❝ Zorbalığın altında ezilen her kalp, bir gün zorba olmaya mahkumdur.❞ Taşınmaları sebebiyle yeni okuluna nakil olan Nihle, ünü yüzünden Umay'ın hedefi hâline gelir. Umay parıltısını paylaşmak istemez; böylece zorbalık başlar. O gün Nihle, Umay'a tek bir cümle kurar: "Eğer bugün beni öldürmeyi başaramazsan, sıra bana geçtiğinde ben seni öldürürüm." Aylar sonra roller tamamen değişmiştir. Av olan Nihle, acımasız bir avcıya dönüşmüştür. Bu sırada okula bir yabancının nakil olmasıyla Nihle'nin dengesi şaşmaya başlar. Her şey bir şekilde Nihle'nin planladığı gibi ilerler. Ta ki bir sabah Umay ortadan kaybolana dek... Nihle'nin aylar önce ettiği o tehdit, şimdi boynuna urgan; yaptığı zorbalıklar ise ayaklarının altına sandalye olmuştur. Peki bu olanların okula nakli olmuş yabancı ile ilgili nedir? Ve asıl soru: Umay'ın başına gelenlerin ne kadarı Nihle ile ilgilidir? - Uyarı: Bu kitap; fiziksel ve psikolojik şiddet, manipülasyon, baskı, güç çatışmaları, haksızlıkların olduğu adaletsiz bir okul ortamı ve yoğun zorbalık unsurları içerir. Anlatılanlar, şiddeti veya zorbalığı özendirici değil; aksine, bu durumların olumsuz sonuçlarını göstermek amacıyla işlenmiştir. Kitapta geçen tüm kurum adları, karakterler, olaylar ve mekânlar tamamen kurgudur; gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir bağlantısı yoktur. Noyan Serisi I.

POLİSİYE - MAFYA Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi. Tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman'ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈̇𝐂̧𝐄𝐑𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Başar Koleji'ne hoş geldiniz! Lavin ve Fetih lise son sınıfta aynı okulda, aynı sınıfa düşecek, kendilerine sunulan ve reddedilemez aşka mağlup olacaklardı. Ancak henüz ikisi de geçmişin kollarının üzenlerine birer sarmaşık misali sarılı olduğunun farkında değillerdi. Mizahın, aşkın, dramın, romantizmin ve fazlasıyla tutkunun bir arada bulunduğu GÜNEBAKAN'a hoş geldiniz!

Türk Mafya Lideri Harun Cihan Aktan ile, Türkiye Cumhuriyeti Savcısı Firuze Aldinç... Bir aile meselesi ile yolları kesişen bu iki insanın hikayesi, CİHAN MAVİSİ. *Bu kitaptaki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir alakası yoktur.

Aile baskısı yaşayan bir genç kızın ailesini her izni verdiği tek gece DOĞUM GÜNLERİ. Alya'nın en sevdiği gün hem de en sevmediği gün. Arkadaşlarıyla doyasıya gezdiği o geceyi sever. Ama ailesindeki samimiyetsizliği sevmez. Artık sevmemesi için bir sebep daha var. O gece taciz edilmekten kurtuldu. Taciz edilmekten kurtaran Mert... Alya ve arkadaşları aralarına bir kaç kişi daha alıp bir grup kurarlar. Grubun tek amacı taciz edenleri öldürmek,taciz edilenleri kurtarmak.

Havacı Yüzbaşı Gökçe Poyraz'ın kullandığı F-16 uçağıyla, karacı Yüzbaşı Volkan Koraltay'ın timinin bulunduğu bölgeye yanlışlıkla bomba bırakmasıyla başlayan bir hikâyedir. Operasyondan sonra karargâhta karşılaşan Gökçe ve Volkan, aralarındaki gerilimin alevlenmesiyle birlikte, bu tehlikeli olayın ardındaki sır perdesini aralamak zorunda kalır.

Kenan cinayet büro komiser yardımcısıdır ve Nalan ile 3 yıl önce dolu dizgin aşk yaşayan mutlu bir çiftken Kenan'ın tek bir mesajla terk edilmesiyle sırlar ve geçmiş birbirine geçer. Nalan hala aşıktır ama geri durmaktan başka çaresi yoktur. Kenan ile bir cinayet davasında yeniden karşılaşmaları, onları ayırmak isteyen bağlara rağmen tekrar şans yakamaları bir şeyleri dönülmez seviyede değiştirecektir. ❦ Ayrılık ❦ İkinci şans ❦ Eski sevgili Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar hayal ürünüdür.

Kabuk bağlamamış kalpler, yaralarını nefretle iyileştirmeye çalışır. Hüma'nın hayatındaki her şey mükemmel ilerliyordu. Başarılı, genç bir kızdı ve âşık olduğu adamla evlenmek üzereydi. Birbirlerine duydukları sevgi gözlerini öyle kör etmişti ki hiçbir şeyin bu mutluluklarını bozamayacaklarını düşünüyorlardı. Yaşadıkları felakete kadar. O felaket, Hüma ve Cihangir'in dönüm noktasıydı. O felaket, kalplerine aldıkları en ağır yaraydı. Ve o felaket, Hüma ile Cihangir'i ayırmakla kalmamış, onları birbirine düşman etmişti.

Tamamlandı. "Edebiyat dediğin şey, insanları hayal dünyasına sürüklemekten başka ne işe yarar ki abi?" Dedim sağa sola bakındım. "Hayır, oturup 'Bu adam neden kırmızı perdeleri tasvir etmiş?' diye düşünmek yerine perdeleri açar, dışarıya bakarsın, işte çözüm bu kadar basit! Yok Şiirlermiş yok romanlarmış." Pamir çantasından test kitaplarını çıkarırken kahakha attım. "Bir de ortamlarda 'Dostoyevski okudum' diye hava atanlar var amınakoyayım ben onların!" Sınıfa herkes beni dinlemeye başladı ve bu bana aşırı öz güven pompalıyordu. "Dostoyevski senin elektrik faturanı mı ödedi, yoksa marketten indirim kuponu mu yolladı? Yok, efendim ',ruhun gıdası'ymış. Ruh, çorba mı ki gıdaya ihtiyaç duysun salağa bak!" Ferman ayağa kalkıp beni alkışladı. "Helal Ahu Başkan;" dediğinde ona bakıp göz kırptım. "Aç bir belgesel izle, hem öğrenir hem vakit geçirirsin. Ama yok, illa kitap okuyacağız. Siz okuyun abi ben okumayacağım." Ben sinirli sinirli söylenirken Hazan kaşlarını arşa kadar kaldırmış bir hale "Ahu sus" diyordu. "Ne suscam abi ya bak şimdi dinle bi bana hak vereceksiniz!" Hazan sinirle "SUS GERİZKALİ YETER SABAHTAN BERİ SÖYLENİYORSUN-" derken lafını kestim. "Edebiyat dersinin amacı nedir? Cidden, bunu biri açıklayabilir mi? Bir de 'Bu yazar burada ne demek istemiş?' diye soruyorlar ya o zaman onları öldüresim geliyor!" "AHU OĞUZ HOCA ARKANDA SUS ARTIK!" Bir anda lal oldum. Sessizce bana bakıyordu gözlerinde saf bir sinir ve öfke vardı. Hoca kollarını göğsünde birleştirmis bir halde kaşlarını çattı ve "Ka'rı pür-sükûn ve mütevahhşi bir kız." diyerek onu takip etmem için elini salladı. Küfür mü etti o?

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."