Koca salonda ki her çift gayet asildi fakat içlerinde öyle biri vardı ki malikanenin kapısından adımını attığından beri bakışlar ona çevrilip duruyordu . Kalçasını geçen siyah saçları , çekik gözleri ve üzerinde ki mat siyah elbisesiyle geceye yakışan en nadide parçaydı . Yüzünü döndüğü dolunaya karşı içeceğini yudumluyor yanında ki insanlarla gülüşüyordu , her kahkahasını aklına kazımak istedi . Vücudunu saran ve bütün kıvrımlarını ortaya saran elbisesiyle gözden kayboluşunu izlerken sadece bakıyordu öylece , böyle bı kalabalıkta yanına gidemezdi . Bu imkansızdı...

Süpürgesi yok ama yine istediği yere gitmenin bi yolunu buluyor... Uzun çirkin tırnakları ve çirkin bi burnu yok ama sinirlendiğin de küçük bir Tanzanya canavarına dönüşebiliyor... Çenesiyle bayıltacak kadar geveze... Mahallede terör estiren ama yine de göz bebeği olan şeytan tüylü biri... Adı gibi gül kokulu bir ufaklık...

Adam sevdi ... Kadın sevdi ... ... Adam gitti ... Kadın geri de kaldı ...

Doğduğunda hayatları kızıl kana bulayan masum bir bebek, lanete kurban giden zavallı bedenler... Bir kral ve kraliçenin verdiği en zor karar...Özlemle yakan, hüzünle sızlandıran... Yaşaması için yaratılan bi çember,zamanla daralan... Savunmasız kalan zavallı bir bebek...beyaz tenine işlenen mühürden bi haber... Efendisini bekleyen karanlık... Efendisi olduğu karanlığa direnen iblisin nefesi saçlarına işlemiş kayıp bi prenses... Ait olduğunu sandığı yere sürgün edilen, kızıl saçları lanetin getirdiği vahşeti anımsatan kadın... Lanetin illet varlığıyla ülkesi zarar gören bi Krallık... İblisin kızıl nefesinden kaçan insanlar... Çaresiz... Mabedin de taşıdığı eşlik mühürüne inanarak yaşayan, lanete meydan okuyan yaralı bi prens... Farklı boyutlar... Farklı hayatlar... Farklı sorunlar... Tamamen farklı varoluş amaçları... Herşeye meydan okuyacak olan iblisin nefesinin güzel kızıl nefesi... Dökülecek metalik kokulu kan damlaları... Ölüm tanrısına karşı diz çöküp ruhlarını azat edecek bedenler... Vahşete tanık olacak farklı boyutlar... Saf değiştiren dost ve düşmanlar... Kaderin hançerle acımadan yüreğini deştiği iki genç beden...

Koca Ali ve gönlüne düşmüş komşu kızının güncesi...

Derya denizler Kara ormanlara karışırken kimse farkında bile olmadı... ---- -Artık aramızda yer almayacaksın. Üzerine zimmetli silahını bana teslim et. Geriye kalan herşeyi operasyon odasında ki dolabına bırak ve derhal terk et bu karargahı İslâm?! Ellerim titreyerek belimde ki silahıma gittiğinde çıkarıp sertçe masaya bıraktım. Benden canımı alsalardı da , hayallerimi yarıda kesmeselerdi ... - Siz polkovnik olduğunuza görə, mənim formamı və silahımı götürə bilərsiniz, cənab. Amma unutmayın ki, ürəyimi məhv etmədən peşəmə, vətənimə olan sevgimi ala bilməzsiniz. (Albay olduğunuz için üniformamı ve silahımı alabilirsiniz komutanım. Ama unutmayın mesleğime ve ülkeme olan sevgimi kalbimi yok etmeden elimden alamazsınız.)

Pembe saçlarına yollarına serdiğim deli kadın, seni seviyorum... --- Her türlü büyük başlığı yapan adam, seni seviyorum...

DİKKAT; kurgular arasında bulunan "KAÇ KURTAR KENDİNİ "&"LAVİNİA" kitaplarından spoiler bulunur, ona göre okumaya başlayın. *** -Evlat ne diyor... - Baba, benden birşey iste nolur. Beni sen kurtardın, anlıma çakılan kara iftirayı sildin. Bişey iste benden lütfen, her ne olursa kabulümdür. Vefa borcu kaldıramam ben bu yaşımdan sonra, babamdan kalan borç bana yeter de artar zaten. Sessiz kalışı daha da ağır bir yük oldu omuzuma, yapma Şahin baba diyemedim. Yenilmişlikle çöken omuzlarımla yerimden kalktım, arkamdan Şahin babada ayaklandı dönüp bakmadım. -Kabul. Duraksayan adımlarımla omuzumun üzerinden çevirdim bakışlarımı, elinde eski olduğu belli olan bi kaç zarf desteği ve ayrı olarak bi kaç tane daha yeni görüken kağıtlar vardı. - Senden tek isteğim anılarımı saklaman. Efsan...O benim için çok değerli,kimi kimsesi yok ona sahip çık. Senin yanın onun vatanı olsun, koru kolla yanlız bırakma. İçeri giren gardiyan soracağım sorulara engel olduğu için sessizce kağıtları ve zarfları alıp yanımda koluma girerek yürüyen adama ayak uydurdum.

DİKKAT; kurgular arasında bulunan "KAÇ KURTAR KENDİNİ "&"DEMİR BİLEK" & "SAFDERUN" kitaplarından spoiler bulunur, ona göre okumaya başlayın. ... - Sus?! İyiyim diyip durma?! Lanet olsun?! Çocuk sen iyi falan değilsin?! Benim kıyamadığım saçlarını yolarcasına geriye taradı, duvara fırlattığı bardak tuzla buz oldu dönüp bakmadım. Elimde ki şişeden bi yudum alıp boğazımdan geçen yakıcı hissin keyfini yaşadım. - Yanılıyorsun yılan...iyiyim. Zamanında ben ona ulaşmaya çalıştıkça o duvarlarını örmüştü, sıra bendeydi artık. Acı çeken hırıltılı nefesleri odayı doldurmuş bendeyse zerre değişim yoktu, hissizleşmiştim. - İyisin? Öyle mi? Şişeden büyük bi yudum daha aldım, sarhoş olmalıydım. Gece gibi simsiyah olan sigaramı dudaklarımın arasına yerleştirip kibritle tutuşturdum. - İyiyim, keyfim yerinde. Omuzlarımdan tutunup önümde diz çöktüğünde hareketsiz kaldım, herangi bi tepki vermedim. Kızıl ucuyla yavaş yavaş tükenen sigaramın zehrini derince içime çektim. İçimde dolanan dumanı kafamı geriye atıp burnumdan serbest bıraktım. - İyiyim dediğin her gün ağlıyorsun sen çocuk, nasıl kaldırdın bu yükü?! Başını dizlerime gömdü, belimi saran kolları her zamankinden sıkıydı. Sahipleniyor sıkıca sarıp sarmalıyordu, tek bi sorun vardı... Ben artık hissedemiyorum,ne kalbini ne de sıcaklığını... Hissizleşmiştim... - Kendine gel?! Sen bu değilsin?! Kollarımdan tutup ayağı kaldırdı, saçları dağılmış sinirlendiğinde o şaha kalkan damarları yine gözlerimi şenlendiriyordu. - Hadi bağır bana, vur kır?! Benim kızım böyle değildi, şimdi bağırıp etrafı harabeye çevirmiş olman gerekiyordu. Kollarımda ki ellerinden kurtulup ceketime uzandım, bu deli adamla uğraşacak kadar enerjik hissetmiyordum. ...