​Birbirini yaşatmak için yemin etmiş ama kendi mahşerlerinin ortasında yapayalnız kalmış iki yaralı ruhun... Küllerinden doğamayanların, sessizliğe gömülenlerin ve o sızıyı göğsünde bir ömür boyu taşıyanların hikayesi.

Bir polis düşün... sinir küpü. Bir doktor düşün... sabır taşı değil. Şimdi bu ikisini zorla evlendir. Sonra da aynı eve koy. Tebrikler. Kaos başlasın. Kartal ve Narin, birbirine tahammül edemeyen iki insan. Ama hayatın "çıkış yok" dediği bir noktada, aynı hikâyenin içine hapsoldular. Kavga var ✔️ İnat var ✔️ Gurur var ✔️ Akıl yok ✔️ Aşk var mı... İşte orası her açıdan şüpheli...

Koca salonda ki her çift gayet asildi fakat içlerinde öyle biri vardı ki malikanenin kapısından adımını attığından beri bakışlar ona çevrilip duruyordu . Kalçasını geçen siyah saçları , çekik gözleri ve üzerinde ki mat siyah elbisesiyle geceye yakışan en nadide parçaydı . Yüzünü döndüğü dolunaya karşı içeceğini yudumluyor yanında ki insanlarla gülüşüyordu , her kahkahasını aklına kazımak istedi . Vücudunu saran ve bütün kıvrımlarını ortaya saran elbisesiyle gözden kayboluşunu izlerken sadece bakıyordu öylece , böyle bı kalabalıkta yanına gidemezdi . Bu imkansızdı...

Süpürgesi yok ama yine istediği yere gitmenin bi yolunu buluyor... Uzun çirkin tırnakları ve çirkin bi burnu yok ama sinirlendiğin de küçük bir Tanzanya canavarına dönüşebiliyor... Çenesiyle bayıltacak kadar geveze... Mahallede terör estiren ama yine de göz bebeği olan şeytan tüylü biri... Adı gibi gül kokulu bir ufaklık...

Adam sevdi ... Kadın sevdi ... ... Adam gitti ... Kadın geri de kaldı ...

Doğduğunda hayatları kızıl kana bulayan masum bir bebek, lanete kurban giden zavallı bedenler... Bir kral ve kraliçenin verdiği en zor karar...Özlemle yakan, hüzünle sızlandıran... Yaşaması için yaratılan bi çember,zamanla daralan... Savunmasız kalan zavallı bir bebek...beyaz tenine işlenen mühürden bi haber... Efendisini bekleyen karanlık... Efendisi olduğu karanlığa direnen iblisin nefesi saçlarına işlemiş kayıp bi prenses... Ait olduğunu sandığı yere sürgün edilen, kızıl saçları lanetin getirdiği vahşeti anımsatan kadın... Lanetin illet varlığıyla ülkesi zarar gören bi Krallık... İblisin kızıl nefesinden kaçan insanlar... Çaresiz... Mabedin de taşıdığı eşlik mühürüne inanarak yaşayan, lanete meydan okuyan yaralı bi prens... Farklı boyutlar... Farklı hayatlar... Farklı sorunlar... Tamamen farklı varoluş amaçları... Herşeye meydan okuyacak olan iblisin nefesinin güzel kızıl nefesi... Dökülecek metalik kokulu kan damlaları... Ölüm tanrısına karşı diz çöküp ruhlarını azat edecek bedenler... Vahşete tanık olacak farklı boyutlar... Saf değiştiren dost ve düşmanlar... Kaderin hançerle acımadan yüreğini deştiği iki genç beden...

Koca Ali ve gönlüne düşmüş komşu kızının güncesi...

Derya denizler Kara ormanlara karışırken kimse farkında bile olmadı... ---- -Artık aramızda yer almayacaksın. Üzerine zimmetli silahını bana teslim et. Geriye kalan herşeyi operasyon odasında ki dolabına bırak ve derhal terk et bu karargahı İslâm?! Ellerim titreyerek belimde ki silahıma gittiğinde çıkarıp sertçe masaya bıraktım. Benden canımı alsalardı da , hayallerimi yarıda kesmeselerdi ... - Siz polkovnik olduğunuza görə, mənim formamı və silahımı götürə bilərsiniz, cənab. Amma unutmayın ki, ürəyimi məhv etmədən peşəmə, vətənimə olan sevgimi ala bilməzsiniz. (Albay olduğunuz için üniformamı ve silahımı alabilirsiniz komutanım. Ama unutmayın mesleğime ve ülkeme olan sevgimi kalbimi yok etmeden elimden alamazsınız.)

Pembe saçlarına yollarına serdiğim deli kadın, seni seviyorum... --- Her türlü büyük başlığı yapan adam, seni seviyorum...

DİKKAT; kurgular arasında bulunan "KAÇ KURTAR KENDİNİ "&"LAVİNİA" kitaplarından spoiler bulunur, ona göre okumaya başlayın. *** -Evlat ne diyor... - Baba, benden birşey iste nolur. Beni sen kurtardın, anlıma çakılan kara iftirayı sildin. Bişey iste benden lütfen, her ne olursa kabulümdür. Vefa borcu kaldıramam ben bu yaşımdan sonra, babamdan kalan borç bana yeter de artar zaten. Sessiz kalışı daha da ağır bir yük oldu omuzuma, yapma Şahin baba diyemedim. Yenilmişlikle çöken omuzlarımla yerimden kalktım, arkamdan Şahin babada ayaklandı dönüp bakmadım. -Kabul. Duraksayan adımlarımla omuzumun üzerinden çevirdim bakışlarımı, elinde eski olduğu belli olan bi kaç zarf desteği ve ayrı olarak bi kaç tane daha yeni görüken kağıtlar vardı. - Senden tek isteğim anılarımı saklaman. Efsan...O benim için çok değerli,kimi kimsesi yok ona sahip çık. Senin yanın onun vatanı olsun, koru kolla yanlız bırakma. İçeri giren gardiyan soracağım sorulara engel olduğu için sessizce kağıtları ve zarfları alıp yanımda koluma girerek yürüyen adama ayak uydurdum.