Konstantinopolis Kuşatması sırasında Julian, birliği ile birlikte Osmanlı'nın şahilerini etkisiz hale getirmek için bir göreve gider. Birliğin sayısının yetersizliği ve Osmanlı'nın donanımlı ordusuna bakınca bir intihar görevi olan bu görevde birlik komutanı Julian Osmanlı'ya esir düşer.

Omegaverse

"Bir krallığın görkemi, son bir Omeganın çalınan nefesi üzerine kurulu." Sarayın karanlık mahzenlerin de sessizce feda edilen o genç, kendisine biçilen rolden habersizdi. Ta ki yolu, sarsılmaz bir Alfa ve koruyucu bir Deltanın sadakati ile kesişene kadar. Diplomatik bir savaşın eşiğinde, bu üçlü bağ ya düzeni temelinden sarsacak ya da geçmişin ağır bedelini tüm dünyaya ödetecek. Sırlar açığa çıktı, güç serbest kaldı. Şimdi hesaplaşma vakti.

Yazılmamış kaderlerin, sistemin ve kıyametin gölgesinde... Bir kitap var. Adı: Sonun Başlangıcı. Gerçek dünyada yazılmakta olan, yarım kalmış bir hikaye. Ama sonra beklenmedik bir şey oldu. Yazılanla yazılmayan birbirine geçti. Bazı şeyler sistemin bile öngöremediği biçimde gelişiyordu... Fatih, kıyamet günü ölmesi gereken adamdı. Ama hayatta kaldı. Yazarın yazmadığı, sistemin hesaba katmadığı gizemli bir figür. Sessizce izliyor, sabırla bekliyor... Ve kendi kaderini yazmak için uyanıyor. ÖLÜM PARADOKSU, yazılmamış karakterlerin ve sistemin çizdiği kaderin ötesinde verilen mücadelenin hikâyesi. PEKİ... GERÇEKTE KİM YAZIYOR BU HİKÂYEYİ? ( korku, bxb ) ( Hikayemi en az +16 yaş büyükler okusun istiyorum. Daha küçük çocukların psikolojisini bozmak istemiyorum çünkü. Tabi en iyisi +18 olurdu ) Ve son olarak dünyama hoş geldiniz ❤️

"Murat Abi! Erhan abim kız kaçırmış!!" "Hassiktir!!" . . . . **berdel hikayesidi. eşcinseldir. evlilik yasaldır. okuyun

Eşini kaybetmiş bir vampir.. Asırlar sonra yeniden doğan bir insan.. °°° "Eşim. Hoş geldin bana" °°° +18 Reankarnasyon BL

'Necromencerlar' Siyah ve karanlık büyü kullanabilen özel büyücüler. Uzun zaman önce necromencerların etkisinden kurtulmak için Talhern imparatorluğu 50.000 asker gönderdi. Hepsi elit ve güçlü askerlerdi. Buna karşılık Umbra'da bir necromencer büyücüsü gönderdi. O necromencer 10 iskelet asker yaratarak 50.000 askerin hepsini telef etti. Ölen askerler hortlaklara dönüştü ve Talhern imparatorluğundaki yaşayan her canlıyı öldürdü. Talhern imparatorluğunun sonu imparatorluk tahtında eski kralın çürümüş cesediyle sefil bir sona ulaştı. Ve necromencerlar yeni çağda liderliği ele geçirerek kıtanın yarısını fethetti. Ancak başka bir güç necromencerların hakimiyeyini tehtid etti. Kıtanın diğer yarısını yöneten 'Rahipler'. Tanrının altında tanrısallığı kullanan, necromencerlerin tek düşmanı. Kıta, bu iki zıt büyük gücün arasında güvensiz bir barış antlaşmasıyla varlığını sürdürüyorlar. Ama bu olaylar bizi hiç ilgilendirmiyor. Burası Arcedia. Ne necromencerlarla bağı olan nede rahiplerle bir bağı olan küçük bir kasaba. Ve bende buranın gelecekteki lordu olucam. O iki güç arasındaki savaş burayı hiç ilgilendirmiyor diye düşünüyordu Rover ama o günün gecesi uyumaya giderken penceresinden yüzüne çarpan bir mektupla bu düşüncesi kayboldu. Bu Umbra Acedemi'sine giriş belgesiydi. Necromencerlerin merkezi ve karargahı olan aynı zamanda da yeni necromencer büyücülerini eğiten en prestijli okuldu. Rover'ın hiç sıradan olmayan maceraları şimdi başlamış oldu.

Polislik kariyerinin en uç noktasını yaşayacaksın deseler, güler geçerdi. En fazla büyük bir operasyon, belki şehir çapında bir kriz... bir darbe, kalkınma? Hayır. Zombiler? Evet. Bu, ancak kötü bir filmin konusu olabilirdi.

[BxB] "İki yıldır aralıksız çalışan bir kurumsal köle için dünyanın sonu, aslında hayatın başlangıcı olabilir miydi?" İki yıldır bitmeyen mesailer, ruh emen evrak işleri ve geleceğini çalan kurumsal bir cehennem... Çağatay için hayat, her sabah çalan o amansız iş alarmından ibaretti. Eski bir ragbi oyuncusunun o deli dolu, özgür ruhu çoktan sistemin çarkları arasında ezilip gitmişti. Gelecek kaygısı ve toplum baskısı yüzünden hayatını erteleyen Çağatay için en büyük kabus, her sabah çalan o amansız iş alarmıdır. Ta ki o sabaha kadar... Dünya kelimenin tam anlamıyla çığrından çıkıp sokaklar zombilerle dolduğunda, herkes dehşet içinde kaçacak yer ararken Çağatay yumruklarını gökyüzüne kaldırdı. Çünkü onun için bu bir son değil, iki yıl sonra gelen ilk izin günüydü. "Yani... Artık işe gitmek zorunda değil miyim?" "YAŞASIN!" Kurumsal cehennemin bitişini "hayatının en güzel günü" ilan eden Çağatay, dünyanın sonu gelmeden önce yapamadığı her şeyi yapmaya kararlıdır. Hemen masanın başına geçer ve o çılgın listeyi hazırlar: "Zombi Olmadan Önce Yapılacak 100 Şey." Listenin en başında ise, yakasına yapışıp büyük bir kavga ettiği lise arkadaşı Yalaz yer almaktadır. Yalaz'ı bulmak, ondan özür dilemek ve yıllardır toplum algısı yüzünden kalbine gömdüğü o büyük aşkı itiraf etmek... Dünya yıkılırken, kurumsal prangalarından ve toplumsal maskelerinden kurtulan iki gencin; zombiler, havai fişekler, çılgın kararlar ve her saniyesi aşkla örülü hayatta kalma mücadelesi başlıyor. Çünkü bazen kendiniz olabilmeniz için, bütün dünyanın yıkılması gerekir. Not: Eşcinsel kurgudur, ona göre okuyunuz.

Biri, omuzlarında bir imparatorluğun yükünü taşıyan genç bir sultan... Diğeri, aynı sarayın gölgelerinde büyümüş rehin bir Eflak prensi. Yıllar önce aynı avluda tahta kılıçlarla savaşan iki çocuk, artık birbirlerinin kaderini değiştirebilecek kadar tehlikeli iki adama dönüşmüştü. Sadakat ile ihanet arasındaki çizgi inceldikçe, geçmişin gölgesi ikisini de bırakmayacak; bastırılmış duygular ise giderek daha tehlikeli bir hâl alacaktı.