Jisung przeżyłby kolejne normalnie rozpoczęcie roku szkolnego. Gdyby nie sytuacja na peronie metra, przez którą poznał Minho, który po tym incydencie zaczął zabiegać o kontakt z chłopakiem. TW! smut, poruszane trudne tematy, przekleństwa, próba, przemoc fizyczna i psychiczna Raczej dla starszych osób Poboczne shipy: Hyunlix

Gdzie Han nienawidzi aroganckiego i nachalnego blondyna, a Minho udaje że się w nim podkochuje, ale potrzebuje pomocy. - Darkromance - Lgbtq+ - smut - angst \ostrzezenia: wulgaryzm, sceny 18+, uzywki, alkohol itd/

MOJA PIERWSZA KSIĄŻKA! Felix - chłopak który trzyma za sobą traume z poprzedniej szkoły i chce zmienić swoje życie przeprowadzając się z Australii do Korei aby móc o niej zapomnieć, jednak nadal wie że nie będzie to łatwe, ktoś mu pomoże? Hyunjin - normalny chłopak który nigdy nie doświadczył żadnego bullingu w szkolę i dobrze się uczy, jednak spotka na swojej drodze chłopaka, któremu okaże dużo uczuć oraz troski. Jak potoczy się ich historia? Pojawią się jakieś przeszkody pomiędzy nimi? Czy to będzie happy end? Sam/a się przekonaj czytając tą książkę! #3 sadstory 10.03.2024 #2 sadstory 22.09.2024 #1 sadstory 20.04.2025

Co, jak dwoje nastolatków o buntowniczym i łamiącym wszelkie prawa zachowaniu - zamieszkają razem? Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 14.10.2016 ♥

To miał być zwykły błąd administracyjny. Tymczasowa zmiana. Jeden semestr. Jeden pokój. Felix nigdy nie planował dzielić przestrzeni z kimś takim jak Hyunjin - chłodnym, zdystansowanym i zbyt pewnym siebie studentem sztuki, który wyraźnie nie potrzebuje nikogo w swoim świecie. Jednak cztery ściany potrafią zbliżyć ludzi bardziej, niż by chcieli. Wspólne poranki. Cicha muzyka po zmroku. Zasady, które z czasem przestają mieć znaczenie. W pokoju 217 granice są cienkie. A niektóre spojrzenia znaczą więcej, niż powinny. Bo czasem wystarczy być zbyt blisko, żeby już nigdy nie umieć się odsunąć.

Lee Felix ma siedemnaście lat i wyjątkowy talent do robienia z drobnych problemów narodowych katastrof. Nie jest rozpieszczony. Nie jest zły. Po prostu ma w sobie za dużo energii, za dużo emocji i zdecydowanie za mało cierpliwości do świata, który oczekuje od niego powagi. Z piegami rozsypanymi po policzkach, jasnymi włosami wpadającymi do oczu i językiem ostrym jak brzytwa, wchodzi w każdą sytuację bez planu i bez filtra. A potem dziwi się, że wszystko wybucha. Kiedy jego ojciec po kolejnym „niefortunnym incydencie" wysyła go na całe wakacje na wieś do ciotki Soyeon, Felix jest przekonany, że to koniec jego życia towarzyskiego. Wieś pachnie trawą, ciszą i odpowiedzialnością. A Felix nie lubi ani ciszy, ani odpowiedzialności. I wtedy poznaje Hwang Hyunjina. Osiemnastoletniego bruneta o spokojnym spojrzeniu, dłoniach ubrudzonych ziemią i głosie, który brzmi jak letni wieczór. Hyunjin kocha sztukę, naturę i harmonię. Pomaga sąsiadom. Opiekuje się zwierzętami. Rzadko się złości. Do momentu, aż w jego uporządkowany świat wchodzi blond chłopak, który nie potrafi przejść przez podwórko bez przewrócenia czegoś po drodze. Felix jest głośny. Hyunjin jest spokojny. Felix prowokuje. Hyunjin ignoruje. Felix się śmieje. Hyunjin... zaczyna patrzeć trochę za długo. Bo może to nie była kara. Może to było lato, które miało wszystko zmienić. I może największym problemem nie jest to, że Lee Felix wprowadza chaos do tej małej wsi. Tylko to, że Hwang Hyunjin coraz mniej chce, żeby ten chaos kiedykolwiek wyjechał.