Geçmişinden sıyrılamayanlar bir kafesin içinde yaşamaya mahkûmdur. Önemli olan o kafesi nasıl şekillendirdiğindir. Benimkinin parmaklıklarının her bir köşesine intikam yeminim kazınmıştı. Dün bir küçük kız çocuğuydum, bugün Yazgı Deha Yaman. Dün ölüydüm, bugün azrail... Dün katildim, bugün yine katilim... Dün kendim için öldürüyordum, bugün 'onun' için... O... Hayatı bana emanet edilen adam.. O... Canım pahasına canını korumak için çabalarken canım olan adam... ~~~~~ "Seninle öyle bir denize dalar mıyım sanıyorsun?" diye sordum çattığım kaşlarımla. Burnundan sert bir soluk dökülürken "Başkasıyla daldığın için mi?" diye sordu. Gözlerinde şimdi alev alev bir yangın başlamıştı. "Sana beyaz gül verecek kadar aptal olan orospu çocuğu her kimse artık!" "Hayır Altuğlu..." dedim gözlerinin içine baka baka. "Senden nefret ettiğim için." "Onu geç." dedi Aras sözlerimden zerre etkilenmeden. Kanla kaplı yüzüne rağmen dudaklarının kenarında o kıvrım varlığını koruyordu. "O kısmı geçeli çok oldu biz. Benden nefret etmiyorsun, artık değil." "Sen öyle san!" "Bu bir sanrı değil Malen'kaya Devochka... Gözlerin seni ele veriyor. Artık benden nefret etmiyorsun." Bunu sanki gurur duyduğu bir şeymiş gibi söylemişti. Elimi yeniden çekmeye çalıştığımda yine bana izin vermedi. Aksine daha sıkı tutarken bakışları elime düştü ve eklemlerimin üzerini gördü. "Elin..." dedi fısıldar gibi. "Canını yakmışsın..." Sonra hiç beklemediğim bir şey yaptı ve kanlı dudaklarını kanlı elimin üstüne bastırdı. Ağzım açık kalırken "Bana zarar vermeye çalışırken..." diye fısıldadı tenime doğru. "Kendini incitme. Öfke sana çok yakışıyor ama sen gülünce güller açıyor Belaya Roza..."

Not: Dark of Pink Romance kategorisi tamamen benim uydurduğum bir kategoridir. °°° "Senden önce onunla tanıştığım için bana kızdın değil mi?" Derinden gelen o ürkütücü sesin ardında bir korkak vardı. Bunu hayat mottosuymuş gibi tekrarladı içinden. "Önceliğin bana verilmesini severim." dedi içinde doğan cesarete tutunarak. Artık tek ihtiyacı olan Çetin'in iyi olduğunu duymaktı. Sonra korkusundan eser kalmayacak, bir kasırga gibi esecek, önüne geleni yakıp yıkacaktı. O esmeyi Kenan Doğan'dan, yakıp yıkmayı ise Çetin Aral Bakırcı'dan öğrenmişti. Ve öğrendikleriyle şov yapmak en iyi bildiği şeydi. Derinden gelen o ürkütücü sesin ardında sadece bir korkak var... Sen ise gerçeksin Aymar... "Artık tüm önceliğim sensin, Küçük Karanlığım." dedi Niks keyifli bir sesle. "Bugün 23 Eylül, benim zamanım başlıyor. Geceler uzuyor karanlık büyüyor... Yüzleşmek mi istiyorsun, artık zamanı geldi." Telefonuna düşen bir bildirimin ardından "Sevgilini canlı istiyorsan bana gel..." dedi. Bir nebze rahatladı Aymar. Canlı istiyorsan diyordu. Parmakları avuç içlerine göçerken "Onun kılına zarar verirsen sana gerçekte neler yapabileceğimi gösteririm." diye tısladım dişlerimin arasından. "Tırnaklarımın kırılmasından korkan hassas bir kızdan çok daha fazlası olduğumu, sevgilimin uğruna gerekirse o çok sevdiğim tırnaklarım köklerinden sökülene kadar seni çıplak ellerimle parçalayabileceğimi gösteririm sana!" °°° Yoğun cinsel içerik, şiddet ve özendiren öğeler (uyuşturucu ve alkol vb.) yer almaktadır. Yaşınız tutmuyorsa ve bu konularda hassassanız hiç başlamamanızı öneriyorum. Bunu okuyucu çekmek için söylemiyorum, kurgu gerçekten öyle olduğu için söylüyorum. O yüzden dikkate alırsanız sevinirim.