İso ben büyümüşüm abim soyledi." Dedi sadece sayılı kişilerin anlayabileceği tam oturmamış konuşması ile. "Nekadar buyumissun bakalum benum balum. " "4 puçuk olmisum ben." Fadimenin ailesiyle sınanmasına dakikalar kalmıştı aslında. Uzaktan babası ikisini izleyip sinir oluyor annesi bu haline gülüyordu. Fadimenin aklı ermiyordu henüz ama iso farkındaydı onların aileleri düşmandı. Fadime su içerken nasıl bir anda altına kaçırdığını isoya anlatirken henüz başlamamış düğün için toplanan kalabalığın arasından iki kurşun sesi yankılandı. Artık Fadime'nin ailesi yarımdı abisi burda yoktu annesi ve babası yerde yatarken gözlerini açamıyordu. ...