" Çıkar üzerini!" " Uğraşma benimle yüzbaşı." Gözlerim dudaklarına kayarken, elimin altındaki çıplak tenine tırnaklarımı bastırdım. " Ya uğraşmak istiyorsam?" Gülümsedim. Altındaki bedenim sinsi bir yılan gibi kıvrıldı. Alaylı ifadesi dağıldı. " Uğraşırım seninle o zaman." Gür bir kahakaha attı. " Bu şekilde mi sayın savcım? " Gözlerim karardı. Elimin altındaki bedenine bacaklarımı dolayarak ensesinden başını kendime çektim. Ateş gibi yanıyordum. " Bu şekilde yüzbaşım." Dudaklarımı dudaklarına bastırmamla dona kaldığını hissettim. Karnında gezdirdiğim elim karnının içeriye çökmesiyle parmaklarım da içe kıvrıldı. Her hafta sonu cumartesi yeni bölüm yayımlanıyor. 4/10/2024 Tutku bir.🥇 Şehit bir.🥇 Örgüt bir.🥇

Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABI

"Eğer bu herifi ringde yenersem senden bir şey isteyeceğim." "Ne isteyeceksin?" "Seni öpmeyi."

14 yaşındayken abisiyle taşındıkları mahallede abisinin en yakın arkadaşına, aynı zamanda da mahallenin abisi olarak bilinen Turgut'a kalbini vermişti Defne. Tam 2 senedir aşıktı Turgut'a. Ama Turgut değil ona o gözle bakmak doğru düzgün gözlerine dahi bakmıyordu. Bu durum Defne için hem kırıcı hem de üzücüydü. Ama bir gün abisi, sevgilisi olan Zümrayla birlikte 1 haftalığına bir tatile çıkar. Tatile gitmeden önce ise en güvendiği arkadaşına kardeşini emanet eder. Bu 1 haftalık vakitte ise onların nasıl yakınlaştıklarını okuyacağız.

Çıtı pıtı, konuşmayı çok seven, deli dolu Mine... Ve mahallenin ağır abisi; aynı zamanda Mine'nin abisinin en yakın dostu olan Arslan... Yanlışlıkla atılan tek bir mesaj, nelere yol açabilirdi? Mine: Bana çabuk iç çamaşırının linkini atıyorsun hemen! Mine: Gördüğüm an, bu benim olmalı dedim . Mine: Bizim buradan almadığın kesin. (Görüldü) Mine: Ay ne görüldü atıyorsun? İlk defa senden bir şey istedim. Mine: Ne olur yani atsan? Arslan abi: Ne diyorsun Mine? Arslan abi: Ne iç çamaşırı! Beni nereden gördün?

Abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas'a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla, kendisine sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve konuştu "Söyle abisi" --- Başlama tarihi: 26.01.2025. Tüm hakları saklıdır. Senaryo çalınması durumun da gerekli işlemler başlatılacaktır.

Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi; fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, doktorluk yeminine sadık kalmaya çalışan, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu; ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı; çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil; kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA D

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.