üçüncü dünya savaşının yaşanacağını sanarken kendimi birden zombilerle dolu bir şehirde buldum. ve lanet olsun ki içinde olduğum pansiyondan nasıl çıkacağımı bilmiyordum çünkü pansiyonun içi zombilerle doluydu. elime aldığım telefondan son gelişmelere baktığımda şansıma tükürdüm çünkü hükümet zombilerin çoğunlukta olduğu şehirlere füze atacaktı ve ben o şehirlerden birinin içinde zombilerin arasındaydım. yalnızdım yanımda hiç kimse yoktu ve beni kurtaracak biride yoktu.

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

"Onu bir kez bile aramadın; çünkü nereye gittiğini değil, nerede olduğunu biliyordun." Zaman, rayların üzerinde parçalanmış bir köstekli saat gibi durduğunda; gerçekler, sisin en koyu yerinde pusuya yatar. Araz için gidişler hiçbir zaman bir kayboluş olmadı. Çünkü o iyi biliyordu: Her kaçışın bir adresi, her sessizliğin bir koordinatı vardır. Neva, ardında sadece bir boşluk değil, ucu kendi geçmişine çıkan bir labirent bırakarak ortadan kaybolduğunda, Araz için şehir koca bir sanrıya dönüşür. Puslu Çıkmaz'ın isli sokaklarından geçip Obscura Fotoğrafçılık'ın karanlık odasına girdiğinde, banyo edilen sadece eski fotoğraflar değil; birer birer gün yüzüne çıkan günahlardır. Kırmızı ışık yandı. Mühür kırıldı. Mürekkep Balığı'nda tene işlenen her bir damla mürekkep, Neva'nın bıraktığı mektuplarla birleşerek Araz'ı kaçtığı o büyük aynaya sürükler. Artık sadece sevdiği kadının izini değil, kendi içindeki o tekinsiz yabancıyı da bulmak zorundadır. "Aramadığın her cevap, aslında bildiğin bir suçun itirafıdır." Gerçekliğin bulanıklaştığı, anıların sanrılarla yer değiştirdiği bu melankolik yolculukta; cevaplardan kaçma sırası şimdi sende. Peki sen, kendi gerçeğinle yüzleşecek kadar cesur musun?

Tarık, çocukluğunu o tozlu mahallenin çamurlu sokaklarında, zorbaların gölgesinde ve Yeşim'in acıyan bakışları altında bıraktı. Yıllar sonra şehirden dönerken altında lüks bir araba, teybinde ise yarım kalmış bir şarkı vardı: Fikrimin İnce Gülü. Modern bir trajedi. Bir kibir yolculuğu. Ve yokuş aşağı giden bir ruhun son çığlığı.

~Patron&Asistan İlişkisi~ Bir insan hayalinden vazgeçtiğinde, başka birinin hayatı gerçekten değişir mi? Asena, sahip olduğu yeteneğe rağmen hayallerini geride bırakmayı seçti. Pamir ise farkında olmadan, onun yarım bıraktığı bir hayalin üzerine kendi dünyasını kurdu. Biri sustu. Diğeri konuşuldu. Yıllar sonra kader onları yeniden karşı karşıya getirdi. Ama biri geçmişinden kaçarken, diğeri aslında tam da o geçmişin içinde yaşıyordu. Ve hiçbir şey göründüğü gibi değildi. Çünkü bu hikâyede aşk... bir tesadüf değil, geç kalmış bir hesaplaşmaydı. ✨{❤28 Subat 2026'da yayınlandı🤍}✨

Burayı sonra yazacağım

Düşmanının gözlerine bakarken kalbinin çarpmasına engel olamazsın. İzel Tamay gazetecilik bölümünü bitirmiş hayali savaş muhabiri olmak isterken abisinin polisliği bıraktığını ve yıllar önce ailesinin katledildiği Ankara'ya taşındığını öğrenir öğrenmez yanına gelir. Ve burada abisinin gerçeklerini öğrendiğin de işler artık beklemediği bir yola sarpar. Bir gün abisinin olaylarının peşinde olduğu esnada Ankara'nın sayılı Zenginlerinden Cesur Hanzade'nin dikkatini çeker. peki abisi neden polisliği bırakmıştır ve Zengin tayfa ile arasındaki düşmanlık nedendir.? bu hikaye de İzel Tamay'in rolü nedir ve sonunda kimin canı daha çok yanacaktır.. Abimin düşmanıyla kurduğum ateşkes, kalbimin en büyük ihanetiydi

"Silinmiş bir geçmişin külleriyle yaşayabilir mi insan..." Külün izleri, geçmişin gölgesinden kaçarken kendisine ulaşmaya çalışan bir genç kızın hikayesi, bazen unuttuklarımız bizi korur... Ama bazen, kim olduğumuzu hatırlamak için o külleri yeninden üflememiz gerekir.