ලස්සනම කතාව වුණත් එක තැනක් දුකින් ලියවුණා... පරිච්ජේද ගණනාවක්ම ලියවෙන්න තිබ්බත් මේ කතාවෙ , තවත් පරිච්ජේදයක් ගැන හිතන්න හිතක් නෑ... දුක හිතෙන කතා වලට කවුරුත් කැමති නැති නිසා.... ඉතින් යන්න කලින් එක පාරක් කියන්න, ආදරෙයි නේද?.... 🚫This is an original work created by me. All names, characters, and locations are entirely fictional. This work may not be copied, reproduced, or published in any form or on any platform without my prior permission. 🚫 Note: This story contains heavy themes, family loss, emotional distress, and a bittersweet ending. . . . . . . Beginning 2023/10/20 End 2024/07/06

ලාවන්යා මෙසිත්මා දේවාලගේ.. අපේ ඉස්කෝලේ හෙඩ් ප්රිෆෙක්ට්. එතකොට මම? මම ඕ ලෙවල් බාගෙට පාස් වෙලා ඉස්කෝලෙට ආපු මෝඩ කෙල්ලෙක්. ලාවන්යා කියන්නේ කාගේ කාගෙත් කැමතිම අක්කා. නංගිලා සෑහෙන ප්රමාණයක් වහ වැටිලා හිටපු කෙල්ලෙක්. මෝඩ මම හැම වෙලේම කියවන දඟලන කෙනෙක්. නැති වැරදි ඇති වැරදි සේරටම මාව අල්ලගෙන ලාවන්යා මට බනිද්දි මට දැනුණේ... කියවලම බලන්න!

"ආදරෙයි..." මේක මං publish කරන පලවෙනි පොත...මේ වගේ තවත් කතා තියෙනවද කියලා නම් දන්නෙ නෑ...🥲

අවුරුදු ගානකින් මූණට මුණගැහිලා නැති ඒත් අපේ පන්තියේ නාමලේඛනයේ නම තියෙන ඒ වුණත් නැටුම් කාමරේට වෙලා ඉන්න බණ්ඩාරනායක එහෙම නැත්තන් වින්ඩි එහෙම නැත්තන් නේවින්දි ඒවත් නැත්තන් එයා කවදාවත් පාවිච්චි නොකරන රුරී කියන්නේ ඒ 'සමහර මිනිසෙක්' වෙන්නෝනේ..මොකද පොඩි කාලයක ඉදලා මට එයා ළඟදි අමුත්තක් දැනෙනවා... පරිස්සම් කරගන්න ඕනේ ඒ මගේ දෙයක් වගේ හැඟීමක් දෝ මන්දා... ඒත් මමත් කෙල්ලෙක් දෙයියනේ .. මටත් බය හිතෙනවා..