•şimdiden ayrılmayı bu yüzden seçtim ben• "Evlendik mi şimdi?" "Evet." "Tamam, şimdi de boşanalım."

4.7.24 "Hiç rol yapamıyorsun Mavi. Aptal mı var senin karşında?" Yüzüme düşen saç tutamımı tek eliyle omzumun arkasına aldı. Bunu yaparken o kadar yavaş davranmıştı ki bana bir asır gibi gelmişti. Ona bu kadar yakınken titrememek imkansızdı. "Anlayamayacağımı mı sandın?" Cevap vermediğimi fark edince kendinden emin bir şekilde devam etti. "Korkuyor musun benden Mavi?" Daha da yaklaşıp hafifçe kendini bana doğru bastırdı. Pantolonunun önündeki sertliği kasıklarımda hissettikçe dizlerimin bağı çözülecek gibi oluyordu.

Gazeteciliğin ilk kuralı muhtemelen benim yaptığım hiçbir şeyi yapmamaktı. Çünkü ben ne zaman bir şeyler yapacak olsam başıma kırk türlü çorabı örmeyi başarırdım. İşte Barış Alper de bunlardan biriydi. Magazin haberiyle başıma açtığım bir bela sanmıştım başında onu. Ama değildi. Olağanüstü şartlar altında, peşimde belanın en büyüklerinden biri varken kocam olduğunda anlamalıydım bunu. Hiçbirimiz masum değildik. Bu hikâye de masumların sesi olup kendi masum kalamamış Yasemin Ergin'in hikâyesiydi. Benim ve Barış Alper'in tepetaklak oluşunun hikâyesi. ~Barış Alper Yılmaz hayran kurgusudur. Kitaptaki kişi ve kurumların büyük kısmı hayal ürünü olup benzerlikler tesadüftür.

"ateşle oynuyorsun barış alper..." Başını sallayıp gülümsedi, "ateşten korksaydım kendimi sana kaptırmazdım."

hataydı, unutmak gerekiyordu, peki neden hayatına devam edemezmiş gibi hissediyordu

you're the one that I want, but you're not the one that I need.

Did I cross the line?

Bade'nin hasta kalbi hala Barış için atıyordu.

Arabasının farları yüzüme vururken sertçe nefesimi serbest bıraktım. Hızla yağan yağmur görüşümü zorlaştırırken konuştum. 'Öldür beni, öldür ki sende kurtul bende kurtulayım.'

Sude'nin hayatı gibi aklının karışacağından biraz geç haberi olacaktı. "Aklım buz gibi yanına koştu, Ellerim ellerine kaçtı. Bu ziyaret amacını aştı, Kaderim yolundan şaştı."