Co jeśli twoja miłość do kogoś sprawia że wybaczysz mu wszystko?

Thanos nigdy nie wierzył w szczęśliwe zakończenia. Po przeprowadzce do nowego miasta zostaje sam ze swoim gniewem, wspomnieniami i kolorowymi tabletkami, które pozwalają mu choć na chwilę zapomnieć o wszystkim. Życie traci smak, a on coraz częściej powtarza sobie, że nic dobrego już go nie czeka. Pewnego wieczoru, z nudów i złości, trafia na koncert małego rockowego zespołu. Myśli, że to strata czasu, że nic tam nie znajdzie. A jednak znajduje. Na scenie stoi szczupły chłopak o dłuższych, czarnych włosach. Z gitarą w rękach i ogniem w oczach. Dźwięki rozbijają mury, które Thanos tak długo budował wokół siebie. Od tej chwili nie potrafi oderwać od niego wzroku. A potem - nie potrafi już przestać o nim myśleć. Próba rozmowy przeradza się w coś więcej. W coś, co może być początkiem nowej drogi... albo kolejnym powolnym upadkiem.

Czasami żeby zmienić naprawdę dużo w życiu, wystarczy jedna chwila. Albo może też wystarczyć zamknięcie w szafie na siedem minut z inną osobą.

Namgyu ma siedemnaście lat, trudne relacje z rodziną, głowę pełną myśli, o których nikomu nie mówi i codzienność, która czasem boli bardziej niż cokolwiek innego. W jego życiu jest dużo ciszy, frustracji i chwil, kiedy ma się ochotę zniknąć. Szkoła to tylko tło - pełna obojętnych twarzy, długich lekcji i bezsensownych kłótni. Wszystko zmienia się powoli, po jednej imprezie. To tam poznaje Thanosa, chłopaka, który skrywa równie wiele, co Namgyu, choć uśmiecha się jakby nic go nie ruszało. Ich znajomość zaczyna się od śmiechu, ale z czasem zamienia się w coś głębszego - coś, czego obaj się boją, ale też czego bardzo potrzebują. art na okładce nie należy do mnie!

Namgyu to dziwny dzieciak, jednak nie jest odrzutkiem. Wręcz przeciwnie, ma dużą grupkę znajomych, jest prawie najpopularniejszy z tej szkoły. Właśnie, prawie. Jest jeszcze Thanos. Przeklęty, zadufany w sobie dupek! Zawsze był we wszystkim lepszy, zawsze! Dlatego Namgyu postanowił postawić kres jego żąda, ale...To wszytsko potoczy się nie tak jak planował.

Przypadkowe spotkanie w parku w środku nocy miało być jednorazowym incydentem. Dwa obce światy na chwilę się przecięły, a potem rozeszły - tak, jak powinno być. Minęło kilka dni. Wrócił do swojej rutyny, do szkolnych korytarzy i nijakiej codzienności. Siedział w klasie, zapatrzony w pusty punkt przed sobą. Nauczycielka mówiła coś, ale jego myśli odpływały gdzieś daleko. Wtedy drzwi do klasy uchyliły się z cichym skrzypnięciem, poprzedzonym pukaniem... --- Fanart na okładce pochodzi z pinteresta