Esme ve Adil hayatın kırdığı, gölgede bıraktığı iki insandı. Aynı anlarda diledikleri dilekler, hayatlarını tam anlamıyla değiştirecekti. Gölgede kalmamak için bir ışığa ihtiyaç vardı.

Tüm fırtına dindikten sonra... Adil, Esme ile aynı safta savaşmak için kıydığı nikâhta, şimdi yalnız onun için çarpışacaktı. Gerekirse bu uğurda karısının sözlerini çiğnemeden de karısını karşısına almaya hazırdı: Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme, Lavinia. Kendisine neredeyse tüm şiir baştan başa atfedilen kadın ise kocasına sadece aynı şiirin son iki dizesini ithaf edecekti. Yeminini tazelemişti, adama bir daha asla adını bahşetmemeye karar vermişti: Adını gizleyeceğim, Sen de bilme, Lavinia. twitter | marsinbirkosesi

İnsan; zamanında evlenebilmek uğruna her şeyini feda ettiği, herkesi karşısına aldığı, yıllarca çabaladığı, her türlü zorluğa göğüs gerdiği insanla günü geldiğinde hiç evlenmemiş olmayı dileyebilir miydi... Esme Koçari dilemişti.

Odasında elinde ok ve yayıyla oturan huysuz bir Tanrı ile karşılaşan Doktor Esme'nin hayatı bir gecede altüst olur. Karşısındaki bıkkın Eros'un ona reddedemeyeceği, sıra dışı bir teklifi vardır: 28 gün, 7 farklı paralel evren ve geçmişindeki 7 farklı erkekle evli olduğu 7 ayrı hayat! Her evrende dörder gün kalacak olan Esme, her seferinde bambaşka yaşlarda, mesleklerde ve tahmin bile edemeyeceği dertlerin içinde uyanacaktır. "Yaşansaydı nasıl olurdu?" dediği ihtimallerin içinde kendi gerçeğini ararken, her evrendeki Esme'nin saf acısını ve mutluluğunu kendi ruhunda hissedecektir. Peki ya hayatını cehenneme çeviren o en büyük yarasıyla, en çok merak ettiği o adamla evli olduğu evrene sıra geldiğinde, Esme kendi kalbine söz geçirebilecek midir?

esdil ile ilgili olmasını istediğim sahneleri yazacağım istek bölümleri yorumlara yazabilirsiniz

Esme, çocukluğunu annesinin hırsları ve sevgisizliği arasında kaybetmiş genç bir kadındır. Geçmişinin yaraları hâlâ tazeyken hayatına giren Adil, onun yıllardır ördüğü duvarları yavaş yavaş yıkmaya başlar. Bir doktor ve bir hasta olarak başlayan hikâyeleri, zamanla iki yaralı insanın birbirine tutunma mücadelesine dönüşür. Fakat bazı travmalar yalnızca sevilerek iyileşmez. Esme geçmişiyle, ailesiyle ve zihninin en karanlık köşeleriyle savaşırken; Adil onu hayatta tutabilmek için elinden gelen her şeyi yapar. Ancak aşk bazen insanı kurtarmaya yetmez. Çünkü bazı yaralar tenin altında değil, ruhun en derin yerindedir. İhanetlerin, sırların, saplantıların ve affedilemeyen geçmişlerin gölgesinde ilerleyen bu hikâye; sevmenin her zaman kurtarmak anlamına gelmediğini, bazen en büyük aşkların bile trajedilerle son bulabileceğini anlatıyor. Bir aşk hikâyesi. Bir hayatta kalma hikâyesi. Ve en çok da, kırık bir ruhun sessiz çığlığının hikâyesi.

On yıl önce türlü sırlar yalanlar ve gizemlerle ayrılmak zorunda kalmış iki istihbarat polisi Esme ve Adil'in yolu, yıllar sonra bir operasyonun ortasında ortak bir göreve girmek zorunda kalışlarıyla tekrar kesişir.

Esme için hayat; Karaköy sahilinde sürülen bir bisiklet, nergis kokulu bir dükkân ve sol kolundaki o hiçbir doktorun açıklayamadığı sızıdan ibaretti. Ta ki dükkânına o sümbülteber kokulu adam girene kadar. Adil, bir yabancı gibi girdiği o dükkânda Esme'nin tüm dünyasını altüst etmişti. Bakışlarındaki o tanıdık hüzün, sesindeki o gizemli öfke ve her gelişinde dükkânı saran o ağır koku... Esme neden bu adamın yanında nefes alamadığını, ismini duyduğunda neden kalbinin sıkıştığını bilmiyordu. Adil ise susuyordu. Esme'ye bakarken aynı anda hem dünyadaki en sevdiği varlığı hem de en büyük düşmanını görür gibiydi. Aynı odanın içinde, birbirine asla dokunamayan ama birbirinden de kopamayan iki lamba...

Bölümlerde "bu keşke böyle olmasaydı" dediğim ne varsa olmasını istediğim haliyle değiştirdiğim hikayeleri yazacağım. Umarım okurken keyif alırsınız!

Bazen hayat, yanlış isimleri doğru adreslerde buluştururdu. Tıpkı Adil ve Esme'de olduğu gibi. Esme ailesi dışında herkese soğuk olan ve zekâsıyla, mantığıyla ayakta duran bir kadındı. Adil ise sorumlulukları erken yaşta sırtlamış, duygularını mesafeyle koruyan bir adamdı. İkisinin de planında bu buluşma yoktu. İkisinin de karşısında başka birini görmesi gerekiyordu. Ama kader, küçük yanlış denk getirmeleri severdi.