Bir süre gözgöze kaldıklarında ikisi de bu bakışta bir şey olduğunun farkındaydı. İkisi de adı ne bilmiyordu, ama başka bir şeydi. Heyecandı, belki umut, belki de şefkatti. Cihan gözlerini Alya'dan alamıyorken kafasından bu hissi anlamlandırmaya çalışıyordu. Sonrasında ne yaptığını fark edip bakışlarını kaçırdı, oturduğu yerden ayaklandı. "Ben daha fazla tutmayayım sizi, iyi geceler." Alya da karşısındaki kişi kalkınca gözlerinin daldığını fark etmiş, ama şu an yüzündeki ifadeye müdahale edememişti. "Ben de geçiyordum zaten. İyi geceler." Cihan arkasını dönmüş kapıya yürürken arkadan gelen "Alya ben bu arada." sesiyle gülerek vücudunu arkaya çevirdi. "Cihan, memnun oldum." Alya'ysa o sırada sarhoş haliyle kafa selamı vererek gülmesine karşılık verdi. Birkaç saniye daha birbirlerine baktıktan sonra kapılarını kapattılar.

Yıllar önce yarım kalan bir aşk, şimdi bir çocuğun varlığıyla yeniden yüzeye çıkarken, geçmişin acıları ve saklı gerçekler kaçınılmaz bir hesaplaşmayı getirir. Sevgi ile kırgınlık arasında sıkışan iki kalp, hem birbirleriyle hem de kaderleriyle savaşmak zorunda kalır.

Alya ve Cihan'ın Toronto'da, Alya henüz tıp fakültesinde öğrenciyken tanıştıkları evren

Alya ve Cihan evliliklerinin beşinci yılını tamamlamışlardır. Albora'da sular durulmuş, tehlikeler savuşturulmuş, Cihan Albora'nın ilk varisi dünyaya gelmiştir. Alya, hekimlik hayatındaki başarılarını taçlandırmak üzere tıbbi bir sempozyuma katılmak için iki haftalığına Kanada'ya gider. Cihan'dan, Deniz'den ve üç yaşındaki oğulları Atlas'tan ayrı kaldığı bu sürede kocasının özlemini daha derin hissetmesi için türlü oyunlar oynar. Ama Alya nihayet Kanada'dan döndüğünde işler planladığı gibi gitmez: Cihan'ın gizlediği eski bir mesele, Diyarbakır'da karşısına çıkan tehlike ve kıskançlıkla beslenen öfke... Hepsi, onları bir dağ evinde birbirlerine yeniden teslim olmaya sürükler.

Gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir ilgisi yoktur, tamamen kurgudur.🍓

Oneshot hikayeler

Onun beni izlediğini hep biliyordum; koridorun ucundaki gölgede, arabama yürürken ensemde, her yalnız anımda o bakışları hissediyordum. Korkmam gerekiyordu ama içimde büyüyen şey korku değil, ona doğru çekildiğim o tehlikeli meraktı. Bir yıldır seni izliyorum, çünkü bu kirli dünyanın içinde dokunmaya kıyamadığım tek şey sendin. Ama artık uzaktan bakmak yetmiyor; seni istiyorum, tamamen ve geri dönüşsüz bir şekilde.

Cihan ve Meryem'in sözlü olduğu ve kan davası bittiği için Mardin'e dönen Boran ile Alya'nın hayatında ne olacak. Cihan ve Alya ilk kez karşılaşıyorlar ve birbirlerine karşı koyamayıp çekiliyorlar...