"Silinmiş bir geçmişin külleriyle yaşayabilir mi insan..." Külün izleri, geçmişin gölgesinden kaçarken kendisine ulaşmaya çalışan bir genç kızın hikayesi, bazen unuttuklarımız bizi korur... Ama bazen, kim olduğumuzu hatırlamak için o külleri yeninden üflememiz gerekir.

Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

su akar yolunu bulur derler ya, meğersem kan akıp yolunu bulurmuş... Erik'in su'yuna karşı, Electus'un ateş'i... Ancak yenilen taraf su oldu. Viesloow ateşin boyunduruğu altında yaşamaya devam etti, hükümdar erik öldü ve diyar üzerinde gerçekleşen ikinci büyük günah gerçekleşmiş oldu. Electus masumları katletti, hükümdar erik'in soyunu kurutmaya yemin etmiş gibi. Dedilerki masumlar, günahkârlar gibi görünün ki sizin de kanınız akıtılmasın. Masumlar köleleştirildi ve kan'ları bozuk muamelesi görülerek ötekileştirildi. Viesloow halkı sınıflara ayrıldı, hükümdar başta olmak üzere beş grup oluştu; Hükümdar , yöneten kişi'ydi ve yenilmezdi. Varisler, hükümdarın soyunun devamı ve veliaht'ı olanlardı. Asiller, hükümdar ve varis' lerle irtibata geçerek halka gereken hizmetin kontrolünü ve düzenini yerine getiren kimselerdi. Günahkârlar, viesloow'da sadece hükümdar'a ve varis'lere sonsuz saygı ve itaat'lik edenlerdi Son olarakta, Çürükler, kanı bozuk olanlar, yani su'yu taşıyan'lardı ve erik'in geride bıraktığı masum halkından oluştuğu topluluklardı. Bu yönetim sistemi masumlar'ı köleleştirmekten başka hiçbir işe yaramadı.

Arkadaşlarının ölümünden sonra onların intikamını almak için bir mafya örgütü kuran Gölge Gece Kuzgun. Arkadaşlarını öldüren kişileri bulabilecek miydi? Bu yolda kaç kişiyi kaybedecek ti? Aile,okul,yeraltı ve dostluk üzerine kurulmuş bir kitaptır. Peki baş karakterimiz kitabın sonuna kadar yaşayabilecek miydi? Bu kitap şahsıma aittir. Çalınması yada kopyalanması durumunda şikayet edeceğim..

"Ellerin sevdiğini korumak için kirlendiğinde ne hissettin?" "Ben sevdiğim için ellerimi kirlettiğim de daha on yaşındaydım...." "Baba olduğum gün karım hayata gözlerini yumdu nasıl bir his olduğunu bilir misin?" "Peki sen ailem dediğin insanlar tarafından bir ormana terk edildin mi?" "Geçimini sağlamak için hacker oldun mu?" "Hayır,kızımı ve her türlü kötülüğe uğramış kadınları kurtarırken katil oldum" "Annem bir adam tarafından vahşice katledilirken onu kurtarırım umuduyla o adamı öldürdüğümde daha on yaşındaydım" "Ve onu kurtaramadım ama diğer kadınları kurtaracağım adına ant içtim" "Bu herşeyden umudunu kesmiş adamın tek ailesi olur musun ufaklık?" "Etrafım zehirli gülerle çevrili ama ben o zehirli gülleri seviyorum" "

Fas'da yalnızlığa mahkum edilmiş Ümeyma bir gün babasının iş arkadaşı tarafından, değer görmediği ve hatta şiddet gördüğü evden kurtulacağını bilmiyordu. Tek kelimeydi belki; bir insanın hayatını değiştirebilecek bir kelime. Anlaşma.