"Mən səni özümə vətən bilmişəm, Sən qürbətdə qərib, mən vətənimdə." "Qürbətdirsə sənə bu yerlər hərçənd, Köksüm sığınacağındır, bəxtimin ortağı yar." ➰ İl XX əsrin əvvəlləri. Daha uşaq ikən cəbhələrdə vuruşub, döyüşən, vətəninə bağlı azərbaycanlı əsgər... Onun əksinə, ölkəsinə gözünü dikən rus komandiri... Qan qoxan səngərlərdə belə baxışlarını bir-birindən çəkə bilməyən iki düşmən, sevgiyə təslim ola biləcəkmi?

Günlerden bir gün öyle bir uyandım ki, yapmak istediğim şeyler için zaman kalmamıştı. Peki ya zaman dediğimiz, biz yaşarken çoktan bitmişse? Belki de ben, geçmişin içinde doğmuş bir gelecektim. Ama karşıma koyulan seçeneklerde yaşam yoktu. O zaman ne yapacaktım?

Kitapta geçen kişiler, kurumlar, olaylar ve yerlerin hepsi hayal ürünüdür. Ombra; İtalyanca da gölge demek. ♟ "Beyaz," dedi nefesi tükenmişcesine. "Efendim?" "..siyahımı boyar mısın?" "Ne?" "Siyahımı boya lütfen..." Ağzından tek bir cümle damladı yüreğine. ❝Siyahımı boya.❞ Beyazla siyah karışınca gri olurdu; ne tamamen karanlık, ne tam aydınlık... Belki de sadece karanlığına bir parça aydınlık istemişti. Kendini bir defa olsun gözü kapalı sevmiş herkes için....