Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

İnsan ne dilediğine dikkat etmeli, zira kalbinden geçen iyi ya da kötü hiçbir dilek gerçekleşmeden peşini bırakmaz, derler. Ben, ölüm diledim. Bir ölümle başladı her şey. Bir başka ölüm onu izledi. Ve bir diğeri...

komşu oğlu; anlamıyor musun taehyung? ben senin gibi fakir biriyle olamam.

Jk: Yeni okulumda bir tane hoca yanıma gelip sen hangi sınıftasın güzelim dedi. texting düzyazı (smut var)

Mahalle serserisi Minho ve vurulduğu üniversite öğrencisi Jisung'un hikayesi böyle başlar. (minsung, changin, chanmin, hyunlix) •texting ✔

"Tüm katiller cehenneme gider." "Yanılıyorsun dedektif. Tüm katiller cehennemden kaçarlar, zaten katil olmalarının sebebi o kaçtıkları cehennemdir..." Herkesin kaçtığı bir cehennemi vardır. ©adoyyakli 20.02.2024 (ilk taslak) 17.02.2026 (düzenleme)

minho'yu normalleştirmek(!) üzerine plan yapan jisung yavaşça fark etmek istemediği şeyleri anlamaya başlar. homofobi içeriyor⚠️