Bazı insanlar ateşte yanarak ölür. Bazıları ise küle dönüşmeden yaşamaya mahkûm edilir. Bu kurtuluşun değil, yavaş yavaş çürümenin hikâyesi. Küller yalnızca geride kalan değildir. Bazen bir insanın geride bırakabildiği tek şeydir. Ailesinden kaçan Ahnek, ona çarpan bir araba yüzünden hayatını tamamen değiştirecek bir anlaşma yapmak zorunda kalır. Karşısındaki adama tek bir şart sunar. Onunla birlikte Rusya'ya gidecektir. Ahnek, Rusya'ya vardığında her şeyin sona ereceğini sanır. Oysa asıl kâbus, sınırı geçtiği anda başlar. Yabancı bir ülkede, yabancı insanların arasında sırlarla, güç oyunlarıyla ve geri dönüşü olmayan seçimlerle yüzleşirken, yavaş yavaş kendi küllerine dönüşmeye başlar. Çünkü bazı insanlar ateşte yanarak ölür. Bazıları ise hiç yanmadan, her gün biraz daha kül olur. Kül Serisi | Birinci Kitap

Bir yetimhanede büyüyen Avara Neran, bir gece kulübünde geçirdiği geceden sonra bu zevke bağımlı olmuş ve bağımlı olduğu Hazar Kanturalı'nın gerçekte kim olduğunu öğrenene kadar bu böyle devam etmişti. Ta ki o geceye kadar. Ve şimdi ikisi, birbirine iki yabancı olan iki ayrı tabutta çürüyorlardı. Ta ki bugüne kadar.

Babası başbakan olan Ada İzel Karazade ailesinin katı kuralları ve fiziksel, psikolojik baskılarıyla on dokuz yıl geçirmiş lise sona giden biridir. Yağmurlu bir günde okuldan evine döndüğünde saçları ıslak, gevşek kravatıyla büyük oturma salonun tam ortasında ailesinin misafiri olarak gelen o adamı gördüğünde, kirli bir masalın ilk sayfasını aralamıştı. Boris Slav Virateli, Virateli ailesinin mirasçısı iken aynı zamanda büyük Rus mafyasının en karanlık isimlerinden biriydi. O aynı zamanda, bir Moskova askeri. BU KİTAP YARANIN DİKİŞİNE ON DÖRT KALA KİTABINDAN DOKUZ AY ÖNCESİNİ ELE ALIYOR. ARADA ZAMAN FARKI VARDIR!

❧Bir şeytanla aynı duyguları besleyemezdim ama ona duygular besleyebilirdim. ❧ Araf Adası'nda insanlar ikiye ayrılırdı bir yanda melek masumiyetini taşıyanlar, kalplerinde ışığı saklayanlar, diğer yanda ise şeytanın acımasızlığını ruhuna işlemiş, karanlığı nefesi gibi taşıyanlar. Aynı gökyüzünün altında yaşasalar da, aynı dünyaya ait değillerdi sanki. Ve bu keskin ayrımın ortasında, görünmeyen bir çizgide, sessiz bir soru yankılanırdı insanın içinde. Bir melek bir şeytana aşık olabilir miydi?

Önüme bir kadeh koydu, içine şarap doldurdu ve ince uzun parmaklarıyla masa da bana doğru ittirdi. Kimse dokunmadı, sadece gözlerimiz değdi kadehe ama o kadeh devrildi, kucağıma düştü ve içinde ki şarap bedenime yayıldı. Bu şarap benim kanımdı, şarap şişesinin kırılan cam parçaları benim kalbimdi ve kucağıma düşen bu kadeh benim hayallerimdi. Kadehi bana uzatan bu adam ise ölümle aramda ki tek engeldi.

Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Wattys 2022 Kazananı Sıradan bir adam, anaerkil bir ütopyaya düşerse neler olur? Peki ya en başından beri bu dünyaya düşmesine neden olan, kendisinden nefret eden o kadına aşık olursa? Devrim'i, başına türlü talihsizlikler gelirken ve kadın egemen bu dünyayla savaşırken yalnız bırakmayın! *

-Psikolojik gerilim, korku- Yeliz, sıradan bir sınav stresinin gölgesinde sıradışı bir gecenin eşiğine sürüklenir. Kapıdan içeri adım attığında karanlık sadece ışıkları değil, gerçekliği de yutmuştur. Tanıdık yüzler, yabancılaşır, en çok bildiğini sandığın şeye, aklına, güvenmek imkânsız hâle gelir. "Senin Yüzünden" insanın kendine bile düşman kesilebileceği, karanlık bir labirentte korkunun katmanlarını tek tek soyarak ilerleyen bir psikolojik gerilim-korku romanı. Her şey bir gülümsemeyle başlar. Ve bir gülümsemeyle son bulur. Cesaretin varsa kapağı aç, yoksa buradan hemen uzaklaş. "Eğer halamla eniştem dışarıdaysa... az önce salonda oturanlar kimdi?"